In de Pen

"In de Pen" is een rubriek waarin iemand (Sploder of aanverwant) een stukje schrijft over bijvoorbeeld zichzelf, hobby's, werk, een gebeurtenis, zijn omgeving etc. De keuze is aan de schrijver
Aan het eind geeft hij of zij de Pen door aan een ander.
Deze rubriek verschijnt elk kwartaal. De acht-endertigste bijdrage is van Riance Hutten - van de Peppel.
In het derde kwartaal van 2012 (juli) verschijnt de volgende "In de Pen".

Tijdens de opening van trimsalon del Prada werd mij gevraagd, door Wim of ik de site van Espelo kende en of ik er een stukje voor wilde schrijven.
Aangezien Wim zelf ernstige vertraging had opgelopen werd er wel gevraagd dit om korte termijn te doen….
Ik ben Riance Hutten- van de Peppel, geboren op 8 november 1977 in Enschede.
Hier ben ik opgegroeid en na vele reizen en omzwervingen ook gaan wonen en werken.
In november 2009 heb ik Roy leren kennen en zo ben ik aan de Okkenbroekseweg 8 in Espelo terecht gekomen.
Volgens verschillende buren moest ik wel inburgeren, maar als je dialect, van feestjes en van bier hield was dat niet zo’n punt ben ik achtergekomen.

Zo ging het gebeuren dat er ernstig werd verbouwd, want ja er moest een dubbele woning komen om allemaal te kunnen blijven wonen. In november 2010 ben ik bij Roy en zijn ouders in getrokken, nadat ik mijn huis in Enschede had verkocht.

Na heel hard werken en erg veel plezier was het dan ook eind maart 2011 klaar.

Anton en Dinie zaten in hun huis en onze kant was ook klaar zodat we vanaf nu ieders ons eigen huis hadden.
Twee weken later werd op 11 april onze zoon Lars geboren.

Inmiddels is hij bijna een jaar en een vrolijk en ondeugend ventje die ons lekker bezig houd.
Ook ik moest gaan nadenken aan wie ik de pen zou gaan doorgeven en tijdens een borrel met onze buren wist ik het ineens….. Anton Reilink….. en zo gaat het dan ook gebeuren dat ik hem de pen ga geven.

Het is noe al wier 2012 en het mut d’r toch mar een keer van kommen.Trouwens nog niks e heurd van Toonhermans, den moch d’r best wel wat meer achter an zitten. De leste tied heb ij de penne ok nit völle in de haande had, Het bleef bij varfrollers, kweste en schoerapparaat. Mien naam is Jan Willem Hendrik Toorneman, wij neumt ‘m op ‘t wark Meneer en thuus gewoon Wim en bij de kammereu natuurlijk Menneke. Det hef mien va nog bedach en doar bun ik greuts op. Oaver het gezin van Dine en Jehan steet in de vurige stukskes informatie. Det weet jullie allemaal wal, oaver de kammereu mut ie nog mar ‘s bij Gait en Wim van de Mijersmans kieken, steet ok nog een alderbastend mooie foto bij! Um nog effen terugge te kommen op oom Chris, den hef nog wat vergetten. As kleine jonge was al behoorlijk bij de haand. Toen d’r in oorlogstijd kot bij oons een bom was e valn, vreug de buurman woar de bom precies terechte was e kommen. OP DE GROOND, GETJANOOM! Det antwoord schöt bij Getjanoom natuurlijk iets in het verkeerde halsgat. Zo’n kleine wiesneuze, helemaal gin eerbied veur oaldere leu. Wat ik ok nog weet van oom Chris en tante Dine is er brulfte. Lekkere bool uut ‘n groten emmer op ‘t schap. Noaderhaand hef ‘t kleine breurke van mien moo altied bij de baanke e’warkt. Det was helaas veur um in de tied veurdat het grote graaien begon. In december 62 , tweeden kasdach?? Met de busse noar oom Chris in Twello. Ik weet nog good det wij achter op de fietse zaten op de terugweg van Diekerhook noar Sploo. Koold, snee, völle weend, kortom hartstikke mooi weer. Ie hebt 2 soorten leu, leefhebbers van ies en snee en aandern. Ie meugt mie volop tut de eerste koppel rekkenen.

Niks mooier as snee en völle weend en ies. Schaatsen jagen as ie mut maken dej veuruut komt umdet ie d’r aanders duur goat. Mien va zei in 62 ie bunt een mooie keal, zit mooi achter ’t glas te kieken en ik mut d’t duurhen ploetern met de melkwagen. Det was met die bulten snee in 63 zeker nit gemakkelijk. Die tik van het weer en dan zeker de extremen is allenig mar slimmer e worden. Meteorologie studeern was veur mien te moeilijk, dan mos ie al die exacte vakken in ’t pakket, ik heul het mar bij het pretpakket. De weenter van 79 was ok zo’n hoogtepunt. In de kasvekaansie een paar dagen met Ina , Anton en Jantien en Mies noar het Sauerland. Snee was d’r nit te bekennen, het was botterzachte. Det wordn wel aanders op d’n lesten dag, nog nooit wier met e maakt det de temperatuur in een paar uur tied zo.n 15 groaden oonderuut gung. Spekgladde weagen en nog een hele toer um veur Niejoar thuus te weazen. Behalve het weer is ok de natuur en het landschap mien hobby. Van jongs af an kiefteneier zeuken, doar bleef een mooien zoepstuuver van oaver. Mien reserve va, Oompie , hef mien det e leert. Moch ok altied bij um veur op de stange met, fezaanten voer en zuk wark. Noe allenig nog zeuken um te bescharmen, het geet nit good met de weidevogels. Een nij vuurjoar zonder grutto , wulp en kieften in de loch hop ik nit met te maken. Doarneust al 20 joar zagen in de ruilverkavelingsbuskes, met succes. Wij hebt een enthousiaste vrijwilligersgroep die nog harder warkt dan ze bij de baas ooit hebt e doane. Met as beloning een bettere biotoop en wat hapjes en drankjes. Um an alle misverstand een eind te maken , veural kola lait, limonade en koffie. D’r bunt d’r mar twee die het gemiddelde bierverbruik mut opkrikken tut een normaal gemiddelde. Det doot wij d’r dan ok nog mar wier bij. Det holtvirus zat d’r trouwens ok altied al in.

Poasvuursleppen is altied al mien hobbie wes. In de beginjoarn zonder trekker, wij trokken de wagen zelf. As ik noe al die oongelukkige blubberbende zee, dan hew in 87 toch wal geluk e had. Mooie kale dreuge vorst. Ik hoppe trouwens nit det ik 8 april wier de hele poasoavend met de slange op het dak mutte zitten. Gin tied um d’r nog een paar zwart te maken.
Wieters weet de meesten wal det ik al bienoa 38 joar veur de klas zit, allenig as ik de weend loat goan loop ik gauw noar achtern en dan met hoast weerumme. Aardrijkskunde is een mooi vak, het wordt helaas steeds meender e keuzen. Veur een paar joar nog 3 vier havo klassen, noe nog mar ééntje. Ok de dinge d’r umme hen , excursies noar het Lutterzand, landschapsexcursie Oaveriesel, het rivierngebied en natuurlijk de jaarlijkse warkwekke in de Ardennen vind ik nog altied mooi um te doon. De weelde heure bunt d’r bij mie veurige wekke of e goane,Arjan maken al een stetje bij het Piratenfeest, mut natuurlijk nit gekker worden. D’r is met oonzen roondgaank met de keals ok nit zovölle aparts gebuurd. Det könt de dames op 2 januari wal aanders! Het is natuurkijk heel mooi det wij disse tradities in ere hoolt. Ok al begriept de stadsen d’r nit zo völ van. Het valt mien op det het verschil tussen de grote stad (Almelo) en het landleven (Sploo) zeker nog aardig groot is. Vrogger gungen d’r nog jonge leu uut de stad ( van schole) noar Normaal . Noe bienoa nit meer. Toch kan ik het normaliseern van die stadse bössels nog nit loaten. Het is mooi as Yusuf en Ali d’r achter kompt det het helemaal nit arg is um plattelander te weazen en det d’r een mooi veske oaver Alie maakt is. Vrogger best wel schik e had bij de Koeistal in Eibargen. Rok en rool in het dialect, bienoa net zo mooi as de Stoons en Stetus Kwo. 26 mei in Roalte! De zomervakanties gungen vrogger altied noar Fraankriek,

doar was de toer en doar was Alp dHuez, de goeie tied met Zoetemelk, Kuiper en Winnen met e maakt. Den eersten april is de Ronde (van Vlaandern) könt wij al wier nit hen, d’r is dan reunie van het paasvuur. Ok mooi, zol de buurman zeggen. De Todabokr schöt d’r de leste tied ok wat bij in, mut ongeldig weer wat vast e leggen. Gelukkig hef Bo noe wat meer tied, tied die ik ok mos hebben um beveurbeeld noar de 55 plus te goan. Lik mie helemaal te gek, mooi op een donderdagmiddag in het trefpunt zitten ouwehoern. Mar ja, ie mut rechtervoort ( GJ ten Dam zeg det altied) steeds langer warken. Blif hoaste gin tied oaver um met de beide kleinkinderen te spöllen.

Nooit e dach det het zo mooi kan weazen um Opa te worden. En ok Oma Ina hef d’r völle schik van, elken woensdag past zie op de beide kleinkeender Nienke en Luuk, bunt noe al weer ruum een joar ! Het is ondertussen bienoa 12 uur, Ina is al noar berre, mut man wier warken en ik stoppe d.r zo gangs met.

De leazers zoln d’r aans ok bij in sloap valn. I k geef de penne geerne duur an de buurvrouw van Okkenbrookseweg 8, Riance van Roy van Anton van Hutten. Zie hef mie zeg det ze met hoast de volgende ofleavering van in de penne zol schrieven , . Groeten Wim Toorneman.

In januari van dit jaar kreeg ik een telefoontje van Espelo Online. Er werd me gevraagd iets te schrijven voor de rubriek "in de pen" en vertelde dat ik hiervoor was uitgenodigd door Jannie Reilink - Toorneman.
Ik wist wel van het bestaan van de site "Espelo.nl ", maar ik ben geen computer-mens en heb niet vaak de moeite genomen kennis te nemen van de aktiviteiten in Espelo.
Nieuwtjes in de Stentor, die betrekking hebben op Espelo, lees ik echter met veel aandacht en zo blijf ik toch een beetje op de hoogte.

Mijn naam is Chris Klein Lebbink (in Espelo ook wel genoemd Chris van de Kuster ) , zoon van Derk Jan Klein Lebbink en Jenneken Meilink. Ik ben geboren in juni 1935 aan de Okkenbroekseweg, waar nu woonachtig is de familie Wim Toorneman.

Ik herinner mij nog heel goed de eerste schooldag (april 1942 ). Mijn buurmeisje (nu mijn schoonzus ) Jenneke Haverslag nam mij 's morgens mee. Een tasje met boterhammen om de nek en toen lopen naar de Bosschool.
Drie jaar in de klassen bij juffrouw Wibbelink. Een fijne onderwijzeres, waar ik nog vaak aan heb teruggedacht. Ik heb gehoord dat ze inmiddels is overleden. In de eerste klas heb ik bij haar o.a lezen geleerd en ik vond het geweldig. Dit is zo gebleven en ook nu nog lees ik veel boeken.

Tijdens mijn eerste schooljaren was het oorlog en gebeurde er wel eens wat. ...Zo herinner ik nog heel goed een luchtaanval dicht bij school op de Raalterweg, waarbij een dorsmolen met tractor werd beschoten door Engelse vliegtuigen.
Het was angstaanjagend en wij moesten van de juffrouw allemaal onder de schoolbankjes gaan zitten.
Later hoorden we dat de bestuurder van de tractor (Johan Groteboer ) de aanval niet had overleefd.
De laatste maanden van de oorlog was de school gesloten en kregen we af en toe nog les bij een aantal ouders thuis.
Wat hebben wij ons uit kunnen leven in de bossen rond de school, zoals hutten bouwen en spelen op "het veldje"
Een tijd om nooit meer te vergeten.

Na het voortgezet onderwijs ging ik werken bij de Twentsche Bank in Deventer. Deze bank bestaat al lang niet meer, maar is via een aantal fusies opgegaan in de huidige ABN-AMRO bank.
Tot en met 1959 heb ik , met onderbreking voor de militaire dienst ,bij dit bedrijf gewerkt.
In januari 1960 kwam ik in dienst bij de Boerenleenbank (Raiffeisenbank) in Twello.
In dat jaar (inmiddels meer dan vijftig jaar geleden) ben ik getrouwd met Dine van Stroek uut Splo en gingen wij wonen in Twello.
In de zestiger jaren was er bij de banken sprake van een explosieve groei. Salarissen, melkgeld etc werden steeds meer giraal uitbetaald en dus werden er heel veel nieuwe bankrekeningen geopend.
In 1968 werd er in Teuge een kantoor in gebruik genomen en heeft het bestuur ons gevraagd daar te gaan wonen.
Het kantoor is al lang gesloten,maar wij wonen er nog steeds met heel veel plezier.

Wij genieten nu van ons pensioen en zijn dagelijks bezig met huis, tuin , familiebezoek etc.
Onze drie kinderen wonen met hun partners in Haarlem en Overeen. Onze zes kleinkinderen proberen we zo vaak mogelijk te zien.Helaas wonen ze niet in de buurt, maar wij gaan geregeld op bezoek en blijven dan meestal wel 1 of meerdere nachtjes slapen.
Zo vliegen de dagen voorbij.

Ik denk met veel plezier terug aan mijn jeugdjaren in Espelo en wens de Sploders het allerbeste en heel veel succes met hun aktiviteiten. De pen wil ik doorgeven aan Wim Toorneman.

Het was wel een verrassing toen ik op Espelo-online las dat mijn zus Jantien de pen aan mij doorgaf. Gelukkig ben ik niet bang voor de pen en pak hem bij deze op.
Ik ben Jannie Reilink-Toorneman, geboren in 1944 als eerste kind van Dine en Johan Toorneman. Tot hun gezin behoorden ook Opoe Jenneke, tante Mine en de ooms Frits en Chris, de laatsten beschouwde ik eigenlijk als broers. In de geboortegolf na de oorlog werd Hans geboren en in de vijftiger jaren Wim en Jantien om het gezin compleet te maken. Het was bij ons thuis altijd gezellig druk.
Terugdenkend aan mijn kinderjaren neemt de Bosschool natuurlijk een belangrijke plaats in. Als zesjarige werd ik meegenomen door Minie van de Biester. Later kreeg ik op mijn beurt Hennie van Koeland onder mijn hoede. We fietsten vaak door de Haar en het bos, het huis van Tine en Teun Boode stond er nog niet. Ons klasje was niet zo groot, mijn echte vriendin werd Lineke Haverslag en we speelden heel vaak samen, zij woonde ook het dichtst bij mij in de buurt. Het contact is er nog steeds. Op school kregen we niet echt gymnastiek, de gym was bij mooi weer een balsport buiten en van zwemles hadden we nog nooit gehoord. Bij heel warm weer fietsten we zomers wel eens naar het zwembad in Nijverdal. Ik herinner me nog goed dat we eens terugfietsten tijdens een hevige onweersbui en hoe blij we waren in de Helhuizen weer in de bewoonde wereld te komen. We beseften het toen niet zo, maar wat hadden we het luxe met een schoolplein, het veldje en het bos om ons heen. In de “klèène schoole” stond juffrouw van de Ridder voor de klas, zij leerde ons lezen , ,schrijven en rekenen. Op woensdagmiddag kregen we handwerkles, de merklap en het gebreide washandje heb ik trouw bewaard. In de 4de klas zat ik bij meester Hiddink, ik zie hem nog een appel in parten snijden om ons de breuken te leren. De laatste twee jaar had ik het prima naar m’n zin bij meester Wierda, een leuke jonge onderwijzer. We gingen o.a. met de fiets voor een meerdaagse schoolreis naar Giethoorn, een belevenis. Na klas zes ging ik als enig meisje uit onze klas naar de MULO in Holten, gelukkig waren er wel twee vertrouwde jongensgezichten en was meester Hiddink, nu meneer Hiddink hier om ons Frans te leren. In 1956 na het behalen van m’n diploma ging ik richting Deventer en heb daar o.a.
bij het Geertruidenziekenhuis en Ziekenfonds AZD gewerkt.
Inmiddels werd ik verliefd en trouwde in 1965 met Mannes Reilink. Mannes werd na de HTS geplaatst als landmeter bij het kadaster in Eindhoven en wij konden een huis huren in Hapert. Dat was bijna in het buitenland (bij de Belgische grens) en voor Splose begrippen héél ver weg. Toch kregen we veel bezoek van het thuisfront, o.a. broer Wim met z’n vrienden op “tienertoer”. We hadden het prima naar onze zin in de Brabantse Kempen, maar eind 1971 kreeg Mannes een baan bij de gemeente Hengelo en verhuisden we naar Twente. Ook een prima plek om te wonen. Hier groeiden onze drie dochters op, ze zijn inmiddels volwassen. Onze oudste, Kirsten, woont met man Marcel en zoons Maarten en Joost in Hengelo. Esther met echtgenoot Erik en dochter Maya wonen in Parijs, dat lijkt ver maar is voor ons nadat ze 4 jaar in Kenia woonden dichtbij. Onze jongste, Marjan, woont met man Steven in Amsterdam. We waren de afgelopen Kerst met het hele gezin in Gulpen in de sneeuw zoals op de foto is te zien.

Ook onze kinderen hebben een band met Espelo en Holten. Ze komen er graag en menig verjaardagsfeestje of familiebijeenkomst wordt gevierd op de dagcamping op de Holterberg. Wij wonen nog steeds met veel plezier in ons huisje in Hengelo – in de stad – maar wel met een houtwal en weilandje achter het huis. Ook na het bereiken van de “pensioengerechtigde leeftijd” weten we onze dagen nog goed te vullen en is bijna elke dag nog te snel voorbij. We hebben o.a. het langeafstandsfietsen ontdekt en proberen jaarlijks een tocht te maken. Zo zijn we al naar Rome, Barcelona en Praag gefietst. We komen op prachtige plekjes waar we met de auto nooit zouden komen. Ook maak je onderweg heel gemakkelijk contact met allerlei mensen.

Voor mij was Espelo 66 jaar “thuis”, ik kwam er veel, de laatste jaren was ik er twee dagen per week om mijn steentje bij te dragen in de mantelzorg voor mijn moeder en tante Mine. Hun betrokkenheid bij Espelo was groot, ik bleef dan ook goed op de hoogte van het reilen en zeilen in de buurtschap. Nu zij er niet meer zijn is dat stukje “thuis”weggevallen, maar om met gedeeltes uit het Espelo’s volkslied te spreken :
Waar de Holterberg zich plooit rustig ongerept
Waar de school zo rustig staat tussen veld en bos
Waar men bouw- en weiland vindt met wal en heg omzoomd
Waar de zandwal zich verheft langs de Braakmanskamp
Daar ligt mijn Espelo Holtens dierbaar oord

Dit Espelo blijft voor mij als geboren en getogen Splose levenslang een “dierbaar oord”.
De pen gaat nu naar Teuge, naar Chris Klein Lebbink
Ook namens Mannes een hartelijke groet voor iedereen

Jannie Reilink-Toorneman

Willy…wat een verrassing, bedankt voor het doorgeven van de pen.
Ik zie je nog zo fietsen in het Sploderbos, vaak ging het goed maar soms wilde je maar één ding en dat was zo snel mogelijk naar huis. Maar gelukkig is alles goed gekomen en was ik voor jou het letterlijke en figuurlijke steuntje in de rug op dat moment.
Mijn naam is Jantien (a) Reijlink-Toorneman , in 1957 kwam ik ter wereld als 4e kind van Johan en Dine Toorneman.
Mijn zus Jannie is 13 jaar ouder, Hans 11 jaar en Wim 3 jaar. Ik heb een fijne jeugd gehad in Splo en denk met warme gevoelens terug aan de jaren op de Bosschool.
Gymnastiek en grenswerpbal op het veldje, dia’s kijken bij meester Hol , maar ook eindeloos knikkeren, ballen, touwtje springen en naar school fietsen door de Haar (bij Tine het bos in). Als het even kon fietste ik tussen de middag naar huis om te eten, overblijven vond ik maar niks. De geschiedenis verhalen vond ik prachtig, rekenen iets minder. Opoe thuis zei dan: “We moeten de meester maar eens weer wat eieren brengen”! Uiteindelijk kwam het mij allemaal goed en mijn “eigen meester” legde het later nét iets beter uit.
Na de lagere school moest ik naar Holten, een wereldstad voor mij. Ik was er ooit al eens verdwaald tijdens het verkeersexamen en met het nummer nog op mijn rug terug naar Splo gefietst.
Maar nu is er geen weg meer terug, ik ga naar de huishoudschool en daarna naar de INAS in Deventer.
Uiteindelijk beland ik op de kappersvakschool in Enschede, een leuke tijd, maar in het kappersvak heb ik maar enkele jaren gewerkt, in Holten en in Deventer.
Ik ging enkele jaren later alsnog de verpleging in.

Ondertussen had ik Anton Reijlink uit Holten leren kennen (zeskamp Holten) en in 1975 zijn we samen Zutphen gaan wonen.
Anton kreeg daar een baan in het onderwijs en is daar nog steeds werkzaam.
We kregen eerst twee dochters, Evelyn en Maaike en daarna in 1988 zoon Ton. De meiden zijn inmiddels getrouwd en hebben zelf kinderen.
Evelyn is verpleegkundige en woont met haar Frank en zoontjes Sil en Hidde in Markelo, na eerst enkele jaren in Utrecht te hebben gewoond.
Maaike is politiek adviseur op een Ministerie en woont met haar Bob en zoontje Max in Den Haag. Ton is nog thuis en studeert in Nijmegen geschiedenis (hoe kan het ook anders) hij reist op en neer.
Gelukkig, want hij brengt veel leven en gezelligheid in huis.
Inmiddels wonen we al 27 jaar in Eefde, onder de rook van Zutphen, tegenover het voetbalveld. Een prima plek voor ons, dicht bij de velden en… de kantine. Zelf hou ik het bij hardlopen en wandelen, zomers in de bergen en de rest van het jaar in ons eigen landje.
Intussen ben ik alweer meer dan 25 jaar werkzaam in de zorg, jaren van werken en studeren, maar met heel veel plezier.
De laatste jaren ben ik fulltime werkzaam als wijkverpleegkundige in Zutphen en heb ik twee teams onder mijn hoede . De palliatieve zorg en het mensen begeleiden in hun laatste levensfase vind ik nog steeds het meest indrukwekkende stukje van mijn baan .
Je komt bij zoveel verschillende mensen en mag dan een klein stukje mee lopen op hun levenspad.
Zomer 2010 was voor ons wel een hele bijzondere zomer, op 13 juli overleed mijn moeder op 92 jarige leeftijd. Afscheid nemen van haar was ook afscheid nemen van het ouderlijk huis en de vraag om een stukje voor “in de pen” te schrijven kwam op een goed moment. Espelo is de plek waar ik ben geboren en getogen en waar ik nog altijd heel graag kom, de term ex-Sploder bestaat voor mij niet Sploder ben je en dat blijf je.
Hartelijk groet uit Eefde van Jantien Reijlink-Toorneman
De pen blijft nog even in de familie, ik geef hem door aan mijn zus Jannie Reilink-Toorneman.

Holten 4-7-2010

Dag Sploder, ex sploder en andere lezers,

De pen die Annie aan mij doorgeeft, dank daarvoor, is dus nu bij mij!
Ik ben Willy Boode, oudste dochter van Johan Boode (van Niemeijer) en Aaltje Aalpol. Geboren op 22 januari 1960.
Vroeger woonde ik op Espelo 65, nu wonen mijn ouders en mijn zusje Diny en haar gezin nog steeds op mijn geboorteplek, inmiddels omgedoopt naar Okkenboekseweg nr. 1.
Zelf woon ik in Holten, op Erve Broekhuis.
Ik ben getrouwd met Gerard Tuitert, en heb een zoon van 24, Ruud en een dochter van 19, Merel.
Als kind speelde ik vooral met Annie Boode.
Annie woonde een klein stukje achter ons, en behalve buurmeisjes zijn we ook achternichtjes en vriendinnetjes.
Toen ik als 6 jarige op de Espelose school mocht beginnen had ik daar eigenlijk nog niet zo veel zin in.
Jantina Toorneman nam mij op sleeptouw.
Elke ochtend kwam ze langfietsen en ik moest mee, zin of geen zin, doorfietsen om op tijd op school te komen, in de klas van juffrouw v.d Ridder.
Na eerst een moeizame maar later toch een hele leuke lagere schooltijd komt dan het moment dat je horizon groter wordt, je gaat naar een school in het dorp!
De LHNO. Het begin van de lagere school vond ik niet leuk, maar het begin in Holten vond ik nog erger…. mijn hemel wat heb ik een heimee gehad naar de knusse sploseschool.
Maar goed alles went. Na 4 jaar een diploma gehaald, en daarna naar Deventer voor de vervolgopleiding aan de Detailhandelschool.
Ik werkte al een poosje bij de winkel en het cafe van de fam. Visser in Okkenbroek om wat bij te verdienen. Deze werkplek werd daardoor ook mijn stageplek.
Hoewel ik dit werk niet zag als mijn toekomstbaan, heb ik wel de opleiding afgemaakt, en ben daarna ook nog even blijven werken bij Visser.
Niet lang na het halen van mijn diploma kwam de omslag.

