• Actueel

• Pers

• Foto's

• Geschiedenis

Het weekend van 16 & 17 April 2011 staat weer in het teken van de jaarlijkse uitwisselings wedstrijden. Twee dagen lang zullen rijders uit de regio met elkaar de strijd aangaan op ons schitterende circuit het Peppelenbos. De baan is zoals jullie gewend zijn voorzien van de ONK startweide en zal in dezelfde staat worden gebracht als eind 2010 tijdens de finale van het ONK Solo Motocross.
Op zaterdag staan alle jeugdklasse(50 cc - 65cc - 85cc) + Open en Superklasse aan de start. Zondags is het de beurt aan de Dames + 40+ + MX2 + UMX Zijspan. Tevens komende de talenten uit de Kids and Sidecars en de heren uit de ZVC klasse naar Harfsen. Een vol programma waarbij U vanuit de feesttent de wedstrijden prachtig kunt overzien.
Toegang is beide dagen geheel gratis. Aanvang trainingen 9:30 waarna de finishvlag voor de laatste maal zal vallen omstreeks 17:00. Inschrijven kan vanaf 8:00 in de tent op het startveld.
De voorbereidingen zijn inmiddels in volle gang, dus kom allen naar Harfsen.

Aan deze wedstrijden wordt meegedaan door Wilfred & Maurice, Jan& Rik en Jan Willem &Dennis.

Voor meer info: zie www.hamac.nl

6 maart 2011 rijden Wilfred Vos en Maurice Visser hun 1ste wedstrijd als zijspan duo bij de kids and sidecars in Halle.

Stichting Kids and Sidecars

Het frame is een echt Holtens frame, gemaakt bij VMC en heeft al het nodige meegemaakt.
August Müller en Henk van Heek zijn er bijna wereld kampioen mee geworden (beruchte stuurboutje) en Jan Willem Nijland en Jan Vos Nederlands kampioen in 1986.
Na wat omzwervingen heeft Jan Vos het terug kunnen kopen.

Vosjan heeft in samenwerking met Jan Kampman JAKA racing onder het zijspan een Honda 250cc krachtbron gemonteerd.
De heren hebben er 2 trainingen op het maïsland op zitten en denken klaar te zijn voor het echte werk.
Maurice Visser is de zoon van Andre Visser die zijn sporen in de zijspan wereld ook heeft verdient.

Hier eindelijk weer eens een berichtje van het side-car-team.
Jan heeft het grootste gedeelte van het seizoen met Mari Pullen gereden.
Ook Harrie Brekelmans heeft regelmatig bij Jan in de bak gestaan met goede resultaten.
Het seizoen sloten ze af met een mooie 5de plek. Hier bij ook nog een paar foto's van het team.
Het komende seizoen rijdt hij weer met Andreas die gelukkig weer hersteld is van zijn zware verwonding aan zijn pols.

Jan heeft zich er nog een oud kadaver (Verstegen Wasp replica met een 1000cc yamaha krachtbron)
bij gekocht waar hij erg mee in zijn sas is. Hij ligt nu helemaal uit elkaar en wordt in de loop van het jaar weer opgebouwd.
Helaas hebben we daar geen van foto's.

Donderdag 11 1999 maart stond onderstaand stuk in het Holtens Nieuwsblad.

Klaar voor de start. Letterlijk dus. Blinkend staat de zijspan in de Espelose schuur klaar. Klaar voor de eerste wedstrijd van het seizoen. Bij Jan Vos en Edwin Rietman kriebelt het al een paar weken.

Door het slechte weer heeft de voorbereiding een aardige deuk opgelopen. Maar op zaterdag 27 maart gaat het naar Harfsen voor de eerste ronde van de streekwedstrijden om een week later te vertrekken richting Nederweert waar een begin wordt gemaakt met de strijd om het Nederlands kampioenschap viertakt.

En dat Nederlands kampioenschap wordt de rode draad. Een doelstelling heeft het duo zich ook al gesteld: eindigen bij de eerste vijf. Niets meer en zeker niet minder. Want alhoewel Jan 40 en Edwin 32 is, veteranen voelen ze zich absoluut niet. En dat Jan volgend jaar zijn 25-jarige racejubileum viert, maakt hem alleen maar gretiger.

Toch gaat het niet meer zo onverantwoordelijk als vroeger op de tweetakt. Hj rijdt veel rustiger dan vroeger geeft de eerste stuurman eerlijk toe. "Dat heeft wellicht te maken met het feit dat je kinderen hebt. Dan voel je je zeker meer verantwoordelijk", legt Jan rustig uit.