Ik solliciteerde als tandartsassistente bij tandarts Groot in Holten (en dan te bedenken dat ik hard naar huis ben gefietst toen op de espelose school de tandartswagen stond geparkeerd, zo bang was ik ervoor!). Na het gesprek durfde ik toch niet, en heb afgezegd.
Paar dagen later, ik was bij Dinnie Meilink op de verjaardag belde dhr. Groot, hij wilde toch per se een splose assistente.
Dus op mijn 19e ben ik hier gaan werken. Met veel plezier.
Pieter Willem de jongste zoon van Groot stond toen nog in de box, maar toen hij wat ouder was nam ik hem tussen de middag wel eens even mee naar mijn huis.
Mocht hij even koeien kijken, en rennen naar de hooibergen. Op latere leeftijd heeft ook hij Espelo ontdekt, en een heleboel splooder zullen hem ook wel kennen.
Ik ben getrouwd 1981 met Gerard en we zijn gaan wonen in Holten, aan de Vixseboxsestraat. Na 5.5 jaar werken wilde ik graag wat minder uren draaien, maar toen was parttime werken nog niet zo normaal als nu. Ik ben toen gestopt met werken, 1 jaar later is mijn zoon geboren.
Na een jaartje alleen moeder te zijn geweest wilde ik heel graag weer werken, daarom ben ik in 1987 begonnen bij dierenartsenpraktijk Minnema, waar ik nu nog steeds werk.
Ondertussen nog verhuisd naar het Kollingserf in Holten, waar ik tegenover Herman van de Hommelte (Krikkink) en Marietje Rensen kwam te wonen, dus konden we gezellig samen herinneringen delen aan onze splose jeugdjaren.
Kort nadat ik bij dierenartsenpraktijk Minnema kwam werken kreeg ik een collega, en jawel ook een Splose; Joke Stevens (Joke van Appa).
Samen werken we er nu zo’n 23 jaar. Na een fusie heet de praktijk nu Dierenkliniek Deventer.
En sinds een aantal jaren woont ook dierenarts Minnema in Espelo!
Ik werk nu zo’n 28-30 uur per week, en verder vermaak ik me met (klei) boetseren, bij Gerrie Oplaat.
Muziek luisteren, schilderen en bloemschikken vind ik ook erg leuk.
Espelo loopt dus nog altijd als een rode draad door mijn leven.
Mijn familie woont er natuurlijk nog, de optocht, het kerstfeest, de lampionoptocht, altijd is het weer leuk om iedereen terug te zien.
Naar Espelo gaan is thuiskomen!

Ik wil de pen graag doorgeven aan Jantina Toorneman.

Tante Tine Boode,

Bedankt voor de pen.
Tante Tine was getrouwd met de enigste broer van mijn vader Jan Boode, we hebben altijd een sterke band met haar.
Zij zou de pen geven aan mijn oudste broer Herman Boode maar hij had de pen al eens gehad, evenals mijn andere broer Wim Boode.

Mijn naam is Annie Jonkman-Boode, geboren op 26 oktober 1959 aan de Espelodijk nummer 11 te Splo. Ik ben de jongste van de drie kinderen van Jan en Dika Boode-Willemink.
Regelmatig komt het nog voor dat mensen zeggen, ben jij dan een zusje van Herman en Wim?

Na de Bosschool ben ik eerst naar de Scholengemeenschap “de Waerdenborch” gegaan. Na anderhalf jaar ben ik overgestapt naar de L.H.N.O. oftewel de Huishoudschool.
Ik wist op die leeftijd nog niet wat ik later zou willen worden, en welke keuze ik zou maken, verzorging of kantoor.
Mijn keuze is gevallen voor kantoor, na de L.H.N.O. was ik nog voor 1 of 2 dagen in de week leerplichtig.
In Deventer heb ik de kantoor-opleiding Ecabo gevolgd, dit was 1 dag per week, de andere dag was vorming (verschillende onderdelen zoals verzorging, fotografie, etc.) 2 jaar lang.
In deze periode leerde ik mijn man kennen, Geert Jonkman, met wie ik getrouwd ben in mei 1982. Hij kwam uit Raalte en we hebben hier gewoond tot januari 1987.
De Ecabo-opleiding was dus 2 dagen, voor de resterende 3 dagen kreeg ik werk in Bathmen, bij de Rabobank. Hier heb ik gewerkt totdat ik hoogzwanger was van onze eerste zoon hij is geboren in februari 1988.
Aan het eind van het jaar 1986 hadden we een huis gekocht in de Ab Jansenstraat te Holten. Deze woning werd verkocht door de Fam. Reijlink, welke zou gaan wonen aan de Jeurlinksweg. Ons huis in Raalte hadden we snel verkocht en hebben acht maanden weer in Splo gewoond, bij mijn ouders Jan en Dika, aan de Espelodijk 11.
Augustus 1987 hebben we ons huis aan de Ab Jansenstraat kunnen betrekken.
Februari 1988 is onze oudste zoon Martijn geboren. Ondertussen werkte in nog af en toe bij de Rabobank in Bathmen, waarna ik gevraagd ben bij de Rabobank in Holten.
Ik heb deze parttime baan aangenomen, maar was wel net 2 maanden zwanger van onze tweede zoon Wouter die in juli 1990 is geboren.
In Holten heb ik een jaar of drie gewerkt, daarna bij de Rabobank in Hengelo (Ov.) en bij Tweewielerhuis Jan Stam uit Holten op kantoor.
Ondertussen zijn we ons eigen bedrijf begonnen in Lochem, aan de Albert Hahnweg in april 1995. De bedrijfsactiviteiten bestonden destijds uit een groothandel in slagerijbenodigdheden. Daarnaast produceerden we diverse sauzen, kruiden en mosterd. In de loop der jaren zijn wij ons gaan richten op het produceren van sauzen, kruiden en mosterd. In augustus 1995 hebben we een bedrijfspand aan de Kwinkweerd in Lochem gekocht.
April 1997 is onze dochter Marleen geboren, hierna heb ik mijn andere banen opgezegd, ik had werk genoeg met onze zaak en gezin.
Na veel verbouwingen aan de Kwinkweerd waar we alles hadden volgebouwd hebben we in maart 2002 een bedrijfspand en woning aan de Keizersweg in Holten gekocht. Ook hier zijn de nodige verbouwen verricht. Aan de Keizersweg wonen en werken we tot op heden met veel plezier.

Ik geef de pen door aan mijn vriendin, ex-buurmeisje en achternicht Willy Tuitert-Boode.

Zo kreeg ik onverwacht een telefoontje uit Frankrijk van Diny Dekker, een vroegere buurvrouw van me, dat zij de pen aan mij wou doorgeven.
Hiervoor m'n hartelijke dank.
Ik ben Tine Boode. Mijn geboorteplaats is Wesepe, dus geen echte Sploder, kom van de boerderij en had één broer, die op m'n ouderlijk huis is blijven wonen.
Toen ik de lagere school beëindigd, ca. 13 jaar oud, ben ik naar de naaischool in Olst geweest en hierna naar de Vrouwenarbeidsschool in Deventer.
Hier leerde je van alles, er werd o.a. ook kookles gegeven.
Ik vond het daar heel gezellig, want ik heb altijd meer van koken gehouden als naaien.
Later ook nog een melkcursus gevolgd, die in Raalte werd gehouden.
En verder werken bij m'n ouders op de boerderij.
Ook hielp ik veel met sorteren en afwegen van eieren.
We hadden in die tijd o.a. al veel kippen, omdat we een vermeerderingsbedrijf hadden.
Tussen de kippen en eieren; toen al met plezier gedaan.
En toen kwam de oorlog, die 5 jaar geduurd heeft; een heel sombere en donkere tijd.
Voor de jeugd heel weinig uitgaansmogelijkheden.
's Avonds 8 uur moest iedereen van de straat zijn en alles moest verduisterd worden.
Ook herinner ik me de vele fietstochtjes die ik gemaakt heb naar het distributiekantoor in Olst om bonkaarten te halen, want alles was in die tijd op de bon.
Toen kwam de Bevrijding na die 5 jaar.
Overal kwamen de Bevrijdingsfeesten los en werd er uitbundig feest gevierd.
Ik kwam zodoende al gauw met Teunis in contact.
Na een lange verkering, want samenwonen was er in die tijd nog niet bij, werd in Espelo een boerderij voor ons gebouwd, waar ik tot op heden nog woon.
Ert tragisch was dat ik Teunis op 60 jarige leeftijd al moest missen.
Toen 5 jaar alleen gewoond, maar met hulp van Wim Boode en Freddy Paalman kon het voornaamste werk nog doorgaan.
In 1990 het achterhuis gaan verbouwen tot woning en is de fam. Baltes bij me komen wonen, waar ik nu m'n gezelligheid aan heb.
Toen ik in Espelo kwam wonen voelde ik me hier al gauw thuis, leerde ik al gauw veel mensen kennen, doordat ik bij de Plattelandsvrouwen ging, en niet te vergeten met de eierverkoop tot op heden.
Nu geen kippen meer, maar wel eieren.
Toch was er verschil tussen Wesepe en Espelo.
In Wesepe zijn de mensen veel meer op zichzelf; praten zo onderling niet veel met en over elkaar, en is de samenwerking lang niet zo groot als in Splo.
Als je hier die voorbereidingen allemaal ziet en wat er samen tot stand wordt gebracht, zoals o.a. Splose feest en die prachtige optocht voor zo'n kleine buurtschap, Normaal, Piratenfeest enz.
Als ik dan al die mensen zie die daar naar toe gaan, geniet ik daar echt van.
Ik dank alle mensen die hier samen aan meewerken en hoop dat dit nog vele jaren zo door moge gaan, en wenst verder alle Sploders een gezond en plezierig 2010 toe.

Bonjour Espelo

Vanuit Frankrijk bedank ik mijn vroegere buurjongen Wim Boode, ook wel Wim van Mans genoemd, dat hij aan mij de pen heeft doorgegeven.
Ik zal me even aan jullie voorstellen.
Ik ben Diny Dekker, meisjesnaam Krieger, getrouwd met Krijn Dekker en sins juli 2002 wonen we in Frankrijk.
Samen hebben wij 3 kinderen; Erwin van 19 jaar, Elsemiek van 17 jaar en de jongste Eline van 13.
Laten we beginnen op de boerderij aan de Espelodijk 9 (toen Espelo 62), Braakmanshoeve.
Ik werd daar geboren op 26 december 1962, jawel een kerstkindje en de oudste dochter van Gerrit Krieger en Bertha Megelink.
Na 5 jaar zijn we verhuisd naar Holten op de Kol; daar is mijn zusje Diana geboren.
Toen 2 jaar later zijn we weer teruggegaan naar Espelo waar ik de laatste 2 jaar op De Bosschool heb gezeten. Dat was in het begin niet erg gemakkelijk, omdat het verschil heel erg groot was van een moderne Kolschool (nu Holterenk) naar het plattelandsschooltje van Meester Hol.
In 1974 ben ik na de LHNO gegaan in Holten. Hier heb ik na 4 jaar mijn examen gedaan en geslaagd.
Tussentijds kreeg ik ook mijn eerste baantje, dat was eenmaal in de twee weken hotelkamers schoonmaken. Dit heb ik toch wel 4 jaar gedaan.
Na mijn LHNO examen in 1978 ben ik naar Deventer gegaan, waar ik de opleiding KVJV zou gaan doen, maar na een half jaar hield ik het voor gezien. Dit was niks voor mij dus op zoek naar wat anders. En dat werd de meisjes vakschool in Zutphen, voor de opleiding Kostuum naaien en Coupeuse.
Na 3 jaar heb ik hier mijn examen gedaan, maar wat ging ik hierna ging doen wist ik nog niet. In een fabriek werken dat was niks voor mij.
Op dat moment kwam er een vacature vrij bij Bejaardencentrum Diessenplas of terug naar school.
Dus meegedaan op die baan in de keuken en aangenomen als keukenhulp.
Als ik die baan niet had gekregen, dan was ik naar de etalageschool in Zwolle gegaan.
Ook deze zomer kreeg ik verkering met Krijn en hij moest nog 2 jaar naar school; dus dan verdiende ik toch een beetje, dat kwam wel eens goed uit.
Dit werk heb ik 9 jaar gedaan en in die tussentijd ben ik getrouwd met Krijn; dat was 11-11-1988 te Holten.
We hebben het oude woonhuis vernieuwd en Krijn en ik zijn samen met mijn oom Ebbe op de boerderij gaan werken.
Dan in april 1990 werd onze zoon Erwin geboren, 2 jaar jater Elsemiek.
Na de geboorte van Eslemiek ben ik samen met mijn schoonmoeder en schoonzus het zwembad
en de huisjes bij Twenhaarsveld gaan schoonmaken.
Met de geboorte van Eline ben ik hiermee gestopt.
Na de geboorte van Eline ben ik samen met mijn zus, hapjesbuffet gaan maken, en daarbij gaf ik nog 2 avonden in de week naailes bij de familie Nijland.
Dan het jaar 1999; dat jaar dat we hebben besloten om ergens anders verder te gaan boeren, waar dat wisten we toen nog niet.
Na 3 jaar overal te hebben rondgekeken, kwamen we terecht in Frankrijk.
Dan juli 2002 wat dan zover; het vertrek naar Normandië in Frankrijk.

Er zijn nu 7 jaar voorbij gegaan. Dit natuurlijk met vallen en opstaan en in 2010 kunt u ook terecht bij ons op de boerderij-camping.
Dus mocht u tijd hebben om bij ons te komen kamperen, dan bent u van harte welkom.
Inlichtingen tel. 00 33 231 250 911.

Ik geef de pen door aan Tine Boode

Diny

Au revoir.

Espelo Online belde me op of ik iets op wilde schrijven voor ”In de Pen”, wat ik toegeschoven kreeg van Jenny Meuleman-Volkerink, oftewel Jenny van Kappers Hendrik; waarvoor bedankt.
Even voorstellen: Ik ben Wim Boode, maar velen noemen mij ook wel ”De Bone”.
Ik was de 2e zoon van Jan van Mans en Dika Willemink uit Bathmen.
We zijn met ons drieën. Onze Herman de oudste en geleerdste is getrouwd met Bertha Fikkert en woont in Dijkerhoek en onze Annie; de netste is getrouwd met Geert Jonkman en wonen in Holten.
Net zoals vele anderen heb ik ook ontzettend vele en mooie herinneringen overgehouden aan de Bosschool hier in Splo.
De eerste 3 klassen met Juffrouw van de Ridder en de laatste 3 klassen met Meester Hol.
Z’n favoriete vakken waren o.a. geschiedenis, aardrijkskunde, dia’s vertonen van z’n Joegoslavië, vertellen van Mickey Mouse en gymnastiek; wat in die tijde uitmonde dat de Bosschool regelmatig bovenaan stond bij de sportdagen in Holten.
En ook niet te vergeten de legendarische voetbalwedstrijden op ’t Veldje tegen o.a. aartsrivaal Dijkerhoek.
Na de Bosschool met succes en heimwee te hebben afgelegd ben ik naar de Lagere Landbouwschool in Bathmen geweest.
Ook hier na 4 jaar ”afgestudeerd” en voor de keuze gesteld; door te leren of aan het werk.
Aangezien mijn aktetas helemaal kapot was, was de keuze snel gemaakt.
3 Dagen in de week ging ik bij boer Fam. Braakman in Verwolde in Laren aan ’t werk en 2 dagen bij boer en veehandelaar Fam. Holterman (Liezen) in Holten.Na 3 jaar bij fam. Braakman te hebben gewerkt, opgezegd en helemaal in dienst gekomen bij de Fam. Holterman voor het verzorgen van de melkveestapel en het transporteren per vrachtwagen van alle 4-voeters.
In die periode ook mijn vrouw Bertie Veneklaas Slots uit de Beuseberg leren kennen bij De Waag in Holten en De Wippert in Laren.
In juni 1983 getrouwd en ± 5 jaar gewoond aan de Liezenweg in Holten in een huisje van de fam. Holterman.
In januari ’86 werd onze 1e zoon Jan geboren na een zeer moeilijke bevalling, waarbij hij onderandere zuurstofgebrek had opgelopen met als gevolg hersenbeschadiging, waardoor zwaar gehandicapt.
Hij mocht slechts 5 jaar oud worden.
Hierna hebben we gelukkig nog 2 gezonde jongens gekregen: André in 1991 en Hendri in 1994.

In 1988 kwam mijn vader vrij plotseling te overlijden en besloten we naar het ouderhuis in Espelo te gaan, om een nieuw dubbelhuis te bouwen met moeder.
Het oude huis is blijven bestaan, en wordt nu nog regelmatig gebruikt als "Jeugdhonk", waar we met onze vriendjes even bijkletsen onder genot van hapjes en drankjes.

Na een periode van ± 20 jaar bij de Fam. Holterman, kwam wegens bedrijfsbeëindiging en overname daar ook een eind aan en moest ik ander werk opzoeken. Als vrachtwagen bulk chauffeur kwam ik bij H. Bieleman Veevoeders, uit Dijkerhoek en bij Booijink Veevoeders uit Raalte terecht (valt goed te combineren) en wat ik nu nog steeds doe.
Verder wens ik iedereen het aller goeds te en de hartelijke groeten van Wim Boode, Espelodijk 11.

Ik geef de pen nu door aan oud buurmeid Dinie van de Krieger.

Zwatt’n Gait bedankt voor het doorgeven van de pen.

Beste Lezers,

Ik zal mij even voorstellen ik ben Jenny van Kappers Hendrik.
Samen met Harm woon ik al 26 jaar in Loarne op de boerderij aan de Sportparkweg.
In die 26 jaar is ons gezin uitgebreid met 2 jongens. Dus ik ben nu meer zo’n moederoverste van het ouwe mannenhuis.

Al woon ik dan lang in een andere plaats de herinneringen zijn bijzonder mooi aan de lagere schooltijd. Vooral toen het in januari zo’n echte winter was.
Toen heb ik vaak terug gedacht “zouden de kinderen van school nog sleeën in het bos of blijven ze nu bij de verwarming”. Onze klas van eerder blonk meer uit met sportdag dan met leren, maar wij zijn allemaal nog goed terecht gekomen.

Maar nu moet je niet denken dat ik niks meer over Splo hoor, want ik word nog weleens bijgepraat door Rob of Joyce. Het wel en wee hoor ik dan allemaal of dat er onrust is onder de kudde. Splofeest dat laat ik nu voorbijgaan, de leeftijd speelt mee. (Grapje) Nee de laatste keer dat Harm en ik zijn geweest, is ons niet zo goed bekomen, werden we zondag ‘s avonds
om half 8 wakker en moesten alle koeien nog worden gemolken. Tegenwoordig rijden we alleen nog maar taxi voor de jongens als ze naar het piratenfeest of Splo feest moeten. Sommige klasgenoten ontmoeten wij nog wel eens op Texel; Herman Nikkels en Jantje Reilink.
En dan komen er natuurlijk ook nog een heleboel Sploders naar de Loarnse karmse.

Wij gaan elk jaar nog even langs alle paasvuren, want daar kennen ze bij ons in het dorp niks van. Daar wordt in een zaterdagmiddag alles bij elkaar geschoven. Petje af voor alle dingen die ze in Splo voor elkaar krijgen. Bijzonder mooi is het standbeeld van Cato. Wat gezellig dat Normaal elke keer maar weer naar Splo komt.

Verder wens ik alle Sploders een gezond en plezierig 2009 toe.

Hartelijke groeten van,

Jenny Meuleman-Volkerink.

P.s. Willen jullie de pen doorgeven aan Wim Boode.

Beste Sploder en verbonden Sploders.
Het is zo gans al depe in harfs en dit verhaal zol al zo'n half joar gelene op papier mut'n stoa
Noar een anmaning van Herman v. Toon en een uutbrander van Jantina van Stroek mut het noe mar gebuurn.
Allereerst Egberdien Reilink ex schoonzus en maatje bedankt vuur de penne.
Mien naam is Gerrit Rensen, mar de mees'n kent mie better as Zwatt'n Gait, en nit umdat ik met mie wark alles in't zwatte do, mar gewoon umdat ik de donkerste wasse van 3 leaftied genoten die alle 3 Gerrit Rensen heet'n en det was vuur de betreffende stamkroeghoolders Jan en Hetty Kruuswiek ondoenlijk um de rekkening op te deel'n; vandoor Zwatt'n Gait, Gijs en Gait vl..
Geboorn bun ik op 17-10-1954. Iets te vrog en mien gewicht was zo'n 3 pond suker of zand.
Opegreuid op de stea woert noe Wilco en Adrie Bloemenkamp woont met eur wichter, vrogger Splo 77, noe Espelodijk 13.
Wille wan thuus met ons drietjes; Hanneke en Fenny wan miene zussen en wille wan de wichter van Willem van 't streutje en Mine v.d. Boer.
Op de leeftied van 6 joar mos ik noar schoale, de Sploder Schole samen met Wim van Jan van Mans Boode, Jan van Willem uut'n diek, Get van Leunk, Gerry va Koeland, Minie va Vlis, Rikie Bieleman en Jenny van Kappers Hendrik.
Leren was met ons nit zovölle gedoane, mar met de ondeug'nde stunne wille veur an.
In de 2e klasse rook'n wille al sigaret'n en sigaarn.
Doar was ik een keer zo beroerd van dak tot heden ten dage nog nit roker bin.
Juffr. v.d. Ridder kreeg d'r loch van en zet'n ons wier op't rechte pad.
Holl ziene opmarking van det zootje doar kunt wille nog wat met beleaven; ach det val'n nog wal met, alhoewel Jan Reilink en ondergetek'n mos'n 2 joar pal vuur de meester zit'n; konne ons better in de gaat'n hooln.
Al met alwas de leagere school periode prachtig, behalve met leern wan wille altied ontzettend druk met van alles, zoas nöste zeuk'n, hetgeen de huidige basisschool jeugd geels nit meer weet wat dat is. In elk geval hef het mie vormt tot de natuurmens, zoas ik noe binne.
Noar de Splo Schole noar Bathmen; de leagere landbouwschole met H. Wisselink as hoofd, het latere 2e kamerlid.
Wat op mie indruk maak'n was in 1968 daw buut'n de schole in de tuin, een korte herdenking had'n umdat strijder vuur gelijke burgerrechten in Amerika tussen blank en zwart; Ds. Martin Luther King was vermoord.
Noe 40 joar later hef Amerika zien eerste zwarte president, hetgeen in de joar'n 60 nog ondenkbaar was.
Noar de Battumse periode noar Hengelo, de middelbare boer'n academie, in die joar'n leer'n ik mien huidige vrouwe Riek ken.
Het was in die tied dat Flappie uut het knienhok verdween; nl. 2e Kerstdag 1973. Het wan mooie joar'n, Splo had'n hoop jeugd.
En zo kwam ik in de Feestcommissie. Prachtige Splo-feest'n; eerst bie de Valemas en later bie Appa op'n zandwal. Hos'n en martel'n tot de vloere van Kolbe ziene tente het zowat begaf. En dan de revue's onder supervisie van Kolkmansget en Willem v.d. Biester. Samen met Rooie Willem ston ik soms tot vervelens toe de Sploder der wat duur te haal'n.
En dan het boerenleaven, de fokveedage samen met Riek en onze wichter alle joar'n een paar beeste meer melk'n, weinig papier'n rompslomp, bleumkes in de weide, volgelzang in het vuurjoar op't boerenland, volop Kivitten, Grutto's, leeuwerikken, en noe alles is vot. Doar kunt wille wal over klagen, mar de tied geet voort en een ieder probeert zich stoande te hoal'n. Alles mut groter, want de marges wordt kleiner.
Mar ef'n wier trugge, in 1979 trouwd met Riek. In 1982 geboorte van zoon Remco, trots en geukkig war'n wille. Later in 1988 geboor'n Imke ons deerntje en in 1989 onze Wietse. Hij deed in 1989 al met an de revue, moar door weette niks meer van.
In 1987 mog ik met help'n het grootste poasvuur ter wereld te bouw'n. Een onwies warkstuk, woer ik heel mooie herinneringen an hebbe. 27,87 meter hoge en met 't Splose poasvuur bie Harmen Siezen op het NOS Journaal.
In 1988 inmiddels ouderraadslid word'n mie vrogd um Karnavalsprins van Hoolt'n te won.
Het leek mie good um het boerenleaven, en de Splose schole te promoten en dus zei ik joa.
As Prins Zwatt'n Gait uut Splo, beschermheer van de Bosschole, de Korhoender op'n barg en de weidevogels op brook, zo bin ik samen met adjudant Willem v.d. Biester, Prins en Adjudant van Keunedarp e wes. Een bewogen tied, det wal.
In 1992 het besluut um uut Splo te vertrekken en augustus 1993 was het zover.
Wille ging'n met ons hele hebben en hoal'n noar Drente. Een nieuw bestoa, met ups en downs, koeien, kippen, akkerbouw en minicamping en ok doar wier fijne buur'n. Mar er mis'n iets. Neum het mar heimwee. Gezondheidsredenen deed ons in 1999 besluut'n de boerderië te verkopen en terug te keer'n noart Splo. Ok doar was in die 6 joar het een en ander gebeurt, mar toch leafd wille der wier met plezier an de Pasmansweg.
Riek sjeest as chauffeur met de OAD busse duur heel Europa.
En ik heb samen met Sploder H. Nijkamp een klussenbedriefke in natuur, hek en rasterwarken.
2 wichter bint inmiddels uut e vlogen en de wichter hek in mien leavensloop wal is te kort e done, mar ja zulke dinge kuj noe eenmoal nit terugge dreeien.
Met de vriendjes van de Sploder schole hebt wille net as de jeugd een jeugdhonk.
Proaten oveer vrogger, over zeke leu en neum mar op. Mooie avonden bint det. En zo geet het leaven heel snel ait vuurrecht hebt gezond te wezen.
Ja en hobby's die hef Gait ok; kiek'n noar sportevenementen, in't bijzonder schaats'n en wandelen. Ik bin bezig te wandelen van de Waddenzee noar de Middellandse Zee, noar Nice. Of det lukt, ach wille zal'n wal zee.
Sorry het is erg lang e won en ik geef de pen duur an mien klasgenoot van de Splo schole, Jennie Meuleman Volkerink, oftewel Jennie van Kappes Hendrik.
As 't nog lukt det dit verhaal veur kasoavend kloar is, wens ik oele fijne dage en een goed en gezond 2009.

Groeten,
Zwatt'n Gait
Splo

Sandra bedankt voor het doorgeven van de pen.

Ik zal mij even voorstellen ik ben Egberdien Reilink (vroeger Egberdientje ).Ik ben geboren op 27 januari 1957 op Espelo 72 nu Okkenbroekseweg 7. Ik ben de oudste van de Fam.Henk en Mine uut den Diek.Namij volgenden nog Anton en Willy.
Ik ben op zes jarige leeftijd begonnen bij de “Bosschool “.Jufvrouw van de Ridder in de laagste 3 klassen en later meester Hol. Ik heb er een leuke tijd gehad. Ik was gelijk met meester Hol jarig,en dat gaf altijd een extra tintje. Veel aardrijkskunde en geschiedenis gehad. En sporten op het veldje was ook altijd leuk. De aardrijkskunde komt nog altijd goed van pas,geen navigatiesysteem nodig. Hol bedankt. Geschiedenis was wat minder bij mij,in de zesde klas altijd nog een zes weten te halen. Na de lagere school ben ik naar de huishoudschool gegaan. In drie jaar doorlopen en toen aan het werk. Ik kreeg een leuke baan bij de Fam.W.Bouwhuis,accountant aan de Molenbelterweg. ’s Morgens en ’s avonds nog monsteren in het Splo. Op 7 december 1978 ben ik getrouwd met Willy Veneklaas en we hebben 2 kinderen gekregen,teweten Robbert en Helga. We hebben de camping overgenomen van mijn schoonouders en verder uitgebouwd tot wat het nu is. Na 20 jaar liep het op een scheiding uit. Toen vertrokken met de kinderen naar de Noordenberg,waar ik nu nog alleen woon. De kinderen zijn inmiddels uitgevlogen en Robbert is getrouwd met Bianca. Helga heeft ook een eigen plek kunnen vinden in Holten.
Ik voel me altijd nog verbonden met Splo, zoals Sploderfeest, Piratenfeest, Todabokr en Hekkalf fm en natuurlijk Appel Rock, Paasvuur en vooral de saamhorigheid.
Ik werk nu nog bij div.bedrijven en ben een eigen Bed & Breakfast begonnen ,wat ik heel leuk vind.
Verder bezoek ik bijna alle schaatswedstrijden in binnen en buitenland wat altijd heel gezellig is. Ik hoop dat Mark zich plaats voor de Olympische Spelen 2010 in Vancouver , dan hoop ik dat wij ook weer van de partij zullen zijn.

Ik wil de pen doorgeven aan een rasechte Sploder te weten Gerrit Rensen ( Zwatt’n Gait ).

Groetjes Egberdien Reilink.
info@bnbegberdien.nl
www.bnbegberdien.nl

Primeur op Espelo.nl!!!

Beste lezers,

Hmmm, heel bedenkelijk allemaal een échte Dijkerhoeker die op www.espelo.nl een stukje schrijft onder het mom van ‘een stukje van een Sploder of aanverwant’.
Mijn nicht Diny Tuitert kwam dan ook enigszins voorzichtig aan mij vragen of ik een stukje wilde schrijven, want is er wel een connectie tussen mij en Splo?

Ik zal me eerst even voorstellen: ik ben Sandra Bronsvoort (25), geboren en getogen aan de Oude Deventerweg 55. Ik was de laatste die bij de familie kwam: vader Bertus en moeder Bertha, zussen Wendy en Anita en opa en oma Bronsvoort woonden er al. Ondertussen is er al heel wat gebeurd, nu wonen mijn vader en zus Anita met haar man Martijn (ten Wolthuis) op 55 en 55a. Zij verwachten hun eerste kindje begin april. Mijn andere zus Wendy woont met Wilco (van Graads) aan de Maatmansweg met hun zoontje Stefan die op 2 december jl. is geboren. De uitbreiding van de familie is dus begonnen!

Ikzelf woon op het moment in Bathmen aan de Schoolstraat (boven Kadokido, tegenover Jo van de bakker, naast de school….) samen met mijn beste vriendin Helga Veneklaas (van Egberdien Reilink, de eerste connectie met Splo???). Maar ik ben niet rechtstreeks van de Oude Deventerweg in Bathmen beland………

Ik heb op de peuterspeelzaal in Dijkerhoek gezeten bij Tante Thea en daarna de lagere school in Dijkerhoek gevolgd. Na groep 8 kon ik niet wachten om naar de ‘grote school’ te gaan en ik heb uiteindelijk de HAVO op de Waerdenborch in Holten met goed gevolg afgesloten. Ik ben daarna in Deventer op het IJselland de HEAO Commerciële Economie gaan volgen. Ik ben in het tweede jaar van mijn opleiding in Deventer op kamers gaan wonen. Voor mijn opleiding ben ik in augustus 2002 naar Durban, Zuid-Afrika vertrokken voor 5 maanden om daar mijn stage te lopen. Samen met een studiegenootje heb ik daar stage gelopen bij een vrijwilligersorganisatie voor straatkinderen. Deze organisatie had een directrice gehad die geld van de organisatie voor privé-doeleinden gebruikte. Daarom stond deze organisatie in erg negatief daglicht en hebben wij geprobeerd om deze organisatie weer in een positief daglicht te stellen. Of dit gelukt is, zijn we nooit achter gekomen want de motivatie van de mensen was ver te zoeken…… wel heb ik ontzettend veel geleerd in die tijd. Het zien van al die arme mensen en het leven in een compleet andere cultuur geeft je een compleet andere kijk op bepaalde dingen. Na mijn stage ben ik met 3 andere studenten een maand op reis geweest door zuidelijk Afrika. Met z’n vieren in een auto, tent achterin en dan rondtrekken. Zo zijn we in Mozambique, Swaziland, Botswana en Namibië geweest. Echt een onvergetelijke ervaring!!!

In 2004 heb ik mijn diploma gehaald en weer even bij vaders thuis gewoond. Begin November van dat jaar heb ik mijn spullen opnieuw gepakt en ben ik samen met Marjan Noteboom (van Gerrit en Johanna, Beumersteeg) naar Australië vertrokken. Marjan zou voor een maand of 4 blijven, ik voor een jaar. We hebben een geweldige tijd gehad in Australië en Nieuw Zeeland! Werken voor je centen natuurlijk (op een boomplantage en boerderij) maar vooral heel veel genieten en bekijken! Nadat Hendri ter Stal (van Jopie en Dika) Marjan is komen ophalen (ze hadden net een jaartje verkering toen ik Marjan meenam……) was ik alleen in het grote Australië!

Ik heb toen een baan gezocht in Brisbane aan de kust en heb 3 maand in een restaurant gewerkt om geld te verdienen, want……….ik had een ticket gekocht om naar Zuid-Afrika te vliegen!!! Helga zat daar namelijk voor háár studie en die wilde gaan rondreizen. Ik wilde heel erg graag terug naar Afrika, en ach ik was toch al van huis……….dus ben ik 6 weken met haar en nog een andere studiegenoot van Helga door donker Afrika getrokken.

Nu 3 meiden in een Volkswagen Fox over de meest onbegaanbare wegen…….. en vaders thuis maar in de stress zitten!!! Maar wat was het geweldig! Na deze 6 weken weer terug naar Australië en uiteindelijk nog een paar weken in Thailand geweest. Toen wilde ik ook wel heel graag terug naar huis, het was genoeg geweest!

Eenmaal thuis weer wennen aan het leventje en op zoek naar een baan! Dat was wel een grote verandering, maar ik had snel een baan gevonden. Ondertussen verhuisd naar het ‘kokhuus’ bij Riek en Gait Rensen (aha, weer een connectie met Splo!!!). Mijn eerste baan (verzekeringen en hypothekenwereld) heb ik een jaar volgehouden en toen ben ik veranderd van baan. Deze baan heb ik nog steeds en dat is bij Rodi Petfood b.v. in Heino. Dit is een producent van honden- en kattenvoeding en ben ik, zoals ze dat noemen, brandmanager. Dit houdt in dat ik verantwoordelijk ben voor een ‘brand’, bepaald merk voer dus. Dat betekend dat ik het aanspreekpunt ben voor onze klanten (wereldwijd), alle promotionele acties, website, brochures e.d. opzet. Eigenlijk alle marketing rondom het merk. Daarnaast toezicht houden op de productie en distributie van het merk. Een hele leuke en gevarieerde baan waar ik zo af en toe flink moet aanpoten!

Ik woon nu een jaar in Bathmen. Ik was graag in het kokhuus van de familie Rensen blijven wonen, maar zoonlief van de familie kwam terug van een jaar Australië (daar had ik hem zelf mee geholpen om daar te komen) en hij wilde graag in het kokhuus gaan wonen. Dus heb ik plaats gemaakt voor Remco. Op dat moment zocht Helga ook woonruimte en om de kosten en gezelligheid te delen zijn we in Bathmen gaan wonen. Daar stond de bovenwoning vrij voor een leuk prijsje.
Dit pand staat bij de gemeente op de lijst van afbraak, omdat ze het centrum van Bathmen willen gaan herinrichten. Maar 2008 mogen we er nog wel wonen.

Maar mijn grootste connectie met Splo op dit moment is toch wel Remco van Zwart’n Gait. Afgelopen voorjaar zijn we er na 25 jaar achter gekomen (we hebben nota benen samen bij Tante Thea op de peuterspeelzaal gezeten) dat we elkaar toch wel heel interessant vinden. Remco heeft op Koninginnedag (nacht) halsbrekende toeren uitgehaald om bij mij boven te komen en sindsdien mag hij gewoon via de trap naar boven. Dus misschien had ik helemaal niet weg hoeven te gaan uit het kokhuus, maar ja als je alles van te voren weet!!!!

Naast mijn werk en Remco houd ik nog tijd over voor toneelspel, paardrijden, triathlon en regelmatig stappen met een hele bende Splooders en Dijkerhoekers! Altijd gezellig!

Ik hoop jullie en idee te hebben gegeven van mijn leventje! De pen wil ik graag doorgeven aan Egberdien Reilink, toch nog zeker een Splooder in hart en nieren!

Beste groet,

Sandra Bronsvoort

Hallo lezers van In de Pen,

Ieder kwartaal krijg ik een mailtje dat er weer iemand een stukje bij de rubriek in de Pen op de Splo-site heeft geschreven. Meestal lees ik deze vrijwel direct. Ik vind het wel leuk omdat je de meeste mensen van vroeger wel kent, maar er bijna geen contact mee hebt. Nu heb ik dus zelf de Pen doorgeschoven gekregen van Leo Holleboom. Leo, bedankt hiervoor maar nu moet ik dus iets over mezelf gaan schrijven. Dat vind ik nog wel een ander verhaal.

Ik ben Diny Tuitert, “van de Bisschop”, geboren 24 september 1969 te Helhuizen (Haarle gem. Hellendoorn). Oudste dochter van Diederik Tuitert (helaas al overleden 2-2-1986) en Mientje Bronsvoort, zus van Klazien Scharenborg-Tuitert.

Op 4 jarige leeftijd gingen wij naar de kleuterschool in Dijkerhoek. Deze was er toen nog niet in Espelo. Wij gingen in de auto met Hendrika Nijland, Henny Ulfman en Dianne Krikkink. Als de vader van Henny reed was het altijd lachen, want Herman Ulfman ging slingerend over de weg, als wij daarom vroegen. Zo is onze vriendinnenclub begonnen. Inmiddels bijna 35 jaar verder zijn we nog steeds vriendinnen. De club is al snel uitgebreid met Rianne Slijkhuis en Diana Krieger. Allemaal zijn ze inmiddels getrouwd en hebben ook een naam van de echtgenoot erbij gekregen. Hier doe ik dus niet aan mee. Ik vind het leven samenwonend prima.

Het feit dat wij na 35 jaar nog steeds contact met elkaar hebben zegt volgens mij iets over de hechte gemeenschap waar wij zijn opgegroeid. We zijn dan wel begonnen in Dijkerhoek, maar vanaf de lagere school, gingen we natuurlijk allemaal naar juffrouw Keestra in Espelo.
In Espelo gaat iedereen naar het Paasvuur, naar het Espelo’se feest, en op nieuwjaarsdag Nieuwjaar wensen. Doordat iedereen aan activiteiten meedoet, is het extra leuk, om het jaarlijks te blijven doen. Zo probeer ik dus ook nog regelmatig van de partij te zijn op betreffende feesten.

Na de lagere school ben ik naar de scholengemeenschap in Holten gegaan, waar ik de Havo heb gedaan. De Havo werd opgevolgd door de Meao in Deventer. Tot slot heb ik de Heao in Zwolle gedaan richting Accountancy. Tot en met het 1e jaar van de Heao heb ik in de Helhuizen gewoond. Vervolgens heb ik enkele jaren in Zwolle gewoond, om het studentenleven wat beter te kunnen volgen. Toen mijn moeder in 1991 hertrouwde met Henk Bosman uit Dijkerhoek, ben ik terug gekomen naar de Helhuizenweg 8. Ik heb daar toen nog enkele jaren met mijn zus gewoond. Klazien aan moeders kant van het huis en ik aan oma’s kant.

Januari 1994 zou ik op skivakantie gaan met Rianne Slijkhuis. Er kwam iets tussen en Rianne kon helaas niet mee. Ik wilde toch graag gaan skiën en heb toen een vakantie geboekt met My Way. Tijdens deze vakantie leerde ik mijn huidige partner Jules Derks kennen. Hij was met zijn vrienden voor het eerst op wintersport in Kirchberg. Jules was zeugenhouder, maar wilde daar niet direct voor uitkomen. Hij noemde zichzelf dus voedselproducent. Inmiddels hebben wij naast het zeugenbedrijf ook een biggen- en varkenshandel. Voor geïnteresseerden, www.julesderks.nl.

Toen duidelijk werd dat ik wel meer in Jules zag, dan een oppervlakkig vriendje en hij met zijn zeugen niet naar Espelo zou komen heb ik werk gezocht bij hem in de buurt. Hij lokte me naar het zonnige zuiden. Zo ben ik 1 oktober 1995 begonnen bij ABAB accountants in Boxmeer. Na enkele jaren ervaring te hebben opgedaan, mocht ik daar aan de slag als Accountant Administratieconsulent. Dit heb ik met veel plezier gedaan tot juni 2005. Toen ging ik met zwangerschapsverlof van onze 2e zoon, Wessel. Na de geboorte van onze oudste zoon Hein (oktober 03), was ik al minder gaan werken. De administratieve werkzaamheden thuis werden steeds uitgebreider. Dit was bijna niet meer te combineren. Ik vond het jammer om afscheid te moeten nemen van de collega’s, maar kon het bijhouden van de vakliteratuur en de verplichte vergaderingen en cursussen in eigen tijd van 17.00 uur tot 19.00 uur missen als kiespijn.

Inmiddels ben ik ook de trotse moeder van onze 3e zoon, Giel. Thuis op kantoor hebben wij voor 5 ochtenden per week een spontane medewerkster. Inmiddels gaat Hein naar de grote basisschool in Overasselt. Aan sociale contacten dus geen gebrek. (Aan tijd vaak wel.) Ik heb het hier in Overasselt, vlak onder Nijmegen prima naar mijn zin.

Mijn grootste hobby zijn momenteel onze 3 jongens. Tevens zijn wij naast onze huidige woning een nieuw huis aan het bouwen. Dit vraagt ook de nodige vrije tijd voor het uitzoeken van een mooie keuken, een badkamer, vloertegels etc. Echt veel hobby’s heb ik dus niet. Ik heb wel plannen om straks mijn ontbrekende kennis van de huishoudschool bij te gaan spijkeren. Als ik een mooie nieuwe keuken heb, is het wel nodig dat ik ook een kookcursus ga volgen. Anders wordt de investering in de keuken nooit terugverdiend.

Ik geloof dat ik nu onderhand wel alles heb verteld. Ik geef de Pen door aan mijn nichtje Sandra Bronsvoort.

3e kwartaal 2007 - Leo Holleboom

Mirjam Markvoort aan de telefoon voor mij? Ik dacht dat ze konijnen wilde kopen, maar ze vroeg of ik een stukje wilde schrijven voor in de pen (nog nooit van gehoord) maar ik wil het wel doen.

Ik ben Leo Holleboom woon aan de Espelodijk getrouwd met Henny van de Brender geboren te Wesepe op 1 maart 1967.
Samen met mijn broer (helaas al overleden 2005) en 3 zussen woonden wij aan de raalterweg in Wesepe tegenover de melk fabriek waar mijn vader werkte.
Na de kleuterschool en de lagere school in Wesepe ben ik naar de L.T.S. in Deventer gegaan, daar heb ik de opleiding timmeren en metselen gedaan.
Via het samenwerkingsverband ben ik later 4 dagen gaan werken en nog 1 dag naar school.
Bij verschillende bouwbedrijven en avondopleidingen heb ik ervaring op gedaan en werk nu nog steeds na +=15 jaar bij Bouwbedrijf Wesepe bv in Wesepe, en af en toe ga ik nog naar school voor mijn opleiding leermeester waarbij ik stagaires begeleid op de werkplek.
Na veel gepraat en gezeur kreeg ik in 1989 verkering met Henny Ulfman uut Splo.
In 1994 zijn we gaan samenwonen in Nieuw Heeten.
In 1995 zijn we getrouwd en op 10 juli 1997 is onze eerste dochter Jette geboren.
Na het overlijden van mijn schoonvader hebben we besloten om in Espelo te gaan wonen en hebben we in een jaar tijd Erve de Brender verbouwd.
Tijdens de verbouwing is op 15 augustus 2000 onze tweede dochter Femke geboren.
Na 7 jaar in Nieuw Heeten te hebben gewoond zijn we in juni 2001 naar de Espelodijk verhuisd, waarop 20 september 2003 onze derde dochter Hanne is geboren.
Mijn hobbies zijn klussen in en om het huis, en het fokken van paarden, konijnen,en geiten verder bestaat de boerderij nog uit het opfokken van jongvee dat ik samen met mijn schoonmoeder verzorg.
Ook vindt ik het leuk om af en toe een ritje te maken op mijn crossfiets en elk jaar een optocht wagen maken met de buren voor de optocht van het Espelose feest is een gezellige bezigheid.
Vorig jaar ben ik gevraagd voor de actiegroep van het Trefpunt waar ik samen met Bert, Jan, Wim en Eddy al vele klussen heb geklaard, en van het een komt het andere want zo werden Henny en ik ook gevraagd voor het tappen bij normaal, wat een leuke ervaring was.
Ondertussen heb ik al veel mensen leren kennen in en om Splo al vindt ik het onthouden van namen en bijnamen erg moeilijk.

Dit was mijn in de pen ik hoop nog veel plezier en feestjes te mogen hebben hier in Splo.
En geniet van het leven want je bent er maar even.
Ik geef de pen door aan Diny Tuitert.

En ja dan word je op gebeld of je een stukje voor in de pen wilt schrijven, jeemienee wat moet je ermee, maar goed vind ook wel leuk om wat te schrijven en wil daarom Jan Koopman bedanken daarvoor.
Nou daar komt die, In 1968 trouwden mijn ouders Theo en Dinie Hondshorst en op 19 juni 1970 kwam ik op de wereld in Lettele als Maria Joanna Alberta Hondshorst, roepnaam Mirjam als eerste in het gezin. Ja ja een hele mond vol maar moest na alle opa’s en oma’s, vernoemd worden.

In 1972 kwam mijn broertje Jeroen.(hij kijkt mij over de kop, maar hij blijft mijn broertje.)
Ik heb een hele leuke jeugd en school tijd gehad. Eerst in Lettele op de Sancta Maria en later in Deventer op de huishoudschool en weer 4 jaar laten op de MDGO VZ de afkorting van de Middelbare dienstverlening gezondheids onderwijs en dan richting van de Verzorging. Ik heb stage gelopen in een bejaardenhuis en in de gezinsverzorging. In 1989 ben ik van school gekomen en na 50 sollicitatie brieven kon ik gewoon in de thuiszorg aan het werk, waar ik stage had gelopen. Voor 40 uur in de week. Dit heb ik jaren lang met plezier gedaan, de zorg van een moeder overnemen, het zorgen voor de kinderen in combinatie met het huishoudelijke werk. Toen was je nog gewoon 40 uur in een gezin, later werd dat allemaal minder en had ik het idee dat ik alleen maar wc’s aan het schoon maken was. Bij toeval zag ik dat er een vacature was om binnen een steunpunt te gaan werken. Een steunpunt zijn 10 aan een geschakelde woningen die verbonden zijn met een gang (eigenlijk net als in Okkenbroek) alleen wij hebben geen winkeltje maar wel een zaal waar activiteiten gehouden worden. Deze steunpunten staan al bijna 12 jaar in Almen (waar ik werk), Epse en Harfsen.
Het zijn senioren woningen, en mensen kunnen hier zelfstandig wonen met behulp als het nodig is van planbare zorg. Mijn taak is hier om de mensen voor 10 uur schoon en geschoren en al aan de koffie te hebben in de zaal. En verder alle dingen die er bij horen, medicijn cassettes vullen, huisartsen bellen en dat soort dingen.
Het is heel leuk en afwisselend werk, er is natuurlijk een verloop van cliënten en dat maakt het werk juist leuk. Het is de bedoeling om de mensen zolang mogelijk zelfstandig te laten wonen. De oudste bewoner bij ons is 91 jaar. Ik doe dit werk nu vanaf 1999 en het bevalt met prima, ook moeten de mensen ’s avonds naar bed dus ook dit hoort erbij, en natuurlijk ook de weekenden. Dus ik heb een gevarieerd rooster. En ik hoop het toch nog wel een tijdje te doen, ondanks dat er allerlei wetten en plichten bij komen voor ons qua administratie wat het werk altijd niet leuker maakt maar zo heeft iedereen wel eens wat.
Verder in de jaren heb ik wel goed rond gekeken, Dieka, Boode en Scheultie in Heeten, en trefpunt in Heeten, en zoldertje in Lettele. En in september van 1988, kwam ik Erik Markvoort tegen, beter bekend als Erik van Schepers, eerst wou ik er niets van weten en later vond ik hem toch wel leuk en in oktober 1988 hebben we verkering gekregen, zoals dat toen nog ging. Na een paar jaar verkering begon er toch wat te knagen om samen te gaan wonen of in ieder geval te kijken wat de mogelijk heden zijn. Zo zijn we in 1994 begonnen met plannen maken en in eind 1994 hebben we het gedeelte van Erik zijn ouders zo verbouwd dat hun er konden blijven wonen, en is het achterhuis afgebroken en is in juni 1995 begonnen met het boven de grond bouwen van ons gedeelte.
Toen het huis stond en af was, zijn we 14 november 1995 getrouwd. Een prachtige dag,met familie en vrienden en met de kameraden van Erik strak in pak. Ik voelde me net de koningin tussen al die kerels prachtig.

Gewoon alles er om heen, echt de moeite waard. Van mijn ouders kregen we een pony en of Erik daar zo blij mee was weet ik niet zeker, maar Suzan zoals ze heet loopt nog steeds bij ons. Ondertussen heeft ze een veulen gekregen die Spring heet en die hebben we ook nog. En als het goed is komt er dit jaar een veulen, we weten alleen niet wanneer dus dat is en blijft een verrassing.
In 1998 kregen we onze hond Joy een jack russel, waar we veel plezier van hebben vier jaar geleden heeft ze een nestje puppies gehad, En die puppy heeft al weer jongen gekregen, dus onze Joy is oma.
Verder heb ik niet veel hobby’s, ik zwem 1 avond in de week, en als ik er zin in heb knutsel ik ook nog wel graag. Met kerst een eigen kerst kaart dat hoort er bij.
Verder msn ik ook wel, zit graag achter de computer prutsen met foto’s die op een dvdtje zetten met een muziekje eronder, ja dat vind ik heel leuk werk.
Je leert in de loop der jaren veel mensen uit Splo kennen en dat is hartstikke leuk, zo word je vrienden kring weer uitgebreid. Toen ik pas met Erik ging, liepen er nog wat vrienden groepen door elkaar. Er gingen wat meiden ook om met de jongens, deze meiden zijn Rianne, Diny, Henny, Hendrika, Diana, en Dianne, en Dianne ging met Gerrit Blankena en al gauw hoorden wij meiden Anja, Ines en Ik ook bij die groep, met nieuwjaar rond gaan, met Hemelvaart fietsen en met Sploder feest mee doen aan de optocht, weken van te voren waren we al bezig, en het eind resultaat mocht er dan soms ook zijn. Nu gaan we nog 1 keer per jaar wat gezelligs met die meiden doen, Vorig jaar hebben we gebowld, en in januari hebben we een workshop stamppotten maken gehad, bij een van de meiden. Lekker bij gepraat en het was heeeel gezellig de taxi was geregeld dus wat wil je nog meer.

Ik heb zelf nog 3 vriendinnen die ik ken vanaf de kleuterschool en waar we regelmatig mee uit gaan of op visite. Iedereen is een richting op gegaan, maar dan 1 keer per jaar net als in Splo komen ook wij naar de Lettelese Kermis om weer bij te praten. Net als wij in splo een keer hebben mee gedaan in de optocht. Where ever you go, go back to splo, zo doen wij dat met de lettelese Kermis.
Verder kunnen wij meiden van de kameraden van Erik ook allemaal goed met elkaar opschieten en dat is heel gezellig als je een weekend uit gaat, met de kameraden.
Met de veiling vorig jaar hebben de kameraden geboden op een weekend weg voor 20 personen, en dat weekend hebben wij gekregen, of gekocht hoe je het maar noemt. Een prachtig weekend, geheel verzorgd en al, en wat hebben we een schik gehad, We waren bij de Haverkamp in Markelo, zo dicht bij en zoveel schik, feestcommissie bedankt nog daar voor.

Hier een foto van dat weekend, de Cherry’s waren er voor een feestje ’s avonds ( en die waren aan het reperteren) en wij waren aan het eten, dus dat werd spontaan een polonaise en natuurlijk roeien.
Ja dat is onze groep, altijd in voor een feestje.
Verder heb ik niks te schrijven en ik wil graag de pen doorgeven aan Leo Holleboom.

Zoals het vroeger ging met de kleding en speelgoed, gaat het nu met de Sploder pen: van grote broer naar broertje. Ook nu weer bedankt Dinant.
Ik zal me even voorstellen op de Splose manier: Ik bin d’r één va Hendrik en Dine van Høalman.
Hoewel de Bosschool niet tot mijn opleiding gerekend mag worden, loop ik al sinds mijn middelbare schooltijd in Espelo.