Het duo rijdt nu vijf jaar samen; Jan Vos op de motor en Edwin Rietman als bakkenist. Geen ongelukkige combinatie. "We kennen elkaar van vroeger als buurjongens in Bathmen", zegt Edwin. De ex-buurman in de bak dus. Dat de twee bij elkaar zijn gekomen, is dus niet zo raar. Jan: "Ik reed eerst samen met een jongen uit Brabant, maar de afstand werd te groot. En met Edwin had ik direct het gevoel dat het goed zat. En wat ook heel erg belangrijk is, is dat onze vrouwen het uitstekend met elkaar kunnen vinden. We zijn zo'n twintig weekeinden weg en slapen dan met z'n allen in de bus."

Kilometers
En die bus is ook de hoogste kostenpost van het crossen. "De diesel voor de bus maakt de sport zo duur. Omdat we zo vaak weg zijn, worden natuurlijk de nodige kilometers gemaakt. En dat niet alleen in Nederland. We rijden ook in België, Duitsland en Frankrijk. Een sponsor voor de diesel is dan ook van harte welkom", accentueert Jan de situatie.

In 1989 werd Jan Nederlands kampioen in de tweetakten in een superspannend seizoen waar de liefhebbers nog steeds over napraten; het was erop of erover. "Eigenlijk had ik toen het gevoel het hoogste te hebben bereikt. In 1997 is de overstap van de twee- naar de viertakten gemaakt. Na tien jaar tweetakten kwam er weer een nieuwe uitdaging. En bij de huidige klasse is het veel gezelliger. Niet meer ieder voor zich, maar je helpt elkaar veel meer. Een grote familie!"

Zenuwen
Edwin moet heel diep nadenken om Jan te omschrijven. "Ik ken hem natuurlijk al jaren. Tja, Jan is Jan. Hij is rustig, beheerst, een veilige rijder. Jan weet precies wat wel en niet kan. Echt, ik heb alle vertrouwen in hem." Jan luistert tevreden naar de woorden van zijn kameraad. Want zo mag je de verhouding zeker noemen. En hoe Jan over Edwin denkt? hij geeft een antwoord die elke rijder van een zijspan zal geven: "Ik kan niet zonder bakkenist."

Onze rustige karakters komen ook met elkar overeen. Ik durf te stellen dat de invloed van Edwin zeker de helft is. En met z'n tweeën racen is toch veel leuker en gezelliger dan alleen. Ik heb een keertje een rondje als bakkenist meegemaakt. Nooit weer! Na drie bochten ben ik eruit gestapt. Het lijkt heel makkelijk, maar dat valt vies tegen.

Het duo loopt naar de Yamaha EMC 1040 cc viertakt. De machine is ontdaan van alle franje. Een toerenteller, laat staan een kilometerteller is dan ook niet te vinden. Een beresterke motor vinden de twee, die er met glunderende ogen naar staan te kijken. "En nog te betalen ook." In de winter wordt de hele motor uit elkaar gehaald en alles drie keer nagekeken. Zeker twee avonden in de week zijn ze daar mee bezig. En ze doen zo goed als alles zelf. Dat sleutelen vinden de crossers niet erg. Het is onderdeel van het crossen. Edwin: "Je werkt ergens naar toe. Je weet waarvoor je het doet. Jammer dat het weer zo slecht is voor een goede training, maar je maakt meer kapot dan je aan voordeel haalt uit de training. Maar er zijn zo veel wedstrijden dat je toch al niet veel aan trainen toekomt. Ht gaat vooral om het gevoel."

Botten
Het komende seizoen om het Nederlands kampioenschap viertakt moet een plaats bij de eerste vijf mogelijk zijn. Het afgelopen seizoen werden ze - mede door het misssen van vier manches - slechts twaalfde. "We draaien nu het hele programma mee. En als we de botten heelhouden, moet zo'n eindklassering ook kunnen", laat Jan weten. En dat heelhouden van de botten hebben ze verhoudingsgewijs vaak gedaan. Zo heeft Jan een keer zijn been gebroken en hebben ze beide een schouderbreuk opgelopen. Maar, ach, that's all in the game.

Aan sponsoren heeft het Side Car Team Splo geen gebrek. En het mooie is dat de meesten gewoon uit de buurt komen. Zo steunen de volgende bedrijven het sportieve duo:

• Hocob Frame Bouw

• Rensen Tuning

• Meinders Euroservice

• 3aka Racing

• Boks-Oolbekkink assurantie kantoor

• Loonbedrijf Markvoort uit Markelo

• Café Vosman uit Nieuw-Heeten

Over waardering hebben Jan Vos en Edwin Rietman dus niet te klagen. En aan supporters hebben ze geen gebrek. De supportersclub Side Car Team Splo zal komend seizoen voor de aanmoedigingen zorgen.