Mijn jeugd in Espelo bestaat uit een aaneenschakeling van leuke, grappige en bijzondere voorvallen. Het Espelose feest is altijd al een hoogtepunt geweest en zal het wat mij betreft ook blijven. Elk jaar weer hebben we ons enorm ingespannen om weer een bijzondere wagen te maken. In de praktijk blijkt dit te bestaan uit het bouwen van een excentrieke wagen (vaak waar een lichaamsdeel centraal staat!) in de laatste 2 dagen en de rest van de weken gebruiken we voor het proeven van bier. Deze inspanning heeft overigens nooit geleid tot een eerste plaats.

Als ik in mijn huidige woonplaats Apeldoorn vertel over het Splose feest, blijkt maar weer hoe uniek een kleine gemeenschap kan zijn. Zoiets zal in Apeldoorn nooit kunnen. Het feit dat vele vrijwilligers zich inzetten voor dit - en tevens vele andere festijnen - waarbij de kinderen altijd een eigen plek hebben, maakt deze buurtschap bijzonder! Ik wil hierbij dan ook iedereen aanmoedigen dit festijn in stand te houden.

De Shithouse party mag ook zeker gerekend worden tot de bijzonderheden waaraan ik ook deel uit maakte. Een groot feest bij Jan Stam in de mestsilo.

Na jaren bijna alles samen te doen, zien we elkaar nog zeer regelmatig.

Op het Splose feest van 2005 heb ik me aangemeld deel te nemen aan de revue voor 2006 bij de EX-Sploders. In de eerste vergadering in de kantine van “de Noordpool” hebben we meteen besloten ook mee te doen aan de optocht. Met goede moed en vooral veel plezier hebben we (met gelukkig veel toneelervaring in de groep) een heel mooi toneelstuk in elkaar gedraaid. We hebben ons moeten bedwingen niet de hele avond te willen vullen!
Omdat we geen wagen kunnen bouwen op het Holtense ijspaleis “de Noordpool” Hebben we deze kantine moeten verruilen voor de schuur aan de Haalmansweg.

De wagen voor de optocht is gebouwd bij huize Høalman (bij broer Dinant in de schuur).
Broer Dinant heeft ons naast een werkplek ook een prachtige kantine ter beschikking gesteld.
Dit maakte dat de avonden bouwen meestal eindigen in een gezellig samenzijn.

Deze optocht heeft er wel voor gezorgd dat ik ook deel uitmaakte van het winnende team!! Eindelijk de langverwachte eerste plaats van de Splose optocht.

Tegenwoordig woon ik samen met mijn vrouw Ines en zoon Tygo (geboren 1998) in Apeldoorn. Gelukkig wonen we in een straat met paar oude huizen met sfeer en bewoners die zelf ook van het platte land komen of er veel mee te maken hebben. Deze straat heeft hierdoor een dorps gevoel gekregen. Net als het Splose feest houden we elk jaar een straatfeest waar de kinderen ook een speciale plek hebben.

Mijn werk bij de firma Weweler bestaat momenteel uit het opzetten van een hele nieuwe productielijn inclusief alle bijbehorende machines voor het vervaardigen van veersystemen voor vrachtwagens en opleggers. Hierbij is het de bedoeling dat de producten zo snel mogelijk gemaakt worden. Dit betekent nieuwe productiemethoden zoeken waardoor indien mogelijk het aantal productiestappen afneemt.

Wij wensen jullie veel leesplezier en tot de volgende keer in Splo!!

Bedankt voor het lezen van dit stukje en ik wil de pen met veel plezier doorgeven aan een bijzondere meid: Mirjam Markvoort

Eerst wil ik mijn oude buurjongen Henk van Zon bedanken voor het doorgeven van de pen.
Als eerst wil ik mij voor stellen voor de gene die mij niet zo goed kent.
Ik ben Dinant ben in 1987 getrouwd met Henny Tempelman wij hebben samen twee kinderen Daan en Marije.
Samen wonen wij in het achterhuis bij mijn ouders aan de Haalmansweg.
Ik werk bij de gemeente Rijssen/Holten als onderhoudsmonteur.
Mijn hobby`s zijn de brandweer, mountainbike, scouting en natuurlijk ook het helpen en het organiseren van het Espelosefeest.

Hoe ben ik in contact gekomen met Espelo door samen met Henk van Zon naar de knapen vereniging nu de jongensclub te gaan.
Op de landbouwschool ging ik ook altijd met de sploders om. En mijn vrienden zijn Johan Baltes, Henk Meilink, Reinder Slijkhuis en niet uit Espelo komende
Jan Vincent en Johan Nijland.

Wil nu nog iets kwijt over mijn hobby`s.
De brandweer: ik ben nu al 19 jaar bij de brandweer eerst als manschap daarna ben ik chauffeur geworden na een aantaljaren studie ben ik nu bevelvoerder geworden.
Bij de brandweer heb ik al heel wat brandjes geblust en ook al heel wat hulpverleningen gedaan. Ook wel in Espelo zo als brand bij fam. Reilink en bij de
fam. Vruggink ook bij ongevallen langs en op de s14.
Mountainbike: met de fiets trek ik er de meeste zondagsmorgens er op uit of in de Holterberg of veldtochten hier in de omgeving dit meestal met collega’s van de brandweer.
Scouting: sinds een paar jaar ben ik voorzitter van de scouting dit ook al om dat de kinderen op de scouting zitten. Deze vereniging is niet zo groot maar wel leuk om te doen.
Espelofeest: in de feestcommissie zit ik al zo`n 15 jaar waar van 7 jaar in de kleine commissie waar van een aantal jaar voorzitter. In die periode was een hoogtepunt
het 100 jaar bestaan van de Bosschool en het openluchtspel natuurlijk.
Een mooi moment vond ik afsluiting van dat jaar, het bord plaatsen in de berm van de s14. Als ik er langs rij vind ik het nog steeds een eer.
Goed om zo Espelo op kaart te zetten.

Ik stop nu met mijn verhaal. Ik geef de pen door aan mijn broertje Jan Koopman.
Bedankt voor jullie aandacht groeten Dinant.

Eerst wil ik mijn collega Alie Haverslag bedanken voor het doorgeven van de pen.
Toen Herman Nijenhuis mij een maand geleden belde of ik ook een stukje wilde schrijven hoefde ik niet lang te denken, ik vond het een leuk idee om iets over mijzelf op papier te zetten.

Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Henk van Zon momenteel woon ik in Bathmen. Ik ben de jongste van 6 kinderen, 2 broers en 3 zussen die allemaal in Holten naar school zijn geweest. Ik heb 7 jaar op de Bosschool gezeten vanaf 1967 tot 1974. Ik mocht de tweede klas (groep 4) nog een keer doen. Toen woonde ik aan de Haalmansweg waar ik tot mijn 20ste heb gewoond. Veel herinneringen aan de Bosschool heb ik niet meer, maar juf Keestra en meester Hol vergeet je zomaar niet. Het voetballen op het veldje en het knikkeren en gym in het splobos kan ik me ook nog goed herinneren.

Na de Bosschool ben ik naar de LTS in Rijssen gegaan dit was eerst best wennen van zo’n kleine school naar zo’n grote school maar na 4 plezierige jaren ben ik bij constructie bedrijf Schooten in Rijssen gaan werken. Hier heb ik twee jaar gewerkt. Na een reorganisatie waarbij diverse mensen hun ontslag kregen waaronder ik, ik moest opzoek naar ander werk dit werd een bedrijf in Goor waar kunststof buitenverlichting werd gemaakt. Toen er in 1986 een advertentie in de krant stond van de Metalu (Udema) in Holten ben ik daar gaan werken in het onderhoud van het slachthuis. In dit zelfde jaar ben ik ook getrouwd met Bertje Holmer en gaan wonen in Bathmen, hier woon ik nu al weer bijna 20 jaar en heb 2 dochters Marieke (15) en Carolien (13) jaar.
Toen ik samen met een collega werd uitgeleend aan de Firma Veldwachter in Bathmen was het voor mij ook niet moeilijk te kiezen toen er een paar jaar later personeel werd gevraagd om hier te solliciteren. Vanaf dat moment ben ik nog steeds werkzaam bij Veldwachter als constructiebankwerker, loodgieter, dakdekker.

Sinds enkele jaren speel ik op 5 december als de goedheiligman. Dit is altijd een leuke bezigheid. Verder heb ik als hobby de E.H.B.O hierbij ben ik op verschillende evenementen aanwezig als hulpverlener.
Met Alie en Rudie gaan we elk jaar nog naar het Piratenfeest in Espelo altijd een gezellige boel.

Ik stop nu met mijn verhaal en wil de pen doorgeven aan mijn oud buurman Dinant Koopman.

Allereerst, mijn nicht Jantiena van Stroek, bedankt voor ’t doorgeven van de pen..
Dit kost je met de Battumse Karmse een dubbele Apfelkorn.
Nu zal ik me even voorstellen:
Ik ben Alie Haverslag, dochter van “Klein” Jan en van Dine “van Kiekebos”
Ik ben geboren op 27 maart 1970 te Deventer (in ’t ziekenhuis), als “stadse trut” volgens
mijn broer Jan……
Ik heb dus een grote broer Jan (9 jaar ouder) en een grote zus Hendrika (3 jaar ouder).
Ik ben de jongste van het stel (en de verwendste….. maar niet heus).
Met 6 jaar moest ik naar de lagere school en dat vond ik maar niks.
Had ik nog geluk dat ik niet naar de kleuterschool (in Dijkerhoek) hoefde van mijn ouders.
Gelukkig was Janny (buurmeisje en vriendinnetje) even oud als mij en moest dus gelijk met mij naar school.
Samen hebben we de eerste 3 jaar wel veel plezier gehad (bij Juffrouw Keestra), we giechelden er wat af, (Wim Schoneveld deed ons altijd na, hihihihihih waren we en deden we)

De laatste 3 jaar bij Meester Hol vond ik niks aan.
Als ik er nu bij na denk is het toch niet normaal dat een meester boos op je wordt als je een keer iets niet snapt?
Ik weet nog wel een keer dat ik met mijn schriftje bij hem stond en ik iets volgens hem niet goed had gemaakt en dat hij me een partij kwaad werd en het schriftje naar achterin het lokaal gooide.
Op dit moment moet ik er eigenlijk wel gigantisch om lachen maar toen voelde ik me wel
heel erg kloten.
En toen we nog bij Juffrouw Keestra zaten, en zij bleek ziek te zijn, dan kwam Meester Hol dat vertellen en wij natuurlijk hartstikke blij en joelen dat we naar huis mochten….
Konden we dus voor straf blijven en gingen de schuifdeuren open en hadden les van hem!
Kon hij dan niet een klein beetje in onze kindergedachten denken en dat wij het heus niet leuk vonden voor de juffrouw maar wij wel voor ons zelf en blij waren met een vrije dag?
Al met al vond ik het naar school gaan niet leuk en was het liefst lekker thuis op de boerderij en kon me uren vermaken met de koeien en kalveren, honden en katten.
Ik was dan ook liever “ziek”, maar als ik dan zag dat Janny na 3 uur weer thuis was en er lekker op los speelde dan baalde ik als een stekker dat ik “ziek” was want dan mocht ik dus ook niet buiten spelen en moest verplicht in bed blijven…..

De foto bij de paarden is gemaakt bij mijn Oom Willem en Tante Gerritje Reilink.
Bij mijn vader kwam er geen paard in (toen nog niet, later wel trouwens)

Na de lagere school ben ik naar de “huishoudschool” in Holten gegaan, daar heb ik de
richting “kantoor”gedaan.
Daarna naar Deventer het KMBO, afdeling administratie.
En toen aan ’t werk.
Eerst administratief medewerkster bij Twentrac in Holten (dit was partime en dat vond ik
qua uren niet genoeg, heb er overigens wel donders veel plezier gehad) en daarna bij Veldwachter in Bathmen (www.veldwachter-bathmen.nl) waar ik straks in juni al weer 15 jaar met veel plezier werk.
In 1997 ben ik van de Schapendijk verhuisd naar de Koekendijk in Bathmen waar ik ben gaan samenwonen met mijn (toen nog) vriend Rudi Veldwachter.
Inmiddels is hij mijn man want we zijn in juni 2005 getrouwd.
Ondertussen woon ik weer in mijn geboorteplaats, daar Bathmen met de herindeling bij de gemeente Deventer is gevoegd.
Ik heb altijd met veel plezier in Espelo gewoond maar het wonen in Bathmen bevalt me ook prima.
Bathmen heeft natuurlijk 1x per jaar de karmse waar we lekker dicht bij wonen en dat is wel heel erg handig voor als je dronken naar huis toe moet!

En dan in mei de bekefeesten waar dit jaar Normaal weer komt en dan zijn wij natuurlijk ook weer van de partij!!
En overal waar maar piratenartiesten optreden zijn wij ook te vinden.


Lucas (van Gea) en ik		Arne Jansen en ik


Jannes en ik		Janny, Martin Dams en ik

Bij deze brei ik er maar eens een eind aan en geef de pen door aan mijn collega Henk van Zon en wens hem heel veel succes met zijn “stukje”

Groetjes,
Alie Haverslag

Normaal zet je je naam onder aan een stukje, maar nu zal ik hem boven aan plaatsen zodat je dadelijk kunt zien dat Jantiena Enderink – Klein Horsman oftewel Jantiena van Stroeks Gerrit Jan en Jenneke van de vijfhuizenweg, De Pen heeft gekregen. Henk Blankena was zo aardig om aan mij te denken. , Henk bedankt, kost je een biertje met de Kermis in Battum.
Wat over jezelf schrijven gaat niet zo makkelijk als praten maar goed “Door geet hen“
Op een koude zondag middag midden in de winter op 18 januari 1959 ben ik geboren, als tweede dochter. Mijn zus Dinie is bijna 9 jaar ouder dan ik, zij woont in Borne.
De Kleuterschool was er nog niet in Splo dus gingen we met 6 jaar naar de Bosschool samen met Johan van Tuutert,Toon Dinie en Fennie van Veldberend, een paar jaar later gingen de jongens van Schoneveld en Herman van Toon ook mee, dwars door het Sploose Bos. Dat vond ik altijd dood eng ik heb er nachtmerries van gehad. De eerste jaren hadden we juffrouw van de Ridder daarna drie jaren bij meester Hol. We zaten in de vierde klas toen Jantje Lubbersen bij ons op school kwam samen met zijn ondeugende broertje Wim. Hij trok me steeds aan de haren.
We hadden een grote klas van 12. De Bibliotheek achter in de klas met hele mooie boeken zoals de Kameleon. Als wij “Zingen “ hadden bracht meester Hol de bandrecorder mee en dan moesten me we mee zingen. Herman van Pasman weet je nog “Sjing Boem”dat zong je alleen maar mee.
Dia’s kijken van de vakantie van meester Hol en vrijdags middags las hij meestal voor uit Olie B Bommel!! Vond ik geen klap aan, ging liever vroeg naar huis.
Na de lagere school gingen Dinie van Toon, Carla van Kaatje, Jannie van Geertman en ik naar de Huishoudschool in Holten. Daar hebben we veel lol gehad, na drie jaar ging ieder haar weg.
Ik werkte inmiddels zaterdags en in de vakantie al bij slagerij Kalfsterman. Voor dat ik van school afkwam vroeg Anton of ik bij hen in dienst wilde komen. Mijn eerste gedachten waren toch nog om door te leren maar alles op een rij gezet heb ik het toch aangenomen. Daarna heb ik avondcursussen gedaan, Het middenstandsdiploma heb ik in de avonduren gehaald. Daar ging ik samen met Egberdien uut n’Diek naar toe. Samen huiswerk maken as altijd heel gezellig.
De meao in Almelo ben ik ook mee begonnen maar dat was te hoog gegrepen naast mijn werk, uitgaan, vriendje en wat al niet meer. Daar ben ik mee gestopt vlak voor het examen.
Toneel spelen in Splo was altijd erg gezellig rondom de zwarte kachel in het Trefpunt. De meeste verhalen waren altijd over het weekend. Op de tweede plaats gingen we dan repeteren.
Een toneelstuk spelen was altijd een hele klus om alles te leren enz maar het was o zo gezellig met vooral Johan van Meilink om je heen, hij was meestal mijn man. Later kwam de Revue
Erbij oké ook best gezellig maar op een andere manier.
Ondertussen heb ik Wim Enderink leren kennen bij de Wippert!
Na ongeveer 7 jaar verkering te hebben gehad zijn we in 1981 getrouwd, ja bijna 25 jaar geleden!!!
We hebben een huis laten bouwen aan de Peppeldijk in Bathmen en niet zoals velen denken dat ik in Harfsen woon. Het is wel zo dat ons huis het laatste adres in Bathmen is. Als we van huis gaan, gaan we via Gelderland, Laren gem. Lochem of Kring van Dorth gem. Gorssel of via Bathmen gem. Deventer van huis We wonen wel op een drie landen punt schoolkring Harfsen, Huisarts van Laren Rabo bank Bathmen.
We wonen bij buren van Wim, deze mensen hadden geen kinderen en wel een boerderij.
Bij Wim thuis hadden ze een kruidenierswinkel en een meelhandel. Wim vond boeren zo leuk dat hij al zijn vrije tijd bij de buren te vinden was. Later kwam hij in loondienst en toen we getrouwd zijn samen een maatschap. Ik werkte nog steeds bij de slager, net geen 12 ½ jaar vol gekregen.
In 1984 werd Rudie geboren. Rudie is jammer genoeg gehandicapt. Daar hebben we veel pijn en verdriet om gehad. Maar je hebt geen keus. Na een half jaar werd Wim overspannen wat ook een paar jaar duurde en daarna nog een paar zwangerschappen die fout afliepen, kortom een tijd om heel snel te vergeten.

In 2001 hebben Wim en ik de boerderij van Derk Jan en Jantje overgenomen en door de jaren heen ben ik “omgeschoold tot boerin”. Vaak voel ik me de joker, bijna overal inzetbaar.
We boeren ook nog een klein beetje in Splo . We hebben daar nog een stukje grond liggen aan de vijfhuizenweg, waar meestal de pinken lopen. Het is wel vreemd dat mijn moeder daar nu niet meer woont. Ze woont al gauw weer een jaar in Holten waar ze het prima naar de zin heeft.
Rudie gaat dagelijks naar Zozijn in Wilp voor dagbesteding en om het weekend logeert hij daar ook.
En zo hobbelelen de dagen en jaren voort. Ik kan me niet voorstellen dat ik al zo lang weg ben uit Splo Het jonge spul daar ken ik niks meer van. Ik doe nu zelf net als mijn ouders eerder Waör is det er eentje van?” Ik had daar zo’n hekel aan als ze dat vroegen en nu doe ik het zelf ook!

Het verhaal loopt op z’n eind en hierbij wil ik de pen graag doorgeven aan mijn nichtje Alie uut Splo……..eh ……. Haverslag.
Al vond ik het moeilijk om wat te schrijven, toch vind ik het een heel leuk initiatief.

Hartelijke groeten van Jantiena.

Hallo sploders, ex-sploders en lezers van “In de pen”.

Tijdens het Splofeest werd ik door Johan Bekkernens gevraagd om iets te schrijven in de rubriek “in de pen”.
Dit leek mij wel leuk om te doen.

Eerst zal ik mij even voorstellen, alhoewel de meeste lezers mij wel zullen kennen.
Ik ben Henk Blankena, Henk van Kolkmans Get en Dika.
Ik ben geboren op 29 mei 1963 aan de Helhuizerweg.
Ik ben de middelste, tussen Gerda en Gerrit.

Mijn school periode was eerst op de bosschool, bij juffrouw Bleumink en juffrouw Keestra. Hierna volgden nog 3 zware jaren bij meester Hol.
Het mooiste vak vond ik gym en dan het liefste voetbal.
Hierna ben ik naar de lagere landbouwschool in Bathmen geweest en de middelbare landbouwschool in Hengelo.

Ik ben begonnen als oproepkracht bij de Bedrijfsverzorging in Almen.
Ondertussen volgde ik regelmatig cursussen op landbouwgebied.

Bij de Bedrijfsverzorging deed ik alle voorkomende werkzaamheden op bedrijven, waar iemand ziek was of waar men maar hulp kon gebruiken.
Zodoende kwam ik een keer bij Henk en Gerrie Slijkhuis te werken waar ik in eerste instantie kwam om te melken.
Blijkbaar beviel dit goed en kwam ik in 1983 in vaste dienst bij hen.
Tot 1990 heb ik met veel plezier bij Henk en Gerrie gewerkt.

In deze jaren leerde ik in het uitgaansleven bij de Wippert, Thea Brilman kennen en met de nodige jaren van verkering en veel gereis naar Loo, zijn wij op 27 april 1989 getrouwd en wonen nu aan de Bettinkdijk 6a in Loo-Bathmen op de “Brilmanshoeve”, op de boerderij van Thea’s ouders.
Sinds 2000 hebben wij de boerderij overgenomen van Thea’s ouders en werken wij samen met veel plezier op het bedrijf.
Wij melken ± 60 koeien en hebben ± 50 stuks jongvee.
Thea is tevens werkzaam als serveerster bij Het Bonte Paard in Holten en bij het Bockje in Bathmen.

Wij hebben 2 kinderen, een jongen Jelmer van 14 jaar, hij zit op de Waerdenborch in Holten en een meisje Ymke van 11 jaar, zij zit op de
Basisschool in Loo.

Loo heeft net als Espelo een heel actief verenigingsleven. Zo ben ik in 1991 al in het bestuur gekomen van de Oranje Commissie Loo(feestcommissie).
Hier ben ik 12 jaar bestuurslid van geweest, waarvan 8 jaar als secretaris.
Het mooiste evenement wat we georganiseerd hebben, was het wereldrecord bierkratten stapelen in 1995 25.586 kratten met een hoogte van 10 m.

In 1997 is dit record door Loo opnieuw verbeterd
met een totaal aantal van 53.955 kratten met een hoogte van 12.54 m.

Nu zit ik nog in de Stichting Entertainment Loo.
Deze commissie beheert en onderhoud de w.c. wagen en de draaimolen.
Hiervan ben ik penningmeester en beheer de agenda.
Voor boekingen en inlichtingen bel: 0570-541681.

Mijn grootste hobby is voetballen, vele jaren heb ik bij S.V. Holten gevoetbald.
Door een enkelblessure moest ik mijn sportieve loopbaan bij het 1e van S.V. Holten in 1988 beëindigen.

Nu is mijn grootste hobby: de Brandweer

In 1991 ik werd gevraagd om bij de Bathmense vrijwillige Brandweer te komen, maar eerst moest ik de medische keuring goed door staan en dat lukte.
Een keer in de 2 weken word er geoefend, op de maandagavond bij de brandweer.
7 Jaar lang volgde ik avondcursussen en ben nu bevorderd tot onderbrandmeester, zodat ik nu bevelvoerder ben en bevel mag geven bij een calamiteit.
Helaas moeten we het meeste uitrukken voor een ongeval met soms fatale gevolgen.
De grootste brand die ik mee heb gemaakt, waren autogarage Groenouwe en de woonboerderij van de fam. Pinkert.
Maar de meeste indruk heeft de vuurwerkramp in Enschede op mij gemaakt. Hier ben ik met mijn ploeg als 2e peloton ingezet voor bestrijding van de branden.

Hiermee wil ik mijn verhaal afronden en iedereen nog veel leesplezier toe wensen bij de volgende “in de pen”.

Bij deze geef ik de pen door aan Jantina Enderink- Klein Horstman.
En wens Jantina veel succes.

P.S. Johan, nog bedankt hè.

Groetjes:
Henk en Thea
Jelmer
Ymke
Blankena uit “Loo”

Ook ik werd een tijdje geleden door Herman Nijenhuis gebeld of ik een stukje wou schrijven voor in de pen , omdat ik ondertussen het stukje van Willie Bouman had gelezen kwam dit niet helemaal meer als een verrassing.
Maar toch ben je verrast en denk je wat schrijf je nou over jezelf maar laten we het maar proberen
Ik ben dus Johan Bekkernens zoon van Jan van Kaatje en Gerda van de Groteboer geboren als nr. 5 in de rij van 9 op 1 Februarie 1964 aan de Markeloseweg in Holten vandaar dat ze mij later ook wel Kaatje 5 noemen.
Toen ik een jaar of 3 was zijn we verhuisd naar de Meilinksweg een wereldzet
Als je nagaat dat mijn va en mo geboren en getogen Beusebargers zijn want hiermee begon mijn cariere als een sploder.
Na een paar jaar hier te hebben gewoond zijn we weer verhuisd want mijn vader wou naast het werk bij staats bosbeheer toch ook een beetje boeren en zijn we met trekker en platte wagen vertrokken naar de weustenweg toen noch Neerdorp 75
Kort hierna begint ook mijn lagere school tijdperk meteen al voor splose begrippen in een grote klas van tien kinderen,
Het eerste jaar bij jufvrouw Klein Bleumink en daarna bij juf Keestra hier begon het leerproces want als de juf een keer ziek was en meester Hol kwam dit vertellen dan juichde de hele halve klas, waarna de schuifdeuren open gingen in plaats van dat we naar huis mochten [de volgende keer toch maar iets minder uitbundig].
Ook maakten we hier kennis met het fenomeen schooltandarts als ze s`morgens
met de kaarten binnen kwamen was de meeste wille van die dag wel weg.
Het scheelde dat dit op alfabetische volgorde ging en ik daardoor snel aan de beurt was. Echt spannend werd het als ze begonnen met het boren want dan begon de
TL verlichting te knipperen
Na hier een paar jaar s`morgens de tafels te hebben opgedreund gingen we naar
Het hij zij het en u krijgen altijd T [ik kreeg nooit T] van meester Hol ,daar Hol
Veel van sport hield waren we vaak op het veldje of op het schoolplein te vinden
En natuurlijk de dia voorstelling van Hol zijn vakanties in Joegoslavië [met de daarbij behorende tamme kastanjes]
Na de lagere school ging het naar de LTS in Rijssen. Meteen een heel stuk verder van huis maar met een hele koppel vanaf de Kol viel dit achteraf ook wel mee,
Hier heb ik de timmer en metsel diploma behaald en ben ik aan het werk gegaan

Bij een timmerfabriek in Rijssen genaamd Roelofs en Haase RoHa. De eerste twee jaar nog 1 dag in de week naar school eerst op de afbouw afdeling maar na een jaar aan de overkant van de weg waar de houtskeletbouw wanden inelkander werden getimmerd dit was mooi werk omdat we hier ook complete huizen maakten die later ineen werden gezet en er een muur omheen werd
Gemetseld tussendoor heb ik ook mijn dienstplicht vervuld
8 jaar heb ik hier gewerkt tussen de Rijssenaren en een paar mede goddelozen
bij een baas die een hekel heeft aan vloeken en machine`s die glimmen.maar verder kon je er goed zijn in .
1989 ben ik veranderd van baan na een tip van Henk Blankena en ben ik gaan werken bij keukenmakerij Reimert in Heeten als keukenplaatser ,tegelzetter,spuiter en mag god weten wat al niet meer en in die hoedanigheid ben ik al bij menigeen [sploder] op de kokn ewes hier werk ik alweer 16 jaar
In 1985 heb ik mijn huidige vrouw Irma Herder leren kennen waaranders dan op het Splose feest aan het voerhekke in 1992 hebben we een huis in Heeten gekocht aan de Holterweg net als Willie niet alleen tussen de roomsen maar noe ok nog met een roomse na 2 jaar te hebben samen gewoond zijn we in 1994 getrouwd in 1996 is Milou geboren gevolgd door Wouter in 1998 zo zie je maar er gaat niets boven een geregeld leam
Hier in Heeten speel ik alweer een jaar of 9 bij de volleybal vereniging en ben ik actief in de activiteiten com.
Een paar jaar geleden heb ik een oude racebaan uit de kast gehaald en gekeken wat er nog van werkte na vanalles een beetje schoongemaakt te hebben en div. onderdelen vervangen te hebben bleek hij toch nog redelijk te rijden omdat hij een gezamelijk bezit was van mijn broer Bert en ik ,heb ik mijn Normaal aandelen omgeruild met de Fleischmann aandelen en de oorspronkelijke achtbaan uitgebreid tot een baan van ongeveer 25 meter lengte en nog heb ik een meter of 15 in de doos hiermee vermaak ik me een menig uur op de zolder want ook dit is een gebed zonder eind denk maar aan de baanaankleding en de bijbehorende electronica

Ook ga ik eens in de maand nog kaarten met een stel kameraden,dit is een avondvullend programma vaak beregezellig maar je word er zo moe van. Helemaal zonder gevaar is dit ook niet zoals bleek toen ik een paar jaar geleden een Blind Date ontmoete op de terugweg. Tollend over straat kwamen we beiden tot de conclusie om in het vervolg toch ieders op zijn eigen weghelft te blijven en vooral het licht maar aan te doen
Zo lees je maar ik kom mijn tijd wel door en anders heb ik een hele reeks familieleden die me wel eensvragen om mijn tijd bij hun door te brengen
Hiermee wil ik mijn verhaal afsluiten en de pen doorgeven aan een vriend van mij Henk Blankena uit Loo –Bathmen
De groeten van Johan Irma Milou en Wouter Bekkernens

Ik ontving de pen van Willemien van de Biester, waarvoor mijn hartelijke dank.
Ik ben Willy Bouman, geboren Reilink van Achter uut de Diek op 4 juni 1964.
Ik ben de derde in de rij na Egberdien en Anton. Vader Henk en moeder Mine zorgden voor ons en opa en opoe woonden bij ons aan de andere kant van de boerderij.
In mijn kleuterjaren speelde ik veel met Wim Lubbersen, waarvan mijn opoe zei dat hij ’zo’n mooi roond kuppie’ had. Ook hebben we veel opgetrokken met de familie MeilinkJohan, zoals Dinie en Henkie.
In de eerste klas van de Bosschole kwamen daar Ina Ulfman, Frida Krikkink, Marian Baltes, Ria Jansen en Dinie Boode bij. We waren nog pas op school of Jannie Tuitert (ook al geschreven in ‘de Pen’) vroeg of haar kleine zusje Jetta ook vriendin met ons kon worden. Natuurlijk kon dat en zo waren we met ons zessen. Later hebben we ons Splo Deern’s genoemd met een heus eigen Pop-foto t-shirt met deze titel op de achterkant.

Schoolcarriere

Ik heb goede herinneringen aan de tijd van de Bosschool. Juffrouw Keestra, waar we na het 100-jarig jubileum nog op bezoek zijn geweest. En Meester Hol. Bij juffrouw Keestra moesten we handwerken; breien met verroeste naalden, zo stonden we de helft van de tijd naalden te schuren boven de prullenbak, van breien kwam niet zoveel. Aan meester Hol heb ik goede herinneringen hoewel ik weet dat hij dat lang niet bij iedereen heeft. Ik was een goeie leerling en had op die manier ‘privilege’s’ (denk daarbij aan het dweilen van de hal na een regenachtige pauze).
Natuurlijk was er ook kattekwaad, stiekum roken in de hut, stiekum naar de donkere dennetjes of naar de hoge heuvels ( zijn deze heuvels nu gekrompen ?). Al met al een fijne plek om je jeugd door te brengen.

Na de bosschool ben ik naar de Scholengemeenschap in Holten gegaan alwaar ik mijn HAVO diploma haalde. Daarna naar Zwolle naar de opleiding tot doktersassistente.
In 1983 heb ik mijn eerste baan gekregen bij de GGD Gemeentekring Almelo, daar werd ik doktersassistente bij diverse artsen voor bedrijfsgezondheidszorg. Toen ik in verwachting was van ons eerste kind ben ik gepstopt met werken om full-time moeder te zijn; geweldig. Na 7 jaar ben ik weer ingetreden in het arbeidsproces en ben ik als doktersassitente werkzaam bij de GGD Gelre-IJssel in Deventer; ik doe daar Jeugdgezondheidszorg ( denk daarbij aan de schoolarts). Ik zie veel ouders met kinderen met of zonder problemen, medisch, sociaal of opvoedkundig. Ook zien we pubers (klas 2 voortgezet onderwijs). Mijn (onze) taak is om met de schoolarts deze mensen te verwijzen naar de juiste hulp.Het is een prachtige baan, je hebt veel contacten met scholen, leerlingen en ouders. Een ander pluspunt is dat we in de schoolvakanties niet op school kunnen werken en zelf ook vakantie hebben.

Splo versus Nieuw-Heeten
Op 17 september 1987 ( het jaar van het grootste paasvuur) heb ik Espelo verlaten, op die dag trouwde ik met Evert-Jan Bouman ( van de dominee uit Okkenbroek) en gingen we in Nieuw-Heeten wonen in het huis van Bernard Muckelmann, die een winkeltje in manufacturen had. We kregen 2 dochters, Eline en Ilse die inmiddels 13 en 11 jaar zijn. We hebben een hond, Tosca, een konijn en een cavia.
Evert-Jan en ik toeren graag met de motor, een BMW uiteraard, we doen dat o.a. bij de jaarlijkse sploder motortoertocht en bij OMA( = Okkenbroekse Motorcycle Association). Verder is Evert-Jan altijd te vinden op Apple Rock samen met Gijs, Toorneman en consjorten.
Evert-Jan verdient zijn brood (en wat lekkers erop) in de ICT. Hij heeft 20 jaar bij Kluwer in Deventer gewerkt en nu sinds 1 jaar bij CSC, een ICT-bedrijf in Apeldoorn.

Tot op heden wonen we nog steeds met veel plezier in Nieuw-Heeten en zoals Willy Oosterhuis eens zei voor TV-Oost: je thuis is waar je kinderen opgroeien. Dat kan ik van harte onderschrijven.

Toen Evert-Jan en ik dit huis wilden kopen zei mijn moeder;" wat wuj toch in niej heet’n doon tussen al die roomsen ?’
Het leek ons een gezellig dorp met veel verenigingen, dicht bij Splo dus een ideale plek om te wonen. De koop is dan ook doorgegaan.
Nu wonen we al 17 jaar hier en men vraagt mij wel eens: voel je je sploder of nieuwheetenaar? Ik denk dat dat laatste van toepassing is. Wij voelen ons vreselijk thuis hier, we staan miden in de gemeenschap en men accepteert je wanneer je jezelf open stelt
In de tijd dat wij hier wonen is Splo en Nieuw-Heeten dichter bij elkaar gekomen, de carnavalsvereniging uit Nieuw-Heeten verzorgt het tappen op Splose Feest ( met het jubileum van de Carnavalsvereniging hebben enkele personen uit Splo hier geholpen met tappen als wederdienst), kinderen uit Nieuw-Heeten gaan in Splo naar de keet en bij activiteiten zie ik steeds meer dat Splo en Nieuw-Heeten zich mengt. Dat doet me deugt.

Ik ben iemand die zich graag met dingen ‘bemoeit’ (zit in de familie) en in die zin dan ook in diverse besturen en werkgroepen actief (geweest). Ik heb een aantal verenigingen/stichtingen van binnen gezien, zoals de sportvereniging, peuterspeelzaal, en het Timmermanshuis (ons dorpshuis) en Sociaal Cultueeel Werk. Je rolt van het een in het ander wanneer men weet dat je je graag inzet voor de gemeenschap. Ik speel graag toneel; in mijn jonge jaren bij de E.J.V. (zie foto)en de Splose Revue. Nu ben ik al weer zo’n 16 jaar lid van de Toneelvereniging SPOTS te Nieuw-Heeten. Dit jaar bestaan we 25 jaar en spelen op het sportpark een Openluchtspel: De legende van het Galgenveld. (zie www.toneel-spots.nl )

Uitvoering EJV 1984 Zilveruitjes en Augurken. (Henk Nijkamp, Manny Wegen en
Willy Reilink)

Afsluiting
Ik kom gelukkig nog veel in Splo, bij mijn moeder en Anton en Anke. Mijn vader heeft me nog een stukje grond nagelaten ( de kalverweide en het hazenbosje). Zo heb ik toch nog een stukje Splo in mijn bezit. Ik tuinier daar graag en geniet van de vrijheid, de kieviten in het voorjaar en de hooilucht in de zomer.

Wie krijgt de pen?
Het was leuk om een stukje voor de splose site te maken en wil de pen doorgeven aan Johan Bekkernens, een klasgenoot van de Bosschool en wonende te Heeten ( de sportieve rivaal van Nieuw-Heeten).

Een poosje geleden kwam er een telefoontje van Herman Nijenhuis. Dan ga je eerst denken; Nijenhuis, Nijenhuis…. Dat is dan zeker Herman "van Toon".
"Weet je met wie je spreekt?" Jazeker, na even nadenken wist ik het dus."Ie weet zeker wel woar ik vuur belle?"
Dat wist ik dus niet. Ik had wel eens gehoord dat Splo een eigen site heeft maar daar nog nooit op gekeken en dus ook nog nooit van "De Pen "gehoord.
Het bleek dus, dat"Ome Get van de Prins" aan mij de pen had doorgegeven, waarvoor mijn hartelijke dank !?

Ondertussen was bovenstaande al weer aardig naar de achtergrond verdwenen en zou ik het al weer vergeten, ware het niet, dat Ma 11 november jarig was en bovengenoemde Ome Get daar ook op bezoek was en mij er aan herinnerde. Dus vandaar dat ik maar eens een poging waag.

Het begon dus allemaal in Deventer. Daar ben ik op 5 augustus 1959 geboren in het ziekenhuis. Ik ben toen opgegroeid op (toen nog) Espelo 83. Ik woonde daar samen met Pa, Ma, Teutje (Opa) en later kwamen Gerrit en Joke daar nog bij. Uiteraard ging ik naar de Bosschool waar ik het, naar wat ik mij herinner, wel naar de zin had.
Een paar dingen die zo bij me boven komen; hutten bouwen en jongens met speren die dan als echte bosjesmannen door de bossen struinden; konijnenholen met seksboekjes erin verstopt; knikkeren in "'n schuun"; de oliekachel die steeds weer verzoop zodat Wim Baltus weer met wc rollen in de weer moest; hoe prettig het was wanneer Willy Rensen de leesbeurt had bij het lezen tot een fout, zij kon namelijk prachtig foutloos lezen, zodat het verhaal eindelijk een verhaal werd. Ik zou, nu ik eenmaal bezig ben, nog veel meer dingen kunnen opsommen.
Na de lagere school ben ik naar de HAVO gegaan in Holten. Ook daar heb ik het prima naar mijn zin gehad. Doordat ik door mijn ouders en de leraar op het laatst een beetje achter de broek werd gezeten met het huiswerk maken, heb ik ook nog netjes mijn diploma gehaald.
Hierna heb ik een kantoor baantje gezocht en gevonden bij Twentrac in Holten.
Ik heb hier 6 jaar met plezier gewerkt tussen de kerels. Ondertussen had ik verkering gekregen met Reint Klumper uit Harfsen. Toen het allemaal serieus bleek te zijn en we gingen denken aan een eigen plekje samen, hebben we besloten dat dit plekje ergens in Deventer zou moeten zijn. Reint werkte toen in Epe dus dat was wel een te overbruggen afstand. Ik heb toen eerst werk gezocht en gevonden in Deventer en wel bij boekbinderij Franken.
We hebben een huisje gekocht op "de Worp"in Deventer en zijn toen in 1981 getrouwd.
We hebben daar lekker gewoond maar toen in 1986 onze twee dochters Mayke en Inge werden geboren en ik hele dagen thuis was, hebben we besloten, dat we toch wel wat meer ruimte om het huis zouden willen hebben. We zijn in 1988 verhuisd naar de Burgemeester van der Feltzweg in Twello. Dat is in het buitengebied van Twello aan de Deventer kant.
We wonen hier lekker vrij en toch ideaal dicht bij de stad.

Toen het zover was dat de meiden naar de peuterzaal en later naar de basisschool gingen ben ik ook weer de arbeidsmarkt opgegaan. Eerst begon dit met wat "poetsadresjes" en later heb ik een parttime kantoorbaantje bij een stenen-importbedrijf gevonden, na 11 jaar ben ik bij loonbedrijf gaan werken en momenteel werk ik twee dagen bij Pactum Jeugdzorg en Educatie in Deventer op de administratie. Dit bevalt me prima. Ik heb leuke collega's en het is ideaal dicht bij. Ik kan er in 10 minuten met mijn fietsje naar toe, dus geen last van file's.
Met onze dochters gaat het ook prima. Ze zijn ondertussen 18 jaar en allebei zitten ze nu op de Pabo in Deventer. Hoewel ik altijd had gedacht dat ze allebei wel een verschillend beroep zouden kiezen is ook dit weer op hetzelfde neergekomen. Het is ze allebei wel naar de zin, dus dan zal het goed zijn.
Je mag blij zijn als ze tegenwoordig zonder al te veel problemen groot worden. In mijn huidige baan kom ik soms schrijnende gevallen tegen van jongeren waarbij het, door verschillende omstandigheden, helemaal fout dreigt te gaan. Het is dan ook van groot belang dat de jeugdzorg voldoende financiële middelen krijgt om dit soort gevallen op te vangen en gerichte hulp te bieden voordat ze helemaal ontsporen.

Reint werkt in Deventer bij Multicolor als orderbegeleider wat hem goed bevalt. Verder heeft hij hier om het huis van alles te klussen en sinds kort hebben we een jonge hond die weer veel aandacht vraagt en graag lekkere rondjes met de fiets mee rent.

Kortom het gaat ons hier prima en we hopen zo door te gaan.

Laatst kwam ik Willy Reilink tegen in het gebouw waar ik werk. Het blijkt dat zij daar ook werkt maar dan bij de GGD op een andere verdieping. De wereld is klein. Ik wil de pen graag aan haar doorgeven.

Hartelijke groeten van Willemien (tje) Klumper (van de Biester).

Met dank aan nicht(je) Tonnie Brinkman Nijenhuis.

Nu de pen in voor een levensbeschrijving van mij ; Gerrit Nijenhuis geb. 26-6-27 in de
Helhuizen op helhuizenweg 10. Op 20-6-57 getrouwd met Hanneke Kolkman. We hebben een huis laten bouwen op een stuk grond van mijn schoonvader op Helhuizenweg 40.
We hebben twee dochters Toos en Ineke. Toos woont met haar kinderen in Gulpen( Limburg) en Ineke op een boerderij in Schalkhaar.
Mijn eerste levens jaren heb ik thuis doorgebracht en met 6 jaar ging ik naar de splo school.
Na de schooltijd ging ik werken als boeren knecht bij een neef van mijn vader. Gerrit Hendrik
Nijenhuis ( Toon"n in de waterhoek, het ouderlijk huis van mijn opa).Het echtpaar was
kinderloos en ik werd als kind behandeld, wat ik prima vond.
Dit waren de jaren 1942- 1947. In die jaren moest ik ook soms voor de Duitsers werken zoals
loopgraven graven aan de IJssel bij Olst. ‘s Nachts soms wachtlopen bij de molen in Dijkerhoek, de spoorlijn helpen repareren als er bommen door de Engelsen op gegooid waren.
Na mijn boeren knecht zijn moest ik in Juli 1947 in militaire dienst. Eerst kreeg ik een opleiding van 6 maanden in Schalkhaar en in dec. 1947 vertrokken we met het schip de Zuiderkruis naar Indië. De Zuiderkruis was een vrachtschip die was omgebouwd tot een troepen schip.Van de ene verbazing viel je in de andere, ik had nog nooit zo’n
groot schip gezien, laat staan dat ik erop moest en de zee op. In de laadruimte waren ijzeren palen gemonteerd met hangmatten er aan. Daar sliep je 9 hoog boven elkaar.
We voeren de haven van Rotterdam uit waar we ‘s morgens waren aangekomen per trein. Al gauw kon je Engeland zien liggen. We voeren langs Frankrijk, Spanje door de straat van Gibraltar de Middelandse zee op. In de haven van Marokko werd er water en olie aan boord gehaald. Hier zagen we voor het eerst gekleurde mensen.
Alhoewel het zoet water schaars aan boord was, 's avonds van zeven tot acht uur kon je zoet water krijgen voor drinken. Dat werd later wel iets ruimer.
Via het Suez Kanaal kwamen we op de Indische Oceaan. Inmiddels was het Kerst geworden.
We kregen allemaal een kerstpakket maar ik heb nog nooit zo’n Kerst gehad, iedereen dacht aan thuis bij de kachel en zelf zat je nat van het zweet op de boot.
Op de Indische Oceaan zag je niks dan water en nog eens water. En dat in totaal 26 dagen. Een enkel vrachtschip zag je soms.
In Indië aangekomen werden we met vrachtwagens naar Salatiga vervoerd, de binnenlanden in
Die eerste nacht kregen we meteen de vuurdoop van onze tegenstanders.
Twee en een half jaar ben ik in Indië geweest. Ik was er chaffeur van een water wagen en
bracht het water naar verschillende posten in de streek. Om jezelf te beschermen tegen landmijnen zat je boven op een zak zand!!
De reis terug was met een betere boot en weer naar HUIS.
Thuis gekomen was het feest, het terug zien van de familie maar boven al van Hanneke waar ik altijd nog verliefd op was.

Gerrit en Hanneke Nijenhuis op weg naar het feest ter gelegenheid
van het 100-jarig bestaan van de Bosschool

Toen moest ik hier weer aan de slag, dit werd de zuivelfabriek in Holten. Eerst als manusje van alles en later kaasmaker en chef kaasmaker.
Toen kwam het moment dat de fabriek in Holten dicht ging en ik kon naar Balkbrug of naar Bathmen. Nou die keuze was gauw gemaakt. Na 2 jaar had ik het in Bathmen wel gezien
(2 kapiteins op 1 schip dat ging niet), en ik keek uit naar iets anders. Dat werd toen de vleeskeuringsdienst in Holten. Daar deed ik laboratorium werk, bonnen schrijven voor de kadaver dienst en de kantine. Op mijn 61ste kon ik met de v.u.t.
Na mijn 61ste. heb ik nog goed zwemmen geleerd en op mijn 65ste. mijn zwemdiploma A gehaald. Ik ga nu nog steeds 2 keer in de week zwemmen in Nijverdal, bij de ouderen soos
(water soos), met vrienden uit Nieuw Heeten.
Hanneke zingt al jaren met veel plezier in het kerk koor. Zelf heb ik 8 jaar als ouderling in de kerkenraad gezeten. Nu doe ik nog wat hand en span diensten, zoals een collecte en eens per jaar de kerkbalans.
Samen gaan we met veel plezier 1 keer in de maand naar splo plus. We genieten van onze contacten met kinderen en klein kinderen, familie en vrienden en hopen nog een aantal jaren op ons mooie plekje in de Helhuizen te kunnen wonen.

groeten:
G Nijenhuis

De Pen wil ik doorgeven aan mijn nicht(je) Willemien Klumper-Vruggink

3e kwartaal 2004 - Tonnie Brinkman-Nijenhuis

Op een verjaardag, enkele weken geleden, werd mij verteld dat ik "in de pen"mocht klimmen. Ik had geen flauw idee wat er bedoeld werd maar dat werd me al snel duidelijk gemaakt. Als oud-Bosschool leerling mocht ik een stukje schrijven voor de site van Espelo. Janny Tuitert had mij deze taak toebedacht (en bedankt). Hierbij dan mijn bijdrage.
Op 29 augustus 1960 werd ik geboren aan de Helhuizenweg nr.10 in Haarle. Ik was de derde dochter van Gerrit Jan en Bertha Nijenhuis (van de Prins). Na mij werden nog 2 jongens en 3 meisjes geboren, voor de volledigheid hier de namen van het hele stel: Minie, Hennie, Tonnie, Wim, Teunis, Riekje, Gerda en Ada.
Mijn kleuterschooltijd mocht ik, gelukkig, heerlijk thuis op de boerderij doorbrengen, maar op 6 jarige leeftijd moest ik er toch echt aan geloven en moest ook ik naar school. Hoewel Helhuizen niet echt bij de buurtschap Espelo hoort, gingen we toch naar de Bosschool. Op de fiets met mijn twee grote zussen mee.
Van de eerste jaren op de lagere school kan ik me weinig meer herinneren, wel juffrouw van de Ridder en het handwerken (wat ik echt niet leuk vond), maar verder is er van die eerste jaren weinig blijven hangen.
Ik was altijd blij als ik weer thuis was en de "oude" kleren aan kon doen(dit is eigenlijk nog steeds zo).
De jaren bij Meester Hol zijn wat beter blijven hangen, de langdurige dia-sessies, de aardrijkskunde overhoringen en het gym (balspel) op het veldje staan nog diep in mijn geheugen gegrift.
Na de basisschool ging ik naar de Scholengemeenschap in Holten, daar kwam ik, na de eerste twee jaren, eigenlijk weinig leerlingen van de Bosschool meer tegen en hield me buiten school bezig met bijbaantjes ( oppassen, huishoudelijke hulp en werken bij Dikkers) en volleybal.
Het volleybal speelde ik, met heel veel plezier, bij Mintonette in Holten. Ik gaf daar ook training aan de mini’s en deed er een scheidsrechterscursus, waarna ik dus ook her en der wedstrijden mocht fluiten.
Ondanks al deze buitenschoolse activiteiten haalde ik mijn Mavo en later ook mijn Havo diploma.
Het leren had ik toen wel gezien en ik wilde aan het werk. Dit lukte redelijk snel, ik kon aan de slag bij Kluwer Groep Rechtswetenschappen in Deventer, ik deed administratief werk en stond telefonisch klanten te woord.
In februari 1979 (met carnaval) kwam ik Bé Brinkman tegen bij Boode in Bathmen.
Hoewel we beiden in eerste instantie nog niet dachten aan een vaste relatie konden we het zo goed met elkaar vinden dat we in november 1980 gingen samenwonen in het Groningse Kruisweg (gem. Kloosterburen). Bé had hier namelijk een baan gevonden bij de Grontmij (kantoor Haren) en we vonden er een erg leuk huis met moestuin en een appelboomgaard.
Het werk van Bé had voornamelijk te maken met ruilverkavelingen .
Ik had, omdat we naar Kruisweg gingen, mijn baan bij Kluwer opgezegd. Ik vond dit helemaal niet erg want het werk beviel me na verloop van tijd niet zo goed meer (altijd stilzitten en met dezelfde groep dames werken) en ben in Kloosterburen aan de slag gegaan bij de thuiszorg. Dit beviel me zo goed dat ik binnen die instelling een opleiding tot bejaardenverzorgende ben gaan volgen.
Ik liep stages in verpleeg-en verzorgingshuizen en voelde me vooral aangetrokken tot het werken met psycho-geriatrische bewoners.
Net toen ik klaar was met mijn studie besloot Bé, samen met de Grontmij, dat het tijd werd om over te stappen naar een andere vestiging. Dit werd kantoor Rijswijk in Zuid-Holland en we verhuisden naar Gouda, kochten daar een huis, trouwden( in september 1984), en ik ging aan de slag bij de Thuiszorg in Den Haag met als gevolg dat ik dagelijks in de file stond.
Dit beviel me slecht en ik ging op zoek naar een baan in Gouda. Dit lukte eerst in "de Ronssehof"een verzorgingshuis, en later ging ik toch weer over naar de Thuiszorg.
In 1986 werd onze dochter, Arja, geboren en ben ik gestopt met werken buiten de deur. Binnenshuis was altijd genoeg te doen, zeker toen in 1989 Mariska werd geboren en 5 jaar later onze zoon Jeroen.
Ik ben in Gouda actief geweest in de speel-o-theek en heb een aantal jaren in de ouderraad van de school gezeten. Dit was erg leuk, maar wel intensief, omdat we in deze periode gingen fuseren met een andere school. Het was extra ingewikkeld omdat het ging om een fusie tussen een protestants-christelijke school en een katholieke school. Gelukkig is het, ondanks alle verschillen, heel goed gegaan en loopt het nu prima.
In 1994 kregen Bé en ik allebei het gevoel weer eens terug te willen naar het oosten van het land. Het westen raakte steeds voller, alle open plekjes werden volgebouwd en het leek ons prettig weer eens wat dichter bij de familie in de buurt te zitten.
Bé is toen gaan informeren bij de vestiging van de Grontmij in Arnhem, het bleek dat daar binnen niet al te lange tijd een functie vrij kwam die hem wel wat leek.
Zodoende gingen we op zoek naar een plek om te wonen in de buurt van Arnhem. Het werd uiteindelijk Warnsveld, bij Zutphen.
We konden daar een bouwkavel kopen in een bestaande wijk, en hebben daar zelf een woning op laten zetten die in oktober 1996 opgeleverd werd.
We hadden het er van het begin af aan goed naar de zin en het wonen in Warnsveld bevalt ons prima.

We vonden het ook erg prettig om weer wat dichter bij de familie te wonen.Vooral in de tijd toen mijn vader begon te sukkelen met zijn gezondheid was het fijn dat je binnen een half uur in de Helhuizen kon zijn i.p.v. het anderhalf uur die je er vanaf Gouda over reed.
In november 1997 is mijn vader overleden.
Hij kon gelukkig tot het eind blijven wonen aan de Helhuizenweg.
Teunis had indertijd de boerderij overgenomen, iets waar wij erg blij om waren,
het achterhuis werd tot woning verbouwd en mijn ouders konden gewoon op hun eigen plek blijven wonen
Hij en Petra hebben het bedrijf enorm uitgebreid en gemoderniseerd, ze weten zich, ondanks de slechte tijden voor de boeren, nog steeds staande te houden, ik heb hier veel bewondering voor.
Het is voor ons heel fijn dat we, als we mijn moeder bezoeken, gewoon naar de boerderij kunnen omdat dat het "oudershuis"nog steeds in handen van iemand van onze familie is.
Op het moment ben ik weer aan de slag als verzorgende in het verzorgingshuis hier in het dorp, ik heb niet zoveel hobby’s (mijn werk is eigenlijk mijn grootste hobby), ik wandel en fiets graag en verder pak ik graag een boek.
Luisteren naar muziek vind ik ook heerlijk, het liefst naar Bruce Springsteen en dan, als ik alleen thuis ben, de volumeknop flink open.
Bé werkt als regiomanager en heeft de Achterhoek onder zijn hoede. De Grontmij houdt zich hier o.a. bezig met drukrioleringen, Iba’s, het aanleggen van (kunstgras)sportvelden en allerlei andere projecten.
Bé heeft de jacht als hobby, hij heeft een eigen jachtveld en is regelmatig in het buitenland om te jagen.

Arja is bezig met haar havo-examen, Mariska zit in de derde van het gymnasium en Jeroen zit in groep 6 van de basisschool.
In Espelo komen we ook nog nu en dan, met de lampionnen optocht zijn we een aantal malen meegelopen en ook komen we nog wel eens naar de optocht kijken als Ada ,de fam.Steegink, of iemand anders van de familie meedoet.
Tot zover mijn doopceel, met heel veel plezier ga ik nu de pen doorgeven.
Ik wil hem doorgeven aan mijn oom, Gerrit Nijenhuis, van de Helhuizerweg 40, omdat ik denk dat hij er een boeiend verhaal van kan maken.

Zondagmiddag 15.00 uur, de telefoon…..
Met Herman Nijenhuis???? Ja…
Of ik een stukje wil schrijven in de rubriek “de Pen” op Espelo online…. O jee..
Nog niet eerder van gehoord. Fenny, ’t is even schrikken maar… toch wel leuk. En wat deed ik verder die zondag? Jawel achter de computer en alle stukjes gelezen. Het Splo gevoel komt weer helemaal naar boven drijven.
Nu zal ik eerst het één en ander over mezelf vertellen. Ik ben geboren op 25 mei 1960. Mijn vader is Jan Tuitert en mijn moeder Jet Vukkink. Samen met Diederik, Bertha dan ik en mijn jongere zus Jetta woonden wij aan de Helhuizenweg 8 in Haarle , we hoorden helemaal bij Espelo. Helaas zijn mijn vader en Diederik veel te vroeg overleden. Mijn moeder woont nu al 12 ½ in Holten en de boerderij is een paar jaar geleden verkocht.
En toen voor het eerst naar school, samen met een hele groep buurkinderen ook met Tonny en Ineke Nijenhuis zij gingen ook voor het eerst naar school, fietsten we dat lange stuk. In het begin langs Meerman, later ook vaak door het zand langs de Vale Mars. Dat was korter.
In de 2e klas ben ik van de rekstok gevallen en had ik mijn arm gebroken. Toen kon ik even niet naar school. Ik kreeg toen van iedereen uit de klas tekeningen. Ze liggen dacht ik nog ergens op zolder. Bijna alle tekeningen gingen over het prinsje Willem-Alexander dat net was geboren..

Op zondag gingen we naar de zondagsschool, dat was dicht bij ons.
Wij maakten daar altijd schoon en op zondag moesten de kachels aan.
Ik heb dat ook nog een tijdje gedaan. Aanmaken met hout en krantenpapier en als het vuur goed brandde dan de kolen erop. Als je pech had dan zag het binnen blauw van de rook en vaak ging ik dan ook even achter het orgel zitten en op mijn manier liedjes spelen. Het gebouwtje dat staat er niet meer, eigenlijk wel jammer.
Na de Boschschool ging ik naar de Huishoudschool in Holten en deed de kantoorrichting.
Na enig solliciteren kreeg ik een baantje voor een halfjaar bij de Rabobank in Haarle. Hierna
kreeg ik werk in Bathmen bij administratie kantoor Muil.
In 1981 ben is getrouwd met Dick Terpstra (geen familie van….) maar wel een echte Fries Hij kwam uit Nijverdal en daar gingen wij ook wonen.
Dick verzorgde de administratie en boekhouding bij een groothandel in Nijverdal. Door avondstudie behaalde hij zijn Horecadiploma’s en toen gingen we op zoek naar een passend
bedrijf het liefst een dagzaak.

Dat vonden we in Almelo, Koffieshop-tearoom La Magnifique midden in de stad, dat werd het. Beide hebben toen we onze baan opgezegd.
Ik heb 2 dagen meegelopen en toen mochten we het zelf doen, heel spannend…..
Het eerste jaar was achteraf gezien niet zo best, maar daarna kwam de loop erin en ging het
steeds beter. We woonden boven de winkel. Voorheen werd dat gebruikt als verkoop-
ruimte van een kledingzaak dat was dus vooral in het begin een beetje behelpen., maar we hebben hier verder een geweldige tijd gehad.
Na 5 jaar zijn onze jongens Bart en Jeroen geboren een ééneiige tweeling. Inmiddels zijn ze 14 jaar, ze lijken op elkaar maar buitenshuis gaat elk zijn eigen gang. Ze zitten nu in 3 VWO maar in verschillende klassen (en wie was vorig jaar Bart zijn mentor en geschiedenisleraar? Wim Toorneman uit Espelo….Jeroen kent hem ook, Toorneman hield tijdens het schoolkamp in de Ardennen nogal van lange afstand wandelen en Jeroen toch iets minder……)
Na 6 jaar hebben wij de koffieshop verkocht. We huurden een wat praktischer huis met tuin.
In Holten kwam een MacDonald daar zochten ze personeel. Daar is Dick toen begonnen.
Eerst in Holten, toen kwam de Mac. in Oldenzaal en ging hij daar naar toe.

Thuis was ik druk met de jongens, maar een paar halve dagen in de week hielp ik in een
kledingwinkel. Na 2 jaar hebben we een leuk huis met ruime tuin ( een nieuwe hobby)
gekocht in de Schelfhorst in Almelo. Hier gingen de jongens naar de peuterspeelzaal en
later naar de basisschool.
Dick had het ondertussen wel een beetje gezien bij de MacDonald en de kilotjes van alle hamburgers zaten er ook wel aan…….. Bij toeval hoorden we dat in een nieuw gebouwde
Passage in Almelo misschien een koffie/broodjeszaak zou komen en dat ze daarvoor een franchise-nemer zochten. Dick ging hierop in en na 3 jaar hamburgers werden het nu stokbroden en croissants.

Inmiddels hebben we straks in augustus 10 jaar de Delifrance. De zaak loopt goed en het is
leuk werk. Ikzelf werk altijd op de donderdag en wanneer dat nodig is b.v. met vakanties,
ziekte van personeel of extra drukte. We gaan nu een week dicht want het interieur wordt
helemaal vernieuwd. Na 10 jaar is een goede verfbeurt wel weer nodig. Eind maart moet
alles klaar zijn dus als jullie in Almelo komen, kom dan ook eens bij ons. Een goede kop koffie en een lekker broodje gaat er toch altijd wel in.

Inmiddels wonen we bijna 2 jaar aan de andere kant van Almelo, in de buurt van het zieken-
huis en nog net in de bebouwde kom met tuin waar ik me flink kan uitleven.
Zo kom ik gelijk bij hetgene waar ik me verder zoal mee bezig hou. Ik heb altijd veel getekend. Van meester Hol mochten in de 6e klas mijn tekeningen achter in de klas op de
grijze deur van de boekenkast hangen. (een hele eer) Later werd aan mij gevraagd voor hem
een melkbus te beschilderen met de Boschschool, als afscheidscadeau. Ook de zondagsschool schilderde ik op een melkbus ik dacht voor Dhr.Maatman. Na een X aantal melkbussen en schilderlessen in Nijverdal en later in Almelo ben ik sinds de jongens er zijn hier niet meer zo mee bezig.
Toen de jongens op de basisschool zaten heb ik daar een jaar of 8 als IVN-natuurouder veel geholpen.

Tuinieren is een hobby, bloemschikken heb ik een tijdje gedaan en nu ben ik voor het 2e seizoen aan het boetseren, lekker kliederen met klei. Verder volg ik een beetje gitaarles en sinds 3 jaar zing ik in een koor met alleen dames, we zingen 3 of 4 stemmig.
Op het ogenblik oefenen we veel jaren 60 nummers. Straks in april gaan we een weekend met het koor naar Hamburg.

Ja en sporten, vroeger op school was dat niet mijn favoriete vak maar de laatste paar zomers
Deed ik veel aan inline-skaten. Verder probeer ik een paar keer per week naar de sportschool te gaan. Tja, je moet wat als je ouder word maar nog graag jong wil lijken……….
Nou dat was het dan, het is toch nog een heel verhaal geworden maar nu vind ik het wel genoeg geweest.

De Pen wil ik doorgeven aan mijn vroegere vriendinnetje, klasgenootje en buurmeisje
Tonnie Nijenhuis. Veel succes!

Groetjes aan iedereen, en misschien tot ziens in Espelo of bij ons in Almelo.
Jannie Terpstra-Tuitert

Email: jannie.terpstra@planet.nl

Beste "In de pen"lezers,

Ik zal me eerst even voorstellen.
Ik ben Fenny Paalman- Rensen, geboren op 22 augustus 1960 op het adres Espelo 77 ( nu Espelodijk 13 ) in Espelo. Ik was het derde kind dat de familie kwam verblijden. Ik heb een 12 jaar oudere zus Hanneke en een 6 jaar oudere broer Gerrit . ( Zwarten Gait )

Toen ik bijna 6 was ging ik voor het eerst naar de school in Espelo. Mijn klasgenoten en ik waren zo slim, dat we de kleuterklassen maar hadden over- geslagen. Ik begon bij juffrouw V.d. Ridder in de eerste klas en ging daar samen met Ria Nijland, Reinder en Wilhelmien Slijkhuis naar toe. Ik vond het erg leuk. Wat ik nog erg goed weet is het volgende : mijn (plastic) inktpotje bleef een keer aan mijn kroontjespen hangen, zodat de hele inhoud over mijn schrijfschrift heen ging……OEI !!! Ook gingen we vaak wandelen met de juf in het bos, leuk..leuk..leuk ! ( Deed ik later zelf ook geregeld met mijn klassen ) Verder hebben we nog Juffrouw Palman gehad in de derde klas, een echte zwarte juf en dat in Espelo ! Leuk is dat ik later tijdens een stage van de PA, bij haar als stagiaire in de klas kwam. (Dat was op een basisschool in Deventer. )
Daarna kregen we nog les van juf Blumink , juf Keestra en natuurlijk "the one and only" meester Hol. Ik speelde veel met alle meisjes uit de klas en heb op de lagere school gigantisch veel plezier gehad.

Na de lagere school ging ik naar de Scholengemeenschap in Holten en heb daar van 1972 tot 1977 de HAVO doorlopen. Ook een fantastisch te gekke tijd.

Ja en toen werd het serieus : een beroep kiezen. Dat was voor mij niet zo moeilijk…naar de Pedagogische Academie in Deventer. Mijn buurvrouw Riek Nijland had het al voorspeld toen ik een jaar of acht was. Ik wilde graag juf worden ! Ik begon daar in 1977 en studeerde in 1980 af. Ik behoorde tot de gelukkigen die direct een volledige baan vonden. Ik begon in oktober 1980 als leerkracht op de Looschool in Bathmen. Ik heb daar fulltime gewerkt tot dat ik trouwde in 1986. Ik ben getrouwd met Aaldrik Paalman "cafébaas"van Het bonte paard in Dijkerhoek. Een druk café en een volledige baan in het onderwijs, ja …dat was niet wat. In januari 1987 is onze eerste dochter Yanieke geboren en kort daarna ben ik ook weer parttime begonnen op de Looschool. Ik had mijn (eigen) werk toch wel gemist.
In oktober 1989 is onze tweede dochter Leontien geboren en in juli 1993 onze derde dochter Iris.
En zo leef ik gezellig tesamen met man en kinders in Dijkerhoek naast ons bedrijf. Ik help mee in het bedrijf en ondertussen werk ik niet meer op de Looschool, maar op OBS Dijkerhoek voor twee dagen in de week.
Hoe is het mogelijk hè ? Een Splose op de Diekerhookse schole. Maar het is nog net zo als vroeger……. Altied Splo teeg’n Diekerhook…. Maar…… ach, met Aaldrik en mij is dat ook helemaal goed gekomen.
In mijn vrije tijd skeeler ik veel (’s winters schaatsen) en de laatste tijd doe ik ook een beetje aan hardlopen.
Of ik nog wel eens in Espelo kom ?
Wij bezoeken elk jaar het Splose Feest heel getrouw. ( hier kunnen wij lekker zonder zorgen feest vieren).
Ik ben nog steeds vriendin "met" Ria Nijland, Joke Leunk, Wilhelmien Wechstapel, Gerda Lubbersen en Anke ( Diekerhooksen ) Reilink en dat zijn nog wel echte Splosen dus……….heb ik nog genoeg connecties. Bovendien wonen mijn ouders en broer met familie ook in Espelo , dus……….

Zo nu is iedereen weer een beetje op de hoogte van mijn levenswandel en wordt het voor mij tijd om de pen door te geven .
Ik geef hem hierbij door aan Janny Tuitert , van de Bisschop, een oudklasgenootje van mij.

Hartelijk groeten van Fenny Paalman- Rensen.

Beste "In de Pen" lezers,

Van Joke Stevens (v. Appa) hoorde ik, toen ik op een avond bij haar was, dat de Pen aan mij was doorgegeven.
'Lichtelijk geschrokken'; "Oh nee hé, dit is niets voor mij".
Later die week werd ik gebeld door Herman Nijenhuis en die vroeg me dus of ik een stukje wilde schrijven, want ik had de pen doorgekregen van Bert Krikkink.
Maar vooruit ik zal een poging wagen.
Ik ben Johanna Hendrika Boode, oftewel Jolanda van Berendjan, geboren op 23-9-1966 te Holten (Espelo 76).
Dochter van Berendjan en Gerrie.
Enigs kind, dus zoals iedereen dan zegt: super verwend.
Verder woonde mijn Opa Gerritjan en Berendjan sr. (Ome, zoals iedereen hem noemde) bij ons in huis.
Mijn Opa is in 1998 overleden en onze Ome is vorig jaar augustus naar de Diessenplas gegaan, waar hij in november 2003 is overleden.

De kleuterschool daar ben ik niet naar toe geweest, dat was er toen nog niet bij.
Dus begon ik op de Bosschool, waar Diny Steegink mij mee naar toenam, in een klas waarin 5 meisjes zaten. Toen ik er vanaf ging was de klas gegroeid naar 8.

Dit waren mijn klasgenoten en juffrouw.
V.l.n.r. voor: Joke Vruggink, Joke Stevens
achter: Ikzelf, Riekje Steegink, Juf Keestra, Jan Willem Nijland, Joke Stevens en Hendrika Haverslag
(Marietje Nijkamp ontbreekt hier nog op).

Daarna ben ik naar de Huishoudschool te Holten gegaan en vervolgens naar de RMLS te Hengelo.
Toen ik daar mee klaar was ben ik thuis blijven werken op de boerderij en nog 15 uur in de week bij de fam. Stokkers in een winkel met huishoudelijke artikelen en gereedschap.
Hier heb ik gewerkt tot eind '92, want toen werd alles verkocht en later afgebroken. Hier staat nu de Rabobank.
Eén morgen in de week help ik in de huishouding bij Tante Dikie Dikkers (een tante van mijn vader) en ik ga ook al zo'n 14 jaar naar Fenny en Aaldrik (v.h. Bonte Paard). Ook als hulp in de huishouding en kinderoppas (de oppas voor drie dames is nu natuurlijk niet meer zo nodig). Maar ik ga er met veel plezier naar toe.

Op de RMLS leerde ik Erwin kennen en we kregen verkering.
Hij woonde in Enschede.
Na zo'n 8 jaar begonnen er plannen te komen om een huis te gaan bouwen bij de boerderij. Net toen we daar druk mee bezig waren, werd hij ziek, hij kreeg kanker, een gevecht werd dit van 2 jaar; waaraan hij op 11 november 1995 is overleden. Ineens wordt je leven anders.

Zijn gevecht voor het leven, gaf mij later weer de moed en kracht om door te gaan.
Vorig jaar heb ik de bouwplannen weer opgepakt en woon nu sinds afgelopen zomer op mezelf, naast mijn ouders.

Hobby's:
Toneelspelen: Dit mag ik graag doen; eerst bij de EJV, later bij de Revue.

Zwemmen: Dat doe ik in het winterseizoen ca. 1 avond in de week in Markelo, samen met Ria Stevens en Wilhelmien Wechstapel.
Voor de rest mag ik graag bloemschikken.
Ook heb ik in het winterseizoen ca. 1x in de maand een spelletjesavond met Anja (v. Appie), Ria (v. Teun v. Appa) en Joke (v. Appa).
Dit houdt in: een avond kaarten, Scrabble, Risk, van alles wat en natuurlijk de pot spekken, om dan een keer uit eten te gaan.

Verder zit ik nog in het Rode Kruis Bestuur afd. Holten als vakantiecoördinator. Dit doe ik samen met Nelly Stevens.
Hier kom ik eigenlijk bij omdat ik wel eens meeging een weekje als vrijwilliger met een aangepaste vakantie van het Rode Kruis. Dit geeft je ontzettend veel voldoening.

Maar nu heb ik toch genoeg over mezelf verteld en geef ik graag de Pen door aan Fenny Paalman.

Groeten,

Jolanda Boode.

Beste "In de Pen" lezers,

Aan mij de "eer" om een stukje te schrijven voor In de Pen.
De Pen is aan mij doorgegeven door buurvrouw Hennie Nijkamp (ik zal dit dus mà zéé as buur'n plich).
In het trouwboekje van mijn vader en moeder sta ik als 4e genoteerd (van de vijf) onder de naam Berend Jan Krikkink (Bert). geboren op 23 januari 1958 te Holten.
Het adres was toen Espelo 34.
Ik luister ook wel naar de namen Bert v.d. Hommelte of Buurman Bert.
Vroeger was onze naam in het telefoonboek te vinden onder de naam Krikkink; en daaronder stond: beerhouderij.
Dit werd in de volksmond al gauw de beerboer, want mensen kwamen bij ons met de zeug om die onder de beer te doen.
Op het bordje wat aan ons huis hangt staat Improvè, wat in het latijns verbetering betekent.
Ik ben sinds 16 okt. 1981 getrouwd met Willy Kappert.
We hebben samen 3 jongens, Maarten (20), Erwin (18) en Dennis (10).
Willy en ik runnen samen een boerderij met melkkoeien en vleesvarkens.
Willy gaat 1 morgen in de week uit werken in de huishouding.
Hiervoor werkte ze bij Dikkers (C1000).
Ook is ze als vrijwilliger geregeld bij Kinderboerderij Dondertman.

De school in Espelo bestond in 2002 100 jaar. Van die 100 jaar heb ik er 6 van mijn kindertijd doorgebracht.
We kregen toen les van juffrouw van de Ridder (1e,2e en 3e klas) en meester Hol (4e,5e en 6e klas).
Later toen onze kinderen naar de Bosschool gingen, heb ik zeven jaar in de ouderraad gezeten. Dit was een leerzame tijd. Je merkt zo dat het niet altijd vanzelfsprekend is dat een kleine school als de Bosschool open blijft. Maar met een buurtschap als de onze, die er alles voor doet om te voorkomen dat de school de deuren moet sluiten, hoop ik dat er nog vele jaren kinderen uit Espelo naar de Bosschool kunnen gaan.
Als je in de ouderraad zit, neem je automatisch plaats in de School- en Volksfeestcommissie. Dit is iets wat ik ook al enkele jaren met veel plezier doe.
Verder ben ik voorzitter van het Trefpunt bestuur, en zit in de werkgroep van het Trefpunt. Deze groep komt eenmaal in de maand bijeen om te klussen in en om het buurtschpsgebouw.
De Espelose revue (Splo löt zich wier hörn) is ook iets waar ik al jaren aan mee help; in de beginjaren als speler (vanaf 1974), later, met enkele jaren niet meegedaan te hebben, als souffleur.

Het Openluchtspel wat wij gespeeld hebben tijdens het 100-jarig bestaan v.d. school, is iets waar ik met veel plezier aan terug denk.
Het was een grote uitdaging voor ons, want niemand had enige ervaring met een openluchtspel.

Ik stop nu met het schrijven, en bedenk me dat ik genoeg over mezelf heb verteld.
Bij de revue is ons motto: "Praat niet over jezelf, dat doen wij wel op vrijdagavond tijdens de revue-uitvoering!"
De Pen wil ik graag doorgeven aan iemand die ook al jaren toneel speelt en wel aan Jolanda Boode.

Groetjes,
Fam. Krikkink
Raalterweg 55
Espelo

De pen werd mij gegeven door Bertine Markvoort.

Ik ben Henny Nijkamp. Niet geboren wel getogen in Espelo.
Ik ben geboren 14 april 1935 in Wesepe. Toen ik 8 jaar was ben ik bij Oom Jan en Tante Jantje Stoevenbelt komen wonen. Dus in Espelo naar de Bosschool, waar ik met veel plezier naar toe ging.
Daar heb ik mijn vriendinnen leren kennen: Dikie Jansen Haverslag en Anneke Slijkhuis Haverslag.
We hebben samen veel plezier gehad en dat bleef zo tot dat we gingen trouwen. Ik met Anton Nijkamp.
Hij kwam uit de Beuseberg en werkte op de Melkfabriek, eerst in Holten en later in Bathmen.
Na de lagere school heb ik in de huishouding gewerkt. Eerst bij de fam: Nijland en Krieger, later bij Paalman, Prins en Driessen.

Wij hebben 2 kinderen.
Jannie woont in Markelo getrouwd met Tonny Hofhuis, zij hebben 2 meisjes.
Henk woont aan de Espelodijk, is getrouwd met Marietje Slijkhuis, zij hebben een meisje en een jongetje.
Dus hebben wij 4 kleinkinderen waar wij erg trots op zijn.

Verder doen wij wat vrijwilligerswerk. Gaan wij graag fietsen en werken in de tuin, zowel groente als bloemen.

Anton heeft nog wat kippen en een pony.
Dus maken wij onze tijd wel vol.

Verder wensen we iedereen een mooie zomer toe. En geef ik de pen door aan Buurman Bert Krikkink.

Groeten Anton en Hennie Nijkamp.

1e Kwartaal 2003 Bertine Markvoort

Nou Wendy, ik kan me inderdaad niet herinneren dat ik jou verteld heb dat ik graag een stukje voor "in de pen" wou schrijven, maar nu jij mij de pen hebt gegeven doe ik het graag hoor. Misschien dat we het er over hebben gehad op mijn feestje in Groningen, maar waarschijnlijk hadden we het te druk met het zingen van Rage Against the Machine.....

Nou laat ik dan ook maar beginnen bij het begin. Ik ben geboren op 17 april 1977. Iets te vroeg en daardoor niet al te zwaar, maar dat heb ik prima ingehaald. Na een week in het ziekenhuis in Deventer te hebben gelegen, brachten mijn vader en moeder mij naar de Espelodijk 1. Daar woonden al heel wat mensen, mijn vader (Jan), mijn moeder (Gerda), mijn zus (Marieke), mijn opa en oma (Hendrik en Mina) en mijn tante (Zwaantje). En zo bleef het ook een poosje.
Omdat opa en oma op een gegeven moment te oud werden om tante Zwaantje te verzorgen (zij was geestelijk gehandicapt), is zij naar de Lathmer in Wilp gegaan. Hier heeft zijn nog vele jaren met plezier gewoond.
In 1996 Zijn opa en oma naar de Diesenplas in Holten gegaan. Opa is daar in 2000 op 92 jarige leeftijd overleden en oma woont daar nog steeds. Ze is erg oud en ligt alleen nog maar op bed. Je kunt geen contact meer met haar krijgen, maar ze heeft een sterk hart en ik weet zeker dat ze hele mooie dromen heeft.

Na de Bosschool ben ik naar de Scholengemeenschap in Holten gegaan en daar heb ik het VWO afgerond. En toen naar "de grote stad" om te studeren. Ik was al een paar keer in Groningen geweest en de stad sprak mij erg aan (eigenlijk is het gewoon een groot dorp). Daarom ben ik in Groningen economie gaan studeren aan de Rijksuniversiteit. Ik kon een kamer krijgen op een echte studentenflat (http://s2.selwerd.nl) Een kamertje van 14 m2 op 8 hoog is vergeleken met de ruimte op het platteland natuurlijk een erg groot verschil, maar ik heb het daar erg naar mijn zin gehad.
In het begin kwam ik nog elk weekend thuis om kippen te snijden bij Nijland (en natuurlijk voor het stappen bij Dieka, de Wippert, Bill enzovoort en natuurlijk voor de was...), maar op een gegeven moment was ik dat reizen toch een beetje zat en vond ik een bijbaantje als zaterdagpostbode in Groningen (en moest ik mijn was zelf gaan doen). Ik heb erg genoten van alle dingen die bij het studentenleven horen en gelukkig is het ook nog gelukt om mijn studie af te ronden. En dat heb ik toen ook maar flink gevierd!

En dan op zoek naar een baan. Ik wou erg graag in Groningen blijven en kon een baan krijgen bij de Gasunie. Het gas dat in Splo uit de leidingen komt, wordt door ons verkocht aan de Essent en wij kopen het weer in bij de NAM. Ik werk als salesmanager bij de afdeling export. Wij verkopen het gas aan het buitenland en ik zit bij de Duitsland-groep. Dit betekent dat wij vaak op reis moeten om te vergaderen (in het Duits) en dat is erg leuk. Ik heb ook hele leuke collega’s en opvallend is dat heel veel mensen van boerenafkomst bij de Gasunie werken (tja, het gas komt ook uit de grond)!
En na 6 jaar op de studentenflat te hebben gewoond heb ik nu mijn eigen huisje in een echt hofje, heel erg mooi, toch nog een beetje het plattelandgevoel in de stad (ik vond op internet een heel klein fotootje van het hofje).

Op de studentenflat heb ik ook Mark leren kennen en wij hebben ruim vier jaar een relatie gehad. Maar ja, niet alle relaties zijn voor eeuwig, dus nu ben ik weer vrijgezel. Dat was wel even wennen, maar dat heeft ook zeker zijn voordelen. Zo ben ik afgelopen zomer met Karin Luggenhorst (uut Splo) en Marijke Korse (uut Grûnn) naar Griekenland geweest en daar hebben we flink genoten van het mooie weer en het lekkere eten.

Zus Marieke woont inmiddels ook niet meer aan de Espelodijk. Zij woont nu aan de Beusebergerweg in Holten (in de oude boerderij van Teeselink, haar buren zijn Bertus en Marie Brinkman). Marieke heeft gekozen voor een studie en daarna ook een baan in de verzorging en zij werkt nu als teamleider op Groot Schuylenborg in Apeldoorn.
Jan en Gerda wonen nu dus nog met zijn tweetjes (en natuurlijk ook met alle varkens) aan de Espelodijk. Maar ik kom nog graag op bezoek en dan ga ik natuurlijk graag op stap met mijn vriendinnen. En, zoals Wendy al schreef, komen ze ook af en toe in Groningen en dat is altijd leuk (bijvoorbeeld op een feestje in de flatbar)!

Verjaardagsfeestje van René, Marieke (komen beide uit Groningen) en ik in Groningen (november 2002)

Karin Krikkink (van Eppie en Gerrie van de Hommelte) woont ook in Groningen en wij zien elkaar vrij regelmatig, helemaal nu we "fanatiek" aan het sporten zijn! En dat is ook nodig, want ik ben van plan om dit jaar mijn PR op de triatlon in Holten te verbeteren!

En nu mag ik de pen weer doorgeven en eigenlijk vond ik dit niet zo moeilijk. De pen moet weer naar Splo en ik geef hem graag door aan mijn oude buren Anton en Hennie Nijkamp. Toen ik namelijk naar Groningen ging, had ik nog een fiets nodig en toen heb ik van hen de oude fiets van tante Jantje gekregen. En iedereen weet dat er veel fietsen worden gestolen in de stad, maar ik heb hem nog steeds (hij is wel wat verroest, maar hij doet het nog prima)!

Eindelijk komt er dan een verhaal van mij, Wendy Kuster.
De verwachting is inmiddels natuurlijk hoog, nu ik zo lang de tijd heb gehad om een leuke tekst te verzinnen.
Spijtig genoeg horen Wendy en "te laat" bij elkaar.

Ome Jan, hartelijk dank om de pen aan mij door te geven, dat was een heel goed idee.
Ik ben geboren op 23 mei 1977 in het ziekenhuis te Deventer.
Vanaf dat moment tot een dik jaar geleden heb ik met heel veel plezier, samen met mijn vader, moeder en broertje Theodoor gewoond aan Flisweg 16.
Mijn moeder, Anneke, heeft haar hele leven aan de Flisweg gewoond en is de zus van de vorige schrijver Jan Beumer.
Mijn vader Frans is geboren en getogen in Twello.
Begin jaren zeventig kwam Frans met zijn vrienden een partijtje biljarten bij Pension Ruimzicht, was helemaal onder de indruk van Anneke en had geen oog meer voor de keu.
Zo begon het allemaal….. In 1981 is Theodoor geboren.

Op dat moment was het voor mij tijd om naar de kleuterschool te gaan.
De kleuterschool van de Dorpsschool was het dichtste bij en dus waarschijnlijk het meest geschikt.
Niet dus, ik voelde mij niet echt thuis bij de kinderen uit het dorp.
Het was daarom ook maar goed dat ik de lagere schoolperiode kon doorbrengen in Espelo.
Dat was voor mij een superleuke tijd.
Van de meisjes met wie ik destijds vriendinnetje werd, zijn nog steeds Karin Luggenhorst, Silvia Bekkernens, Bertine Markvoort en Karin Krikkink mijn goede vriendinnen.
Wij zien elkaar nog regelmatig

Zo zijn we vorig jaar samen op wintersport geweest, wat zeker voor herhaling vatbaar is.
Na de Basisschool heb ik op de Scholengemeenschap, de Mavo gevolgd.
Weer moest ik wennen aan de kinderen uit het dorp en aan de hele grote school, maar dat duurde gelukkig niet zo lang.
Op de mavo werden wij vriendinnetje met, jullie allen bekend, Joyce Peters.
Zij vond, buiten dat ze veel lol had met Karin en mij vooral de jongens van Espelo zeer interessant en dan met name Jeroen Lubbersen.
Na de mavo ben ik naar de meao gegaan in Deventer.
Hier heb ik het ook erg naar mijn zin gehad maar dit was vooral het gevolg van de gezelligheid.
Toch kwam ik er na korte tijd al achter dat er voor mij geen toekomst was weggelegd in het administratieve wereldje.
Mijn slordigheid was geen goede basis en bovendien vond ik het allemaal niet erg interessant.
Die interesse heb ik altijd wel gehad voor psychologie en na een tijdje kwam ik erachter dat er ook een HBO-opleiding op dit gebied bestond.
Dit was de AMA (academie mens en arbeid) in Deventer. Ik heb hier de richting psychodiagnostisch werk gevolgd en het werd mij duidelijk dat dit helemaal bij mij past. Sinds twee jaar ben ik als psychodiagnostisch medewerker aan het werk bij onderwijsbegeleidingsdienst Iselinge in Doetinchem.
Ik voer samen met zeven andere directe collega’s psychologische onderzoeken uit bij kinderen met een leer- en/of gedragsprobleem.
Als een leerling gesignaleerd wordt binnen een basisschool of het speciaal (basis)onderwijs met moeilijkheden op het leer- en of gedragsgebied en hier na extra begeleiding geen verandering in komt, kan de leerling aangemeld worden voor een onderzoek.
Het onderzoek vindt altijd op de school plaats, dus ik rijd met mijn autootje (ja die Smart) door ongeveer heel Oost-Gelderland.
Als ik geluk heb kan ik een keer naar Ruurlo, Warnsveld of Vorden. Meestal is het jammer genoeg een stuk verder.
Tijdens het onderzoek voer ik een observatie uit en interpreteer de onderzoeksgegevens, waarna ik dit in een verslag verwerk.
Een orthopedagoog of psycholoog maakt hierbij een handelingsplan en bespreekt dit met ouders en school.
Dit werk vind ik echt geweldig leuk en we hebben een heel gezellig team met meiden die allemaal de AMA hebben gevolgd.

Op dit moment woon ik iets meer dan een jaar samen met mijn vriend Harry Hekkert.
Wij wonen helemaal in het grote Lettele en hebben geitjes en kippen op ons boerderijtje. Harry en ik zijn al bijna acht jaar samen.
Harry werkt als sportverslaggever bij het Deventer Dagblad.
Een paar weken geleden hebben we samen een hele mooie reis door Californië gemaakt.

Theodoor is pas begonnen met zijn studie aan de school voor Journalistiek in Zwolle.
Hij woont nog gezellig bij onze ouders en heeft een hele leuke vriendin, Marijke.
Zij woont in Amsterdam, maar ze zorgen er wel voor dat ze elkaar in ieder geval elk weekend zien.
Als ik vrij ben en daar heb ik niet over te klagen in het onderwijs, ga ik het liefst lekker sporten met een vriendin. Spinnen, hardlopen, en de schaatsen haal ik ook weer voor de dag.
Wel een paar keer per week, want we proberen namelijk elk jaar een beetje redelijk te presteren op de triatlon. Verder kijk ik ook graag naar sporten als voetbal, schaatsen en wielrennen.
Natuurlijk moet ik niet vergeten te vertellen, dat op stap gaan, ook mijn favoriete bezigheid is.

Zo hadden wij vorig weekend groot feest bij Bertine in Groningen. Het werd mij wel duidelijk dat Bertine heel erg graag haar verhaal wil vertellen aan ‘in de pen’.
Door de omstandigheden zul je je het mogelijk niet meer precies herinneren, maar mij staat het echt nog wel helder voor de geest hoor. Nou, Bertine, omdat je zo hard gezeurd hebt, geef ik de pen aan jou door. Veel succes!!

Zomertijd, vakantietijd, toch moet er ook nog een stukje gemaakt worden voor "In de Pen", want daarvoor zijn we gevraagd door Gerrit Rensen, oftewel "Gijs".
De familie Beumer woont aan de Flisweg op nummer 18, dus in de Vlishoek of Flishoek u mag kiezen. Gerrit Rensen werd geboren aan de Raalterweg en is dus een oud-Vlishoeker en dus een oud buurman van ons. Gevoelsmatig ben je als Vlishoeker niet helemaal ’n Sploder, meer aanverwant.
De familie Beumer bestaat uit vijf gezinsleden, Jan Beumer getrouwd met Rikie Volkerink en drie kinderen Natasja, Rob en Joyce.

Ik, Jan Beumer, werd geboren eind 1943 aan de Raalterweg in Holten, waar nu het huis Meta staat, mijn ouders hadden daar een Café-Pensionbedrijf. Bij de bevrijding in april 1945 werden de gebouwen in brand geschoten, waarbij alles volledig afbrandde. Tijdelijk hebben we toen op de Holterberg gewoond in een noodwoning. In 1947 kochten mijn ouders een verbouwde boerderij aan de Flisweg, toen nog Gruttoweg geheten, waar ze een café-pensionbedrijf begonnen genaamd "Ruimzicht".
Na de Lagere school in Espelo ging ik naar de MULO in Holten waar ik in 1959 examen deed. Pas na mijn diensttijd ben ik met een vervolgopleiding begonnen, avondstudie, financieel-economisch gericht. Zeven jaar avondschool in Almelo resulteerde in het diploma Hogere Beroepsopleiding S.P.D.

Mijn eerste baan was in 1959 op het Accountantskantoor Slot in Gorssel. In augustus 1960 ging ik werken bij de Coöperatieve zuivelfabriek "De Vrijheid" in Holten, waar ik met onderbreking van mijn diensttijd ben gebleven tot en met 1968. In 1969 trad ik in dienst bij de Verenigde Coöperatieve Melkindustrie Coberco. Bij Coberco heb ik diverse functies vervuld. Begonnen als administratief medewerker, vervolgens hoofdadministrateur en later controller. In de Coberco-tijd heb ik in meerdere plaatsen gewerkt, bijvoorbeeld in Lochem, Deventer, Arnhem, Nijkerk en Zutphen.
Na de fusie van Coberco met Friesland Dairy Foods,in 1998, waaruit Friesland Coberco Dairy Foods B.V. ontstond, werd ik directeur Financiële Zaken bij de stafdienst Coöperatieve Zaken en Grondstoffenvoorziening in Meppel. Deze functie bekleed ik momenteel nog.

Rikie Volkerink, een dochter van Kappers Hendrik, werd ook geboren aan de Raalterweg in Holten en wel in 1951. Tot haar trouwen bleef ze daar ook wonen.
Rikie bezocht de lagere school in Espelo en daarna de Huishoudschool in Holten.

Rikie haar eerste baan was bij de familie Paalman, Tip Hanna, waar ze hielp in de huishouding en in de winkel.
Daarna ging ze werken bij Hotel "De Dieken" op de Holterberg in Holten Na een aantal jaren volgde een ander horecabedrijf namelijk Hotel-Restaurant "’t Lösse Hoes". Nu biedt ze nog steeds een helpende hand bij Pension "Ruimzicht".

In 1974 trouwden we en gingen in een nieuw huis aan de Flisweg wonen. In 1976 werd thuis onze dochter Natasja geboren. Een geboorte met de nodige complicaties, Natasja kreeg vruchtwater in de longen waardoor een lange periode van zuurstofgebrek ontstond. Door dit langdurige zuurstofgebrek werden bijna alle vitale hersenfuncties vernietigd. Na het eerste levensjaar, die ze bijna in zijn geheel doorbracht in het ziekenhuis te Deventer, hebben we haar 13 jaar thuis verzorgd en verpleegd. In 1990 is ze verhuisd naar de Lathmer in Wilp waar ze nu nog steeds woont, goed verzorgd maar met een gezondheid die vaak diepe dalen kent.

Rob werd in 1978 geboren in Deventer. Rob ging naar de lagere school in Espelo,. Rob zijn interesse lag en ligt vooral bij de techniek, bromfietsen, motoren en tractoren. Hij is werkzaam bij Loonbedrijf Tuller in Bathmen, waar hij hoofzakelijk als monteur bezig is. Zijn grote hobby was crossen, nu is dat vooral trekkertrek.

Joyce werd in 1982 geboren ook in Deventer. Joyce ging ook naar de lagere school in Espelo en daarna naar de Scholengemeenschap-vbo in Holten. Na de Scholengemeenschap ging ze naar de Middelbare School in Deventer waar ze de opleiding Detailhandel en Management volgde. Na deze opleiding gaat ze nu naar de Hogeschool Windesheim voor de opleiding Communicatie.
Joyce haar grote hobby is paardrijden. Eerst bij manege "De Eik". Later met een eigen pony bij de Ponyclub "De Molenruiters" in Bathmen. Waar ze het tot Overijssels kampioen bracht in de Z1. Momenteel rijdt ze met een paard bij de Landelijke Rijvereniging Bathmen e.o. in Bathmen.
Als bijbaantje werkt ze als serveerster bij Landaal Green Parcs Twenhaarsveld.

Mijn hobby is met name de biljartsport. Vanaf 1971 speelt de biljartvereniging "De Vlishoek" in de competitie van de biljartbond "Ons Genoegen". Eerst met één team en nu met twee teams, teams bestaande uit Vlishoekers en (ex)-Sploders, zoals Gerrit Markvoort, Gerrit Aaltink, Herman Nikkels, Henk Kappert en Gerrit Krieger.
Door de biljartsport kwam ook mijn eerste bestuursfunctie in het verenigingsleven. In 1982 werd ik bestuurslid van de biljartbond "Ons Genoegen", een ‘wilde’ biljartbond gevestigd te Nijverdal en met als werkgebied Nijverdal, Hellendoorn, Wierden, Enter, Rijssen, Holten, Haarle, Luttenberg en Almelo. Na een aantal jaren werd ik secretaris van deze bond en vanaf 1997 ben ik voorzitter.
In 1988 werd de oudheidkamer "Hoolt’n" opgericht. Ik werd gevraagd te helpen met de financiën en dat betekende al snel het verzoek penningmeester te worden. Na het overlijden van Herman Koopman vorig jaar heb ik hem opgevolgd als voorzitter.
De aanwezigheid begin 1997 bij de paardensportactiviteiten van Joyce bij de ponyclub "De Molenruiters" in Bathmen, een vereniging die toendertijd met bestuursproblemen kampte, betekende dat ik gevraagd werd voorzitter te worden van de ponyclub. Een functie die ik van 1997 tot midden 2001 heb vervuld.
Aan het voorzitterschap van de ponyclub was automatisch een bestuursfunctie gekoppeld in het bestuur van de stichting manege "’t Ruiterkamp" te Bathmen. Eerst bestuurslid, daarna penningmeester en nu nog steeds secretaris.
Ook heb ik nog een tijd lang het penningmeesterschap van Kinderboerderij "Dondertman" vervuld.

Graag wil ik van deze gelegenheid gebruik maken iets meer te vertellen over de activiteiten van de Oudheidkamer "Hoolt’n", waarvan ik vindt dat iedere Holtenaar die geïnteresseerd is in Holtens historie begunstiger zou moeten zijn.
De oudheidkamer beschikt in het oude gemeentehuis aan de Dorpsstraat in Holten over een expositieruimte, ons inziens een te kleine, waar een vaste expositie is ingericht en een jaarlijkse wisselende thema-expositie. Daarnaast beschikt de oudheidkamer sinds begin 2001 over een uitstekende opslagruimte annex werkplaats aan de Kerkhofsweg in Holten. De ons aangeboden voorwerpen, in bruikleen of in eigendom, worden hier zonodig gerestaureerd en opgeslagen.
Momenteel zijn we bezig de activiteiten van de oudheidkamer wat anders te organiseren, namelijk deze meer te verdelen over werkgroepen. Werkgroepen samengesteld uit bestuursleden en vrijwilligers, die de verantwoordelijkheid op zich nemen voor een zevental afgebakende aandachtsgebieden. Een aantal van deze werkgroepen functioneren momenteel al. De opstart van een aantal andere laat op zich wachten, vooral door het nog niet beschikbaar zijn van faciliteiten, met name computers en werkruimte.
We onderscheiden nu nog de volgende aandachtsgebieden:
Expositie;
Opslag- en onderhoud voorwerpen en materialen;
Genealogie;
Kleding- en textiel;
Foto- en film/video;
Boeken/kranten/publikaties;
Boerderijnamen- en veldnamen.
Mocht u belangstelling hebben voor de activiteiten van de oudheidkamer en daarin als vrijwilliger mee willen doen, of dat u voorwerpen af materialen beschikbaar wilt stellen, of begunstiger wilt worden (minimaal 5 Euro per jaar) graag melden bij onze secretaris: Jolanda Ulfman, Jeurlinksweg 10 te Holten, telefoon 0548-361429.

Voor het volgende kwartaal wil ik de pen graag doorgeven aan de jongere garde, en wel aan Wendy Kuster.

Met groeten Natasja, Rob, Joyce, Rikie en Jan Beumer.

Hallo beste Sploders en ex Sploders.

Sabine Bakker "bedankt" voor de pen.
Mijn echte naam is Gerrit Hendrik Rensen, maar sommigen verwachten dat ik ook luister naar Gerrit, Gijs, Gerard, Getjans, Vrolijk, Wicky, Snuf, Knip-knip, en Rensen; dus keus genoeg!
Ik ben geboren op 09-09-'54 op Neerdorp 90, nu Raalterweg 36 uiteraard in Holten.
Mijn vader is Beeldman's Gerhard en mijn moeder is Getjans Toos.
Zij hebben 3 zoons, ik ben de middelste, Henk de oudste en Jan de jongste.
Sinds 1973 wonen we op Dorpsstraat 58a te Holten, hier wonen we nog steeds.
Van de kleuterschool hadden we nooit gehoord, dus mocht ik met Rikie van Kappers Hendrik (mevr. Beumer) naar de Splose schole.
Achteraf was het een leuke tijd, toen dacht ik er anders over, geloof ik.
Na 6 jaar Splose schole naar Bathmen naar de landbouwschool 4 jaar later 1 jaar naar de M.A.S. te Hengelo, toen had ik er genoeg van.
Mijn vader zei: "niet naar school dan aan het werk" en belde bakkerij de Halm of ze mij konden gebruiken.
Dat konden ze, 's morgens 5 uur beginnen en zaterdags om 3 uur (leuk als je 16 bent en graag met je vrienden uit gaat).
Na de Halm volgde Dikkers en daarna vanaf 1979 de N.S. afd. Baan, nu geprivatiseerd tot Volker Stevin Rail en Trafic.
Hier ben ik hoofdmonteur (je moet toch wat).
Bij Dikkers heb ik mijn vrouw ontmoet, na 2 jaar "hokken" met Hennie Nijenhuis (van Gert Jan van de Prins) zijn we in 1984 getrouwd.
We hebben 2 kinderen: Sandra 16 jaar en Moniek 13 jaar, ze zitten op het V.W.O. en dat gaat aardig.
Hennie is huisvrouw en helpt met de uitgebreide hobby's.

We zijn nog nooit echt op vakantie geweest, hooguit een lang weekend.
Dit vinden we niet erg en is ook moeilijk met zoveel huisdieren.
Maar het vakantiegeld komt echt wel op hoor!
Mijn hobby's kosten veel geld.
Wat dacht je van veel uitgaan (Feesten.), het houden van Australische Parkieten en het houden en fokken van Welsh "B" pony's.
Met de Welshjes rijden we aangespannen en Sandra heeft een K.W.P.N. E pony waarmee ze lid is van ponyclub de Marsruiters uit Nieuw-Heeten, ook doet ze mee aan wedstrijden springen en dressuur met redelijk succes.
Moniek rijdt bij Stal "de Eik".

Door de pony's komen we minstens 2x per dag in Splo (Helhuizen) omdat deze de meeste tijd bij G. Nijenhuis (Oom Get en Tante Hanneke) of buren hiervan lopen.
Bedankt hiervoor.
Sinds begin maart zijn we ontzettend druk in ons "jeugdhonk" met "vergaderen" (eten en drinken) over de komende optocht.
Dit is elke woensdagavond, met de kameraden.
Dit zijn 10 man allen (ex)sploders en ontzettend gezellig.

Dat is het bijna altijd in Splo, vandaar dat we er ook veel zijn.
Bij bijvoorbeeld optredens, concerten, ToDaBoKr en de verwerping, volleybal enz...
We verheugen ons erg op het 100-jarig jubileum van de Bosschool, met name de reünie en hopen hier alle Sploders en Ex Sploders in gezondheid weer te ontmoeten.
Graag draag ik de Pen over aan Jan en Rikie Beumer.

Vriendelijke Groeten van Gerrit, Hennie, Sandra en Moniek Rensen.

In oktober 2001 werd ik door Toosje Kappert gevraagd voor ‘In de Pen’. In januari 2002 moest het af zijn. "Tijd zat", dacht ik.
Nou, het is vandaag 31 januari 2002, dus dat kan dan nog net. (Dit schetst gelijk een deel van mijn karakter: alles op het laatste moment - foto's volgen nog.)

Goed, een stukje over mezelf dus.
Ik ben Sabine Bakker, en in tegenstelling tot mijn voorgangers in deze rubriek, ben ik niet geboren in Espelo of omgeving, maar in Den Haag.
Een vraag die mij dan ook talloze keren is gesteld, ligt voor de hand: "Hoe komt iemand uit Den Haag nou in Espelo terecht?"

Mijn vader, Peter Bakker, kwam eind jaren 30 met zijn ouders en zusje op vakantie in Holten. Zij logeerden in het huis ‘De Reehoek’ op de Holterberg, en kwamen op die manier in contact met Piet Bos, die in die tijd bezig was met het oprichten van een museum met geprepareerde dieren (nu Natuurdiorama Holterberg).
Piet en mijn vader raakten bevriend, en vanaf dat moment reisde mijn vader vanuit Groningen, waar hij studeerde, regelmatig naar Holten.
Hij logeerde dan bij Piet Bos, die in een jachthut woonde aan de Dammerweg, nu Valeweg.
Na het overlijden van Piet Bos kwam dit huis leeg te staan, en kreeg mijn vader in 1965 de kans het te kopen.
Zodoende kwamen wij regelmatig (praktisch elk weekend en elke vakantie) naar Espelo om hier de boel onveilig te maken.
Jaar in, jaar uit, trok ik dus heen en weer tussen Den Haag en Espelo, totdat Kees Bos mij belde met de vraag of ik bij hem in zijn museum wilde komen werken. Aangezien ik een jaar daarvoor mijn jachtakte had gehaald, en hier en daar eens meemocht op jacht, was dit een aangename aanvulling op mijn interesse in de natuur. Dit aanbod nam dus ik uiteraard met beide handen aan, en zo kreeg ik de kans om (zwaar gesubsidieerd door mijn vader) ‘op mezelf’ te gaan wonen in een prachtige omgeving.

Na 2 jaar leerde ik Henk Soer kennen. Hij is een geboren en getogen Holtenaar, maar vond de afstand Holten – Espelo zo groot, dat hij maar gauw bij mij introk.
Zo’n 5 jaar geleden vonden wij het tijd om zelf een huis te kopen, maar in Espelo was helaas niets te vinden. Dus weken wij uit naar Loo Bathmen.

Ruim anderhalf jaar geleden werd ons leventje op zijn kop gezet door de komst van ons dochtertje Eva. Sinds die tijd vul ik mijn dagen met voorlezen, puzzeltjes maken, luiers verschonen, Teletubbies kijken en ga zo maar door.
Gelukkig houd ik zo af en toe nog wat tijd over om te werken, want ik werk nog steeds bij het museum waarmee het verhaal "Hoe komt een Haagse Bakker in Espelo terecht?" begon.

Ik wil nu graag de pen doorgeven aan de vroegere buurman van Henk, Gerrit Rensen, want ik heb het idee dat hij wel wat kleurrijke verhalen kwijt kan.

In de Pen gevraagd door Johan en Dine Lubbersen aan Henk Kappert wonende aan de Helhuizerweg 11a te Holten.
Ik ben geboren op de Elshof gemeente Wijhe.
Mijn ouders hadden een klein gemengd bedrijf, koeien, varkens en kippen.
Mijn vader werkte als molenaar bij de C.L.V. in Raalte.
Na de lagere school ging ik naar de L.T.S. in Zwolle, daarna in Raalte.
Op mijn zestiende begonnen met werken als timmerman bij de firma Dennebos.

Toen ik twintig was heb ik Toosje Lubbersen leren kennen.
Na ons trouwen zijn we in Raalte gaan wonen.
Daar zijn onze dochters Tanja en Jodie geboren.
Na vijf jaar in Raalte te hebben gewoond, zijn we verhuisd naar de Helhuizerweg in Holten.
Daarna al vrij snel bij de fa. Voordes gaan werken.
De dochters Tanja en Jodie zijn werkzaam in de zorgsector.

Tanja als pedagogisch medewerkster in het Deventer Ziekenhuis op de kinderafdeling en Jodie als apothekersassistente in een apotheek in Rijssen.
Tanja woont samen met vriend Iwan in Laren en Jodie zonder vriend Jelle aan de Oranjestraat in Holten.

Momenteel ben ik werkzaam bij Bouw en Klussenbedrijf Heeten, een klein bedrijfje waar ik het erg naar m'n zin heb.
Mijn hobby's zijn: de kinderboerderij, biljarten, mijn pony's, vogels en overal hand en spandiensten verrichten.
Mijn vrouw heeft na de lagere school en huishoudschool beroepsonderwijs in de verzorging gevolgd en heeft daarna in de gezinsverzorging gewerkt.
Haar hobby's zijn: lezen, zwemmen, creatief bezig zijn en ook helpen op de kinderboerderij.
Allebei zijn we ook altijd bezig geweest in het verenigingsleven hier in Splo en nog wel, hetzij wat minder.

Natuurlijk helpen we nog met het wagen bouwen voor het Splose Feest met de buurtvereniging Valeweg e.o. en als het kan doen we mee met andere activiteiten zoals volleybal e.d.
Kortom de dagen zijn goed bezet, want we willen ook nog tijd hebben voor de familie, dat vinden we ook belangrijk.
Nu weten jullie voorlopig genoeg van ons.

"In de Pen" gevraagd door Hanneke Baltus aan Johan en Dine Lubbersen, wonende aan de Rutgersweg 4 samen met zoon Gerrit en schoondochter Ida.
Vanaf ons trouwen hebben we gewoond aan de Flisweg op de boerderij.

Daar zijn onze kinderen geboren: Ria, Gerrit, Janneke en Germa.
Ria werkt nog steeds bij de Rabo Holten-Markelo en Gerrit op de boerderij.
Janneke werkt bij de gemeente Goor als secretaresse van Burgemeester en Wethouders en woont in Diepenheim.
Germa woont ook in Diepenheim en werkt af en toe nog bij de Uitspanning in Diepenheim.
Wij hebben 7 kleinkinderen: Ria 2 zoons, Gerrit 2 zoons, Janneke 1 zoon en 1 dochter en Germa 1 zoon en tweede op komst.

In het jaar 1979 zijn we verhuisd naar de Rutgersweg via de Ruilverkaveling.
In 1994 hebben Gerrit en Ida de boerderij overgenomen.
Dine en ik trekken ons langzamerhand wat terug uit de boerderij, wat denk ik beter is voor de vrijheid van de jongelui.
Bij drukke werkzaamheden is het wel gemakkelijk als ik er nog ben.

Wij hebben nu wat meer tijd voor ander werk, zoals het onderhoud van de tuin en vrijwilligerswerk.
Wij brengen nu allebei nogal wat tijd door op de kinderboerderij Dondertman, wat ons beiden goed bevalt en voor mij goed past bij het werk wat ik nog doe thuis op de boerderij.
De kinderboerderij op zich blijkt toch in een grote behoefte te voorzien.
Als ik dagelijks zie hoeveel mensen hier naar toe komen en zie hoe de kinderen en de ouderen genieten van de plek en de hele accomodatie, dan is de kinderboerderij een grote aanwinst voor Espelo en Holten en een grote trekpleister voor heel de omgeving en ver daar buiten voor jong en oud.

Mijn grootste hobby is en blijft nog steeds Espelo+.
Espelo+ is een groep ouderen van ongeveer 40-50 personen die elke 3e donderdag in de maand om 2 uur bijeen komt in Het Trefpunt, behalve de zomermaanden Mei, Juni, Juli en Augustus.
Met een commissie van 6 personen proberen wij leiding te geven aan deze groep.
Het blijkt dat vooral voor wat oudere mensen behoefte bestaat om samen met leeftijdsgenoten contact te onderhouden.
Deze middagen worden gevuld met spel, muziek en zang, film / dia's en door mensen die op verzoek een middag vullen met verhalen van vroeger of uit de oorlog en nog vele andere onderwerpen.
De gezelligheid is hierbij de hoofdzaak.
Al met al ontzettend dankbaar en leuk werk.

Nu nog even iets over het kerkkoor Holten.
Dine en ik zijn beiden lid.
Wij genieten van het zingen en van de contacten die wij hebben met deze groep.

Tot slot nog even over de vakantie en fietsen.
Wij gaan graag met vakantie naar Oostenrijk, maar ook Drente vinden we prachtig en vooral om daar te fietsen.
Dit was dan het verhaal van Johan en Dine Lubbersen.
We geven graag de Pen door aan Henk Kappert.

"In de Pen" gevraagd door Henri Lubbersen en Liesbeth Zeelte.
Onze boerderij is gebouwd in 1923, waar Jan toen met zijn ouders is gaan wonen.

In 1948 is hij getrouwd met Hanneke Klein Teeselink.
Ik ben geboren in Dortherhoek - Bathmen.
Later zijn we verhuisd naar Loo 66, waar ik tot mijn trouwen heb gewoond.
Ik ben nog wel 2 jaar in betrekking geweest (voor dag en nacht, wat toen gebruikelijk was) bij de familie Wevers en later 2 jaar bij winkelbedrijf Heuvelman.

In 1948 ben ik dus naar de Vijfhuizenweg gaan wonen met Jan en zijn ouders.
Hier zijn ook onze 3 zonen Jan, Henk en Marinus geboren.
We waren druk met onze boerderij, waarnaast Jan ook nog 41 jaar een melkrit heeft gereden, eerst met het paard en later met de tractor.
Maar toen de melktanks kwamen wat het voor hem afgelopen.
Verder heeft hij ook nog kranten bezorgd.
Daar is Henk mee begonnen, maar toen hij begon met werken heeft Jan het overgenomen.
Dit doet hij nog steeds, niet zoveel meer (ca. 20 stuks).
Ik had werk met m’n gezin en ‘s zomers hooien, rogge binden, aardappels rooien enz.
Later nog het verzorgen van de ouders toen die hulpbehoevend werden.
Wij hebben ook nog een tank gehad, waar we in 1987 mee zijn opgehouden.

Eerst nog een beetje hobby-boer, maar in 1998 zijn de koeien weggegaan.
We hebben nu alleen nog maar een paar kippen.
Jan jr. heeft na het doorlopen van de Bosschool nog een paar jaar ambachtsschool gehad en na bij verschillende bedrijven gewerkt te hebben is hij in 1973 begonnen als chauffeur bij Oolbekkink, wat later bij Müller is gekomen, waar hij nu nog steeds werkt.

Henk heeft alleen de Bosschool doorlopen.
Na het verlaten van de school hij bij Franken (een drukkerij in Deventer) gewerkt.
Na het behalen van zijn rijbewijs is hij begonnen als chauffeur bij Schipper en sinds 1972 bij Müller.

Henk en Jan wonen beide nog bij ons thuis.
Marinus heeft ook de Bosschool doorlopen, toen de ambachtsschool in Deventer en later nog de U.T.S. in Hengelo en werkt nu als bouwkundig tekenaar in Deventer.
Hij woont in Holten en is sinds 1983 getrouwd met Anneke Vrielink uit Wesepe.
Ze hebben 2 zoontjes, Carlo en Eric, onze kleinkinderen.
Met de buurtvereniging Vijfhuizenweg/Weustenweg versieren we elk jaar voor de optocht van het Espelose Feest een wagen en gaan ‘s zondags gezamenlijk op de fiets frühschoppen in de tent.
Ook hebben we elk jaar een gezellige avond.
De buurtvereniging is er al sinds 16 december 1983.
Met de buren gaan de mannen 1 januari nieuwjaar wensen, een lange dag van ‘s morgens 10.00 uur tot ‘s nachts 2 uur of half 3. (11 gezinnen)
De vrouwen gaan een middag later en daarna nog weer een middag.
In 1998 waren we allebei 50 keer mee geweest en kregen we een oorkonde en bloemen.
Dit jaar was Dirkje Meilink 50 keer mee geweest.
Alweer voor de 10e keer wordt hier ook nog het Espelose paasvuur gebouwd, op een terrein van Ep van Schooten, bij ons voor het huis.
Ik ben ook lid van de Plattelandsvrouwen (en bij de Volksdansgroep) , waarvan 6 jaar in het bestuur, wat ik met veel plezier gedaan heb.
Sinds 20 november 1997 gaan we ook elke derde donderdag van de maand naar Het Trefpunt voor een bijeenkomst van de ouderenclub Splo+ en in juni een middagje uit. (o.a. Buurse, Ambt Delden, Dinxperlo en een keer bezichtiging van Opa’s Erf van de familie Nijland).
Nu weten jullie een heleboel van ons en wensen alle Sploders een gezonde en mooie zomer.
We geven de pen door aan Johan en Dine Lubbersen Rutgersweg 4.

Groeten van Hanneke, Jan, Jan en Henk Baltus.

Allereerst willen wij de familie J. Meilink bedanken voor het overhandigen van "In de pen". In eerste instantie heb je geen idee, waar je het over wilt gaan hebben. Als je maar eenmaal een begin hebt, gaat het bijna vanzelf. Ahum!!

Voor de 'goede' bekenden onder ons:
Jullie hebben echt geen feestje gemist hoor!
Maar wat niet is (Henri en Liesbeth Lubbersen), kan natuurlijk nog wel komen!!!

Sinds 8 mei 2000 wonen wij samen aan de Okkenbroekseweg 13 te Holten.
Het samenwonen bevalt ons prima.

We wonen in het voorhuis bij Henk en Hennie Meilink en de kinderen.

Het huis(je) is fijn om in te wonen. Niet te groot, maar zeker ook niet te klein.
In de winter enorm véél uitzicht, in de zomer …… véél maïs.

Deze zomer hadden we enkele pinken van Henri's ouders in de wei lopen. Je hebt dan iets levendigs in de wei om naar te kijken.

De overgang van wonen in een woonwijk te Holten, naar een plekje ergens -in the middle of nowhere- was voor mij, Liesbeth, geen probleem. Ik heb er nog geen moment aan hoeven te wennen. Van de rust en de stilte kan ik enorm genieten. Overdag is het al 'druk' genoeg met een klas vol kinderen.
Ik, Henri Lubbersen (beter bekend als Henri van Punderman) ben een geboren en getogen Splooder. Ik woonde tot voorkort aan de Helhuizenweg. Met mijn ouders (Wim en Toosje), broers (Johan en Jeroen) en opa heb ik daar een fijne tijd gehad. Als het even meezit, hoop ik mijn hele leven in Splo te kunnen blijven wonen. Het buitenaf wonen , in de buitenlucht werken, de beesten verzorgen; dat is mijn lust en mijn leven.
De leuke tijd op de Bosschool zal ik niet gauw vergeten. Na mijn lagere school periode ben ik in Holten naar de landbouwschool gegaan. Daarna in Wierden naar de AOC.

Na enkele jaren in Luttenberg te hebben gewerkt ben ik nu al zo'n 6 jaar bij Arfman Afrasteringen werkzaam. Het werk bevalt mij prima.

Ik, Liesbeth Zeelte (beter bekend als Liesbeth van de C1000) ben een geboren Deventerse maar een bijna volledig getogen Holtense. Ik woonde in Holten aan de Churchillstraat; samen met mijn ouders (Piet en Riet) en zus Astrid. Mijn zus woont nu in Diepenveen; is getrouwd met Mark en heeft 2 kinderen (Vincent en Maureen).

In Holten ben ik mijn schoolcarrière begonnen op de 'Haarschool'. Vervolgens de MAVO en HAVO in 7 jaar gedaan. Daarna nog 5 jaar gestudeerd aan de PABO en aan de Hogeschool Katholieke Leergangen (Remedial Teaching) in Tilburg. Naast het studeren heb ik ook nog 11 jaar part-time bij C1000 Dikkers gewerkt. Sinds 4 jaar ben ik werkzaam als groepsleerkracht aan een S.B.O. te Deventer. Het werk bevalt me goed. Tot op heden is mijn schoolcarrière nog niet afgelopen!

Naast een drukke baan, het huishouden, de boodschappen en de sociale verplichtingen is er ook nog tijd voor ontspanning. Ik, Liesbeth, zing nu al zo'n 6 jaar, met plezier bij AMAZING. Naast het zingen, heb ik ook nog een bestuursfunctie.

Nou, we hopen dat jullie nu het één en ander van ons aan de weet zijn gekomen.

Graag willen wij de pen doorgeven aan de fam. Baltus aan de Vijfhuizenweg.
Zij kunnen jullie vast een heleboel over Splo vertellen.
Succes!

In een van de eerste dagen kwam een blond meisje met een rood gezicht boven mijn wiegje en zei: "och wat een mooi klein knap kereltje!"
Later hoorde ik dat, dat Gerrie van Koeland was. Gerrie als nog bedankt.

Johan van Meilink Johan Espelo 70a.
Geboren, jawel: 2 dagen na 15 november 1957.
Het was op een zondag, dat rook ik meteen de soeppan stond op het fornuis.
Wij hadden thuis een grote boerderij met wel 150 stuks vee,
146 kippen en de rest waren allemaal koeien.
In verband met het vele werk op de boerderij (hooien, knollen trekken, voeren, enz.) had ik geen tijd om naar de kleuterschool te gaan. Maar toen ik 6 jaar was moest het dan toch maar gebeuren. Naar "de Bosschool" natuurlijk, 3 jaar bij juffrouw "de Ridder" en 3 jaar bij meester "Hol". Het was een fantastische tijd achteraf bekeken. Mijn klas bestond uit 7 jongens en 1 meisje, wij waren aan elkaar gewaagd. Er was niemand met een 8, maar ook niemand met een 4 en zijn dus weer tegelijk van school gegaan.

V.l.n.r. Herbert Krikkink, Johan Meilink, Wim Baltus, Reinie Jansen, Meester Hol,
Egbert Jansen, Bert Krikkink, Jan Haverslag en Gerrit Stevens.

Vervolgens naar de L.T.S. te Rijssen, waar ik geslaagd ben als metselaar. Omdat ik nog te klein was om in de bouw te gaan, werd mij aangeraden om in één jaar timmeren te leren.
Maar net in die tijd kreeg ik een oogziekte "Macula Degeneratie".
In het kort "M.D.", macula = een gele vlek op het netvlies, degeneratie = een soort afwijking.
Bij mij is het een vlek voor de macula, daar rond om heen heb ik nu nog 7 tot10% rest visus.
Hierdoor heb ik geen diploma timmeren gehaald.
.

Toen aan het werk bij Paalman Tempelman. Daar ben ik een half jaar geweest, maar dat ging ook niet. Een tijdje bij thuis gelopen. En na 5 maanden bij tuincentrum "t Holtenshofke".
Ben ik in 1976 bij SOWECO begonnen daar ben ik nog steeds, inmiddels als meewerkend-voorman.

In 1984 ben ik getrouwd met Willeke Huzen en wij hebben twee dochters Karin (15) en
Dorien (12). Willeke houdt de boel schoon en werkt als schoonmaakster bij recreatiepark Twenhaarsveld" en het gemeentehuis (zweetdruppels dweilen).
Samen wonen wij nu al weer 8 jaar in de Kozakkenstraat te Holten.

Wat ik nog even kwijt wil is, dat wij met de kameraden "de Splo Boys" tussen 12-1-’01 en
7-2-’02 samen 500 jaar zijn. Niet dat we gek zijn op feestjes, maar dit kunnen we niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Vandaar dat we in januari 2001 een weekend uit gaan.

Tot slot wat ik van splo vindt, dat heb ik al een keer gezegd bij het 25 jarig bestaan van
"Het Trefpunt" en daar blijf ik bij.

O splo, o splo ik holle van oe,
’t is warkeluk woor nog meer as va’n koe.
Doo met het buurtgebouw het Trefpunt det doo zo mooi steet
en met oe schooltje det noe a bino 100 joar besteet.
O splo, o splo ik hoole van oe,
‘tis warkeluk woor nog meer as va’n koe.
En toch is een koe een dier die’j in splo overal zeet.
Loot det astoebleef zoo bleem, net zoo as het Trefpunt en het schooltje,
want anders is splo neet compleet!!

Ik geef de Pen door naar diegene die in het huis wonen daar waar mijn wiegje stond, Henri en Liesbeth Lubbersen.

Mijn naam is Gerrie Broekmaat. Bij jullie beter bekend als Gerrie van Koeland. Freek van Meilink stond bij mij op de stoep, om deze pen aan mij door te geven. Ik had alleen nog nooit van Espelo Online gehoord, wel had ik van mijn schoonzusje van allerlei informatie over Espelo gekregen wat zij van het internet gehaald had, maar daar zat de rubriek " In de pen" niet bij. (Maar ik had de pech dat ik niet thuis was, dus nu moest ik het wel doen, grapje Freek!)

Ik ben op 26 mei 1955 geboren in Espelo. Op 1 augustus 1975 ben ik getrouwd met Henk Broekmaat.

Wij hebben 2 kinderen nl. Gerrit- Jan (24) en Annemarieke (21), sinds 3 jaar hebben we er een "kind" bij nl. Martijn Arfman, de vriend van Annemarieke. Gerrit- Jan is werkzaam als vrachtwagenchauffer bij Wolves Wierden bergingstransport. Annemarieke is apothekersassistente en heeft 1 jaar gewerkt in Deventer en is vorig jaar weer met school begonnen. Ze volgt de opleiding HBO V in Deventer. Zij heeft er dus alweer een jaar opzitten.

Verder ga ik nog 2 keer per week naar mijn ouders om de boel een beetje bij te houden, dus naar Splo.

We wonen dus al bijna 25 jaar in Holten. Eerst aan de Industriestraat waar we ontzettend veel plezier hebben gehad en nu wonen we al 12 jaar aan de Hoffesstraat waar het ook fijn wonen is.

Onze hobby’s zijn wintersport, schaatsen en er op uit met de camper. Mijn grootste hobby is hardlopen bij de sv Holten afdeling Atletiek. De hobby’s van de kinderen bestaat vooral uit het uitgaan. Dit jaar gaan we met de kinderen 3 weken naar het zuid-westen van Amerika om ons 25 jarig huwelijk te vieren.

Zo nu weten jullie wel weer genoeg van mijn leven en daarom wil ik nu afsluiten en de "pen" doorgeven aan mijn oud buurjongetje

In december kwam Herman Boode bij ons binnen vallen, met de vraag of ik iets in Espelo Online wilde schrijven.
Ik had daar echter nog nooit van gehoord, maar was toch wel blij verrast als "ex- Sploder".
Het toeval wilde, dat ik 3 dagen daarvoor net een verhaal in het Meermenneke had geschreven, omdat ik daar ook al de "Pen" had gekregen.
Nou, daar gaat die dan!

Ik ben Freek Bekkernens en ben in 1975 getrouwd met Gerrie Stegeman uit Laren.
Wij hebben twee kinderen, nl. Esther en Wouter.
Esther is 22 jaar en bezig met het laatste jaar aan de PABO in Hengelo.
Verder volleybalt zij nog, om de conditie op peil te houden.
Wouter is 20 jaar en zit in het laatste jaar van de MTS.
Hij wil hierna nog verder studeren aan de HTS in Eindhoven en moet dus volgend jaar op kamers gaan wonen.
Wat mij zelf betreft, heb ik al enkele banen gehad.
Na meer dan 25 jaar te hebben gewerkt bij een diervoedingsbedrijf, ben ik sinds 3 jaar werkzaam bij de firma Nijland in Goor als productiechef.
De firma Nijland is bij de Sploders natuurlijk beter bekend als Herman van Pasman.
Mijn vrouw Gerrie doet niet alleen het huishouden, maar werkt ook nog 24 uur in de week bij de gemeente als bode.

Wij wonen al weer 16 jaar in de Bessinkpasstraat in Holten en nog steeds met erg veel plezier.
Mijn hobby's zijn voetbal en het houden van vogels en sierduiven.
Voetbal komt daarbij zeker op de 1e plaats.
Na jaren actief deel te hebben genomen, ben ik daar 10 jaar geleden mee gestopt.
Na het voetballen heb ik nog enkele jaren wedstrijden gefloten, maar ben ook daar mee gestopt wegens klachten aan mijn rug.
Vier jaar geleden ben ik daaraan geopereerd.
Momenteel ben ik leider en grensrechter bij Holten 3.
Als we de laatste 5 wedstrijden winnend kunnen afsluiten, dan kan de platte wagen weer opgepoetst worden.

Ik voel me altijd nog een Sploder. Daarom vind ik het altijd nog mooi als ze me vragen om weer te fluiten met de Anton Reylink bokaal.

Hier de scheidsrechters van Het Espelo Toernooi 1999.
Van links naar rechts:
Frans Lugtenberg
Freek Bekkernens
Herman Schutte
Bert Jan Paalman

Ook aan het volleybaltoernooi bij Het trefpunt doen wij elk jaar met veel plezier mee.
Verder gaan we nog redelijk vaak naar Espelo, als er wat te doen is bijv. het Sploder feest en niet te vergeten de filmavond van de ToBaBoKr.

Het dagelijkse leven is zo wel genoeg beschreven en ik wil daarom De Pen doorgeven aan mijn oud buurmeisje Gerrie Broekmaat, oftewel Gerrie van Koeland.

1e kwartaal 2000 - Familie Boode

Af en toe kom ik bij de fam. Smale (Erve Het Hengeveld) aan de Vijfhuizenweg 1 om een paar zakken aardappelen te kopen.
Het gesprek gaat dan al gauw van het een op het ander. Zo vroeg Herman mij eind vorig jaar of ik een stukje wilde schrijven voor de rubriek "In de Pen" van Espelo Online.
Ik wist niet van het bestaan van deze computerpagina.
Een leuk initiatief van de familie Leunk om zo eens een stukje te laten schrijven door oud Sploders.

In mei 1980 ben ik getrouwd met Bertha Fikkert en woon sinds die tijd in 'n Diekerhook
dicht bij de Moölle "De Hegeman".
Wij hebben twee kinderen nl. Dinant (18) en Marjolein (16).
Dinant gaat naar Hengelo (0) en zit in de 3e klas van de M.T.S. Hij loopt momenteel stage bij bouwbedrijf Nijhuis uit Rijssen die een appartementenflat bouwt niet ver van het station in Hengelo.
Dinant wil de bouw in, al weet hij nog niet precies welke richting het zal gaan worden.
Zaterdag 's middags werkt hij bij Dikkers C1000 in Holten als inpakker.
Zondag 's morgens voetbalt hij voor Holten 10.
Marjolein zit in de 5e klas van de HAVO van de Scholengemeenschap De Waerdenborch in Holten.
Zij hoopt deze zomer te slagen en wil daarna de Pabo in Deventer proberen.
Zij heeft een bijbaantje in de slagerij bij Supermarkt Wansink.

Wat mijn werk betreft kan ik zeggen, dat ik in de afgelopen 25 jaar niet veel werkgevers heb versleten.
Ik werk sedert 1 mei 1974 nog steeds bij de stichting woon- en zorgcentrum "Diessenplas" in Holten en wel op de afdeling administratie.

Je hebt hier met veel facetten van de administratie te doen bijvoorbeeld: bewoners-, personeels-, huurders-, salarisadministratie, begroting en jaarrekening.
Druk maar boeiend.

Ook in de zorgsector staat de tijd niet stil. Eind januari 2000 vindt er een bestuurlijke fusie (holding) plaats.
Aan deze samenwerking nemen deel: de woon- en zorgcentra Sparrenheuvel, Park Braband, Huize Salland, Diessenplas en de verpleeghuizen Sint Jozef uit Deventer en de Hartkamp uit Raalte.
De verzorgingshuizen Averbergen en Willebrord uit Olst resp. Boskamp sluiten medio 2000 aan.
Wat e.e.a. voor mij persoonlijk gaat inhouden is op dit moment nog niet bekend.

Samen met Bertha helpen wij elk jaar in het eerste weekend van november het ToDaBoKr film-weekend verzorgen in het Trefpunt.

Dit groepje wat verder bestaat uit Jan en Bertha ten Dam, Wim en Ina Toorneman en Johan Krieger, bestaat al sedert 1 januari 1977.
Een best lange tijd vinden wij zelf.
Sinds 1991 verzorgen wij ook samen de catering tijdens de jaarlijkse fokveedag in Espelo.
Zo blijft de band met Espelo nog levendig.

Geweldig zijn de initiatieven van de Kinderboerderij "De Dondertman" in Espelo en het
"Onderduikershol" in de Helhuizen. Een aanwinst voor Holten en de regio.

Wij wensen iedereen een gezond en goed voorjaar. Wij willen hiermee afsluiten en de pen doorgeven aan een leeftijds- en klasgenoot nl. Freek Bekkernens van Meilink uit Holten.

Wij vinden het erg fijn, om als "Sploders uut de Viefhuze" een stukje over ons op Splo Online te mogen schrijven, nu we weer even tijd hebben na de drukke oogstwerkzaamheden en ons zilveren huwelijksfeest, welke we op 11 oktober met onze kinderen Hans er Irma, familie, bekenden en buren mochten vieren.

Dat was een onvergetelijke dag, waar we zelfs de krant en de t.v. mee haalden.
Het t.v.-programma "Nederland volgens Pijpers" van de AVRO wordt eind januari uitgezonden; met als thema: "Een goede buur is beter als een verre vriend".

Herman en Gerry worden hier bij de korenmolen in Dijkerhoek geïntervieuwd door Harmke Pijpers.

Wij wonen op onze boerderij "Het Hengeveld", welke in 1932 door mijn grootvader Herman Smale is gekocht.
Nu zijn we 3 generaties verder en hopen dat onze zoon Hans als vierde generatie het bedrijf verder kan voortzetten.
Het leven op het platteland vinden we erg mooi, maar door veel onzinnige overheidsmaatregelen wordt het er niet gemakkelijker op.
Ons bedrijf is een gemengd bedrijf met melkkoeien en bijbehorend jongvee.
Daarnaast telen we consumptieaardappelen, die we aan huis verkopen.

Het is een hele bezigheid, maar we doen het met plezier.
Er is ook nog wel tijd om ons uit te kunnen leven, zoals in de buurt en in Splo en veel meer mooie dingen.
Nu we aan het eind van ons verhaal komen, zouden we de pen graag overdragen aan de familie H. Boode uut 'n Diekerhook.
Wij wensen iedereen, Sploders en ex-Sploders een goed Millenniumfeest toe.

	Henri Lubbersen
Liesbeth Zeelte