Hieronder een serie foto's uit 1998.

Jan Vos

Edwin Rietman

De start in Eersel

Eersel

Ook in Eersel

Kleinau (D)

Kleinau (D)

Nederweert

Het Side Car Team Splo, zoals het meedeed aan Het Espelo Toernooi 1997

Geschiedenis Side Car team SPLO

Het is al 21 jaar geleden dat het Side Car Team Splo van start ging. Zolang geleden dat een hoop mensen niet eens meer weet waar het allemaal begon…..

Jan-Willem Nijland woonde toen nog aan Espelodijk 10 bij zijn ouders. Hij kon machtig goed crossen maar maakte zich daar eigenlijk nooit zo druk om. Want als je echt goed wil mee komen aan de top moet je trainen en zo en dat was iets waar hij het land aan had. Verder kon hij onder leiding van Wim Rensen die hem toch de kneepjes van het vak bij bracht ook aardig motoren opvoeren en secuur sleutelen.

JeeWee met zijn vrienden op optocht wagen.

Vosjan met zijn eerste echte enduromachine Gilera in elkaar gelast door Bertus Leunk en Jan Lubbersen

Jan Vos heeft in 1984 een deel van het huis van zijn schoonvader gekocht en zodoende zaten de heren op 1 locatie. Jan werd in 1984 Nederlands kampioen bij de junioren 125cc. Maar bij de senioren rijden leek hem maar niks. Dus dacht de hele familie dan stop hij wel op zijn hoogte punt. “Mooi niet” zou zijn zoon Wilfred nu wel zeggen. Zijspanrijden was veel voordeliger, zo werd de sceptische familie leden verteld en dan konden ze de kosten mooi delen.

Jan bij de boog van de buren na het behalen van zijn Nederlandse titel

De heren hadden op een gegeven moment bij de firma Vruwink een VMC frame los gepraat. Lag toch in de schuur want het was een prototype geweest. Alle motorfietsen van de heren werden in geruild en daar werden de overige onderdelen mee gekocht. Het hele gebedje werd aan elkaar gesleuteld en daar stond ie dan “het zijspan”. Na twee rondjes om de schuur waren de rollen verdeeld, Jan heeft nadien nooit meer in de bak gezeten “ ik wil nie dood”.

JW en Jan met het Holtense nummer 14

Er werd wat “langs de kant” gereden in Rijssen en Harfsen en na wat overleg werd er een ander zijspan gekocht van Andre BBBBoomkamp een berucht en beroemd zijspan rijder uit Goor.

Daar werden de eerste nationale wedstrijden meegereden en dat ging niet verkeerd dus werd besloten om voor het KNMV kampioenschap mee te doen.. Het eerste jaar werden ze veertiende en dat was een goed begin.

Sidecarteam Splo in oorspronkelijke bezetting met natuurlijk Tuutjan als monteur die jongen heeft er wat afgesleuteld voor het team.

Het tweede jaar zevende en dat ging dus allemaal aardig het derde jaar werden de heren na een heel spannend seizoen Nederlands kampioen. Uit Espelo ging toen 1 bus vol “volk” mee naar Made de laatste wedstrijd. Jan Willem en Jan stonden precies gelijk met hun grote concurenten Maarten en Albert Bokslag Het werd een van hun beste races die ze ooit gereden hebben en ze werden tot hun verbazing Nederlands Kampioen

NederlandsKampioen na de spannenste wedstrijd van hun leven.

JW en Jan bij de huldiging in Made samen met Albert(r) en de helaas veel te vroeg overleden Maarten Bokslag (l). Met op de voorgrond Annet van Meel die de bloemen en de zoenen uit mocht reiken (zouden ze daarom zo hard gereden hebben.)

Jan Willem was er achter gekomen dat je toch wel erg moe werd van dat “gebak”. En wilde niet mee naar de senioren kocht zichzelf een motor en ging bij de junioren rijden.

Jeewee als top bakkenist ondanks de verschillende aanbiedingen ging hij lekker zelf zijspan rijden en haalde ook daar zeer goede resultaten.

Het sidecarteam in vol ornaat Jolanda, Ma Nijland, brillenmeisje Diana Kemper- Krieger, fan van het eerste uur Jannie Nijland, Tuutjan,Vosjan ,Lubjan, JW en Henk Nijkamp en Jan en Diny Reinaardus zullen ook wel ergens in de buurt zijn maar die zijn nogal cameraschuw.

© Copyright 1998   last update  10-04-